Kapal Ng Mukha Novels & Stories

“Hindi ka aalis hangga’t hindi tayo nag-uusap. Palagi mo na lang ako hindi pinapakinggan!” “Ang kapal ng mukha mo.” Kung gaano kapatag ang boses ni Altero, sa kanya naman ay literal na nambubulyaw. “Ang kapal-kapal ng mukha mong sabihin na hindi kita pinakikinggan gayong hindi mo rin ako pinakinggan noon.” Muli niya itong itinulak sa dibd ib. Nanlalabo ang kanyang mga tingin.

Mukha itong resulta ng isang marahas na tagpo. Naningkit ang mga mata ni Malachi.

Mukha namang walang sakit. Hindi ko masyadong naaaninag pa ang kanyang buong mukha dahil nakaside-view ito. Mukhang maskulado ang naturang lalake. Matangkad at may balbas ang ibabaw ng bibig. Maya-maya ay humarap ito at tumingin ng direkta sa amin.

THIRTY ONE HINDI maipinta ang mukha nitong nakatingin sa kanya. Sa tagal na niyang nandito sa isla ay ngayon niya lamang nakita ang ganito nitong itsura. Ang mga mata nito ay punong-puno ng galit. Nakakuyom din ang mga kamay nito. Ang mga ugat nito sa kanyang noo ay nagsisilabasan.

Pumikit siya sa pagbabakasakaling may maalala pa ngunit naramdaman niya ang pagsasara ng pinto kaya napilitan siyang idilat ang kanyang mga mata at mabilis na pinindot ang M bago pa malagpasan ang kanyang pupuntahang palapag. Napangiti siya nang maalala kung paano niya nagisnan ng araw na iyon ang guwapong mukha ni Marco na para bang nililok nang maingat ng Bathala upang maging perpekto. Mula sa katamtamang kapal ng kilay nito, mga matang parang laging nangungusap, katamtamang tangos ng ilong at saktong kapal ng labi na malambot at masarap halikan. Nangingiting napahawak si Kara sa kanyang mga labi. Kailan kaya niya muling mamamasdan ang mukha ng kanyang asawa?

P’wes ipapamukha ko sa kanya na nagkamali siya ng iniisip sa akin. Kumilos ang aking mga kamay at hinubad ang lahat ng saplot ko sa katawan habang magkahinang ang aming mga mata. Nanatili lang siyang nakatitig sa aking mukha hanggang sa tuluyang nahantad ang kahubdan ko sa paningin nito ngunit nanatiling blangko ang expression ng mukha nito.

KINABUKASAN Nagising na lamang ako sa yakap nito. Kaya pinag masdan ko ang kabuuhan nang kaniyang mukha. Mula sa kilay nitong makapal, ilong na matangos at ang labi niyang nakaka akit halikan. Hindi yata ako mag sasawa na halikan siya. Katulad ngayon ninakawan ko lamang siya nang halik at nagpatay malisya ako nang nagising ito.

Pagpapakilala niya. Aba ang kapal ng mukha! Kani-kanina lang kung sumigaw siya ay parang wala nang bukas 'tapos may humarap lang na gwapo sa kanya para na siyang isang maamong tigre? Napaka-plastic! "Huh, plastic.." bulong bulong ko na mukhang narinig naman niya kaya tumalim ulit ang tingin niya sa akin.

gitil niya dahilan para inis akong bumangon at samaan siya ng tingin. ‘Ang kapal ng muka niyo!’

Hindi marahas, pero imposibleng balewalain. Nagkatinginan sila. Isang saglit lang, pero parang tumigil ang oras. Sa sobrang lapit, nakita niya ang detalye ng mukha nito, ang bahagyang linya sa pagitan ng makapal na kilay, ang matang mapupungay, ang panga na defined at ang lips na mamula-mula. At sa gitna ng takot… may kakaibang kilig na gumapang sa balat niya. Nakakahiya at nakakatakot.