Kamen Rider Drive Driver นิยาย & เรื่องราว

Mula sa driver's seat ay mas mabilis pa siyang lumapit kaysa kay Mang Eren na siyang bodyguard. Hinawakan ako ng gagong driver, pero hindi pa niya ako nahahatak papasok sa kanyang sasakyan ay buong-lakas na siyang hinila ni Lord at pagkalakas-lakas na sinuntok. Dinig na dinig ko ang pagdapo n'on sa pisngi at panga ng driver at nakitang napadura pa ito ng dugo sa bibig.

Binuksan na ni Tetsu ang driver seat. Masayang pumasok si Andromeda. Sumakay na rin ang dalawang elite force. "Let's drive to heaven boys." Inapakan na ni Andromeda ang accelerator. "Woaaahhhh. Hahahahahhahahaha." "Sir, babangga tayo." Inagaw na ni Kazumi ang manibela. Inilihis niya iyun para hindi nila mabangga ang mga cargo container. Sa dagat naman sila maaaring mahulog. "Sir, mahuhulog na tayo sa tubig." Inapakan na ni Kazumi ang preno.

PRESENT… “Everyone, this is… Krisostomo, my new driver.” Pakilala ko sa lahat na siyang ikinagulat nila mas lalo na si Chuhan. Hindi nila inasahan na ang sikat na racer sa bansa na kakagaling lang sa korte ay driver ko na ngayon. Huwag kayo mag alala, pati rin naman si Aljur nagulat.

] "What I did before is a trauma for me. So, ito ang naisip ko... ********************* Ang dapat sanang pahinga niya ngayon ay parang nauwi sa wala. Kasalukuyan siyang papunta sa pamamahay ni Raiden. Muntikan pa nga siyang hindi pasakayin ng taxi driver dahil sa hitsura niya—akala kasi nito ay wala siyang pambayad. "Saan po ba kayo pupunta?" tanong ng driver at paminsan-minsan ay tinitingnan siya nito sa salamin.

Parang may kung anong pwersa ang nagtulak sa kan'ya para buksan ulit ang drawer at kunin ang box ng mga drive. Kinuha n'ya ang laptop at naupo sa ibabaw ng kama. Binuksan n'ya ang kan'yang laptop at isinaksak ang flash drive sa lagayan nito. Isang video lang naman pala ang laman ng kulay silver na flash drive kung kaya binuksan n'ya agad ito at sinilip. It was a car racing video at hindi n'ya alam kung sino ang driver dahil sa suot nitong maskara sa mukha.

Nakasuot siya ng simpleng damit at nakasuot siya ng salamin sa mata, at ang kanyang kilos ay mas palakaibigan. Ngumiti si Hiraya at sumakay sa kotse. Ang kabilang partido ay malamang dumating tiyak para sunduin siya; silang dalawa lamang ang nasa kotse “Paumanhin, sino ka...?” "Ako ang iyong personal na assistant. Maari mo akong tawaging Draven.” Sa sandaling nagsalita si Hiraya, naunawaan ng kabilang panig ang kanyang ibig sabihin.

{ THIRD PERDON POV } Huminto ang kotse na sinakyan nila Misaki at Sensui kaya naman agad inalalayan ni Misaki si Sensui makapaglakad gamit sa clutch niya. Ang driver na naghatid sakanila ang naghatid naman papasok sa bahay ng gamit nila at sa ganda ng tanawin na kalapit ng bahay ay masid ang karagatan. "Thanks mister." saad ni Misaki sa driver na naghatid at nagdala ng laggage nila papasok. "Your welcome ma'am, tawagan niyo na lang po ako if kailangan niyo ako." turan ng driver kaya tumango si Misaki.

Lahat nakapila parang hindi na bagay sa mundo. “Pick one,” he said casually. Blink ako. “Are you serious?” “I don’t care. Just hurry.” I scanned everything… until I stopped. Audi R8. Parang instinct. “That one,” I pointed. For a split second, I saw something in his face. Not smile. Not warmth. Pero… recognition. “Get in,” he said. CALLA POV Kung may definition ng reckless driver sa dictionary, picture ni Sinister yun. Walang preno. Walang respeto sa stoplights. Parang rules of the road don’t exist in his universe.

Habang abala ang isip ni Talia, biglang nagpreno ang kotseng sinasakyan nila. “Ay! Palaka!” Bahagyang malakas ang impact kaya hindi sinasadyang napasubsob si Talia sa matipunong dibdib ni Caden. Napuno ang ilong niya ng pamilyar nitong amoy, malinis, presko, at nakakaadik. “Hindi ka ba marunong magmaneho?” Malamig na boses ni Caden ang pumutol sa katahimikan. Nagulat ang driver at agad na humingi ng tawad.

Bagamaʼt ilang distansiya pa lamang ang itinatahak ni Kuya Driver ay narinig ko pa rin siya kaya napahawak ako nang maigi rehas ng traysikel at humiyaw. “Hindi na tayo magkikita! Pangako, kung magkita man tayo, sasayaw ako sa kalagitnaan ng kalsada ng isang nakakaalibadbad na sayaw! Plus, magiging aso mo ako katulad sa napanood kong korean drama na ang pamagat ay 'Love in the Moonlight'!” damang-dama ko ang bawat paghiyaw ko. Kahit maraming mga tao ay nakatingin sa akin, hindi ko magawang matawa dahil pakiramdam ko bumabalik ako sa pagiging tinedyer ko. Alam ko sa sarili ko na hindi ko iyon pagsisisihan dahil unang-una hindi naman niya kabisado ang lugar namin, sapagkat itoʼy makipot.