Kanang Novels & Stories

Tumango ito bilang tugon. "Sure, no problem," walang pag-aalinlangan niyang sagot. "Now tell me, hijo. Where is my son?" ————— "Oh, 'wag kang lalayo, ha? Kumapit ka lang kay daddy." Hawak ni Trixie ang isang batsa na naglalaman ng mga damit nilang tatlo. Naglalakad na siya ngayon kasabay sila Marga at Derrick papunta sa dagat. Dahil nga isla ito, wala silang ibang pinagkukunan ng tubig kundi ang dagat lamang. Dito sila naglalaba, naghuhugas ng pinggan, at naliligo.

Halatang problemado ito base sa kanyang mukha. "Nasaan ang inutos ko sa'yong Starbucķs coffe? Punyetà naman, Precy! Binigyan kita ng 20 minutes pero wala pa rin?!" Iritang wika ko at saka ibinato sa kanya ang hawak kong alcohol bottle. "M-Miss Hannah, mayro'n tayong malaking problema--"

Kahit alam kong mali, gusto ko pa ring pakelaman ang phone ni Chusan Kang. “Kahit local po, ayos lang,” sabi ko pa. Ngunit napailing ang tindera. “Ingat ka lang.” Nagulat ako sa sinabi niya. “Bakit naman po?” “Maple phone kasi iyan.” “Ano naman po kung local ang charger na gagamitin?”

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

"Tsaka ano itong mga pagkaing naka stock dito? Puro unhealthy foods. Ito ba ang mga kinakain mmo dito Schuyller? Excited ka na bang umakyat sa langit?" Woi! Sana ol sa langit! Pero grabe naman akyat langit agad? Hindi ba pwedeng patikim ulit ng langit? Char lang! "Noodles, pancit cantoon, canned goods, ano 'tong mga 'to? Nagluluto ka pa ba, pinsan? Naku 'pag ito nalaman ni Lola pauuwiin ka niya talaga sa probinsya."

“Samahan mo akong kumain na lang. Gusto mo ba?” Napangiwi si Kana. “K-kaso, wala akong niluto ngayon.” “May stock kang noodles?” “Pancit canton yata yon.” “Pwede na ‘yan. Mukhang may ulam burger ka pa yata sa ref.” “Meron pa. Alam mo namang paborito ko.” Napaisip si Kana. “Samahan na rin natin ng sunny side up na egg. What do you think? O ‘di kaya bacon?”

I automatically snaked my arms around his nape. Hanggang sa narating namin ang malambot naming kama. I can feel the smooth comfy bed behind my back. Dinama ko ang malapad nitong dibdib. Damn, it was so hard and perfect. Pumikit ako nang bumaba ang halik nito sa aking panga, pababa sa aking leeg at hanggang umabot iyon sa aking makinis na dibdib.

Lindsay POV ​Nanlamig ang mga daliri ko habang hinahawakan ko ang makinis na tela ng blusa. Amoy mamahaling pabango ito, isang matamis, mapang-akit na amoy na malayong-layo sa banayad na vanilla scent na madalas kong gamitin. At ang disenyo... ito ay isang see-through na silk blouse na halatang isinusuot para sa mga espesyal o... mapangahas na okasyon.

Kabanata 123 Sa loob ng ilang araw bago, abala si Jam sa paghahanda ng lahat ng kailangan. Narinig ni Cyril ang usapan nila ng kanyang ina kaya agad itong nagsimulang magbilin ng mga putahe. "Sister-in-law, gusto ko may Buddha Jumps Over the Wall. Alam kong Chinese dish 'yon pero impressive pakinggan. Tapos maglagay ka rin ng honey-glazed pork belly. Auspicious ang dating."

"I-I'm sorry, ma'am? What is a kolong-kolong?" Natawa nang mahina si Jaxon, alam na kung saan patungo ang utak ko. "It’s a motorized tricycle with a wider sidecar, Amanda. Usually used for hauling crops." "Aba, oo! Mas praktikal 'yun," pagmamalaki ko pa, habang seryosong seryoso ang aking mukha. "Alam mo ba, Amanda, ang mga kamag-anak ko sa probinsya, kapag isinakay mo sa de-aircon na luxury van nang mahigit dalawang oras, asahan mo, pagbaba ng simbahan, pabaligtad na ang mga sikmura niyan. Ang kailangan nila ay 'yung natural na hampas ng hangin ng probinsya para hindi mahilo. Mas okay kung may amoy pa ng gasolina para pamilyar ang ilong nila."