Kanang Novels & Stories

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Twelve Umabot sa limang beer na ang nainom ni Loco at langong - lango na s'ya sa alak. Wala sa sarili s'yang tumayo mula sa kanyang kina-u-upuan at inihakbang ang kanyang mga paa palabas ng gate at menaneho ng wala sa puwesto ang kanyang kotse dala-dala ang annulment papers para sa asawa.

Pinilit kong makatulog Maaga akong nagising at nabasa ko ang message ni papa tungkol sa outing, dahil doon sa kasosyo ni papa na bagong bukas na resort ay ang kompaniya ang pinauna na maka-experience sa lugar na yon. Pagbaba ko nakita ko si Nadia, nagkakape hindi man lang ako tinitingnan. “May outing next week.” wala siyang sagot kaya inagaw ko ang kape sa kaniya at humigop ako.

KABANATA 25 " Catalina anak, isa ka ng ganap na dalaga sa linggo nito. Anong gusto mong regalo sa birthday mo? " tanong ng isang matandang lalake habang abala sa pagluluto ng paborito nilang ulam tuwing linggo. Ang adobong sitaw. " Gusto mo ng bagong cellphone? Iyong nauuso ngayon? "

“Hoy, Denang tumigil ka sa kadaldalan mo! Kabibilin lang ni Ma’am Amanda na bantayan ko ‘yang bunganga mo. Na huwag kang padaldalin!” “Kyuryus lang naman ako,e. “ “Ano’ng kyuryus ba’ng pinagsasasabi mo d’yan? Manahimik ka, kung ayaw mong takpan ko nga ng Packing tape ang bunganga mo!” “Kyuryus lang hindi pa alam,” bulong ni Denang, “palibhasa hindi marunong mag-ingles itong asawa ko, e.” “Denang!” Biglang tinakpan ni Denang ng dalawang kamay niya ang sariling bibig.

pagpapakilalang saad ng lalaking mahaba ang buhok, tinugon ko rin ito. Nadaanan namin ang mga taniman at ang gulayan, maya-maya’y sumilaw ang punong hitik na hitik sa bunga. Mangga ito kumikislap-kislap ang aking mga mata, hinog na hinog na kasi ang mangga ayon sa balat nito. “Maari bang pumitas kahit isa lang?” ‘di maiwasang aking pagtatanong. Nagbabakasakaling pagbibigyan ang munti kong kahilingan.

Isa sa kanila ang mabilis na nauna, isang babaeng nasa edad trenta, at inilapit ang mikropono kay Venus. “Miss Thania,” sabi nito nang may tensyon sa boses, “ngayon na napatunayan na ang Kabogue Coconut ang may sala, magpapatuloy ka pa rin ba sa pag-endorso ng mga produkto? At ano ang pinakamalaking aral na natutunan mo sa pagkakadawit mo sa kasong ito?”

"Ang isda po na bumabaril at nagsisimula sa letter B ay... tandararannnnn. B as in bagoong!" I saw how Cairo and Cooper held their laughter. "Bagoong? Bakit bagoong Ning?" Ford asked in disbelief. "Diba isda po ang bagoong? Tsaka sabi mo po nagsisimula sa letter b. Kasi yung iba na kumakain ng bagoong sumasakit ang tyan, edi para na rin silang binaril yun nga lang sa puwet lumabas ang bala."

Katabi nito ay isang countertop na may microwave at utensiles para gamitin. Kung hindi pa sapat ang gulat, napasigaw siya ng makita ang four-foot dwarf orange na halaman sa kaliwang bahagi ng kama. “Oh, my goodness! Ethan!” Natawa ng malakas si Samantha at naluha ang mga mata ng matindi habang sumasakit ang tiyan. “Hindi ako makapaniwala sa iyo!” Pumasok agad si Kenzie, pumili ng maliit na orange sa puno. Sinabi niya sa kanyang Mommy, “Napakatamis nito, Mommy. Tikman mo!”

Sa karne, gulay, isda, lahat pinapa-keep the change niya. Pag-uwi niya sa Dahlia’s Garden, hingal, pawis, parang dumaan sa warzone. Ang init pala sa palengke. “Eto na mga pinamili ko,” tagaktak ang pawis ni Kyle habang nilalabas ang laman ng eco-bag. Maya checked. “Kyle… tatlong kilo ng calamansi? Tatlong piraso lang ang kailangan ko dito.” “Akala ko tatlong kilo.”

Kabanata 605 Sa sandaling ito, sa isang mataas na gusali na 3,000 metro ang layo mula sa open-air restaurant kung saan naroon si Park Chan- young. Gumagamit si Jordan ng isang futuristic high-tech na rifle na mayroon lamang ang walong dakilang pamilya. Tinutukan niya ang binti ni Park Chan-young. "Park Chan-young, f*ck you. Kakaalis ko lang ng South Korea at inagaw mo ang biyenan ko sa kabisera. How dare you touch my family? How can I let you off?!"