Kamay Drawing Easy Novels & Stories

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

Minsan hindi niya alam kung paano sasabay. Pero hindi na siya umaatras. Hindi na siya tumatakbo palayo. “Papa! Tignan mo!” sigaw ni Jayden isang umaga. Lumapit si Ethan. “Anong ginawa mo?” “Drawing!” Tiningnan ni Ethan ang papel. Isang stick family. Si Ethan. Si Amara. Si Jayden. Si Ethaniel. “Maganda,” sabi niya. “Hindi lang maganda,” sagot ni Jayden. “Perfect.”

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Gusto ko lang siyang kamustahin kung okay lang ba siya. Pagdating ko do'n, pinapasok ako ng Daddy niya sa room niya. Nag mumukmok daw kasi si Kaye do'n at hindi pa kumakain simula kanina. Kumatok ako do'n at pinapasok naman niya ako. Nagulat ako no'ng makita kong puno ng mga drawings 'yong kama niya at 'yon ang ginagawa niya ngayon. Lumapit ako sa kama niya at tiningnan isa isa 'yong mga drawings niya.

Lumapit si Ezekiel kay Kian na kasalukuyang nakahiga sa carpet, abala pa rin sa pag-drawing gamit ang kanyang mga krayola. "Buddy, what are you drawing?" tanong ni Ezekiel habang dahan-dahang lumuluhod sa tabi ng bata. "A big house, Dada! Look, it has a blue roof and a big garden like the one in Lola's story," masayang sagot ni Kian sabay pakita ng papel na puno ng makukulay na guhit. "And that's Mommy, and that's you, Dada!"

seryosong sagot ni Zack. Bago pa man makapagsalita si Amy, biglang tumakbo ang kambal papunta sa dining area. "Mama! Papa! Look, I made a drawing!" sigaw ni Josh habang hawak ang isang papel. Ipinakita niya ang larawan ng isang masayang pamilya—si Zack, si Amy, at silang dalawa ni Aliah. Sa gilid ng papel ay may nakasulat na, "Happy Family Forever."

“Kasi kahit nasaktan ako, kahit natakot ka… nandoon ka. And that’s all I needed to get through that day.” Nagtagpo ang mga mata nila. Tahimik. Tapat. Punô ng pag-unawa. Maya-maya pa, lumapit si Ayesha na may bitbit na drawing pad. “Mommy, Daddy, tingnan niyo, I drew our family!” proud niyang sabi. Sa papel, may tatlong stick figures. May baby sa gitna, may puso sa taas ng ulo ng Daddy, at may malaking ngiti sa mukha ng Mommy.