Kapit Tuko Novels & Stories

Kabanata 11.1 Maingat na pinulot ni Caprice ang payong at dahan-dahang bumaba ng building. Paglabas niya, sinalubong agad siya ng baha. Mabuti na lang at hindi ganoon kalalim hanggang tuhod lang. Alam niyang sira na ang sapatos at pantalon niya pagkatapos nito, pero mas pipiliin pa rin niya iyon kaysa manatili sa iisang kwarto kasama si Ethan.

hiyang intro ni Marissa. "Ayoko sanang matakot kayo pero normal na sa aking nangyayari na gabi-gabi may nanghuhubad doon sa bahay...," pag-amin ni Marissa na bumulaga sa lahat. "Ang kwento sa akin ni Tito Hamin, ilang taon pa lang ang nakakaraan, may isang lahing katutubo raw ang naligaw sa baryo na 'to. Ignorante siya sa maraming bagay. Wala siyang batid sa kahit anong batas kundi ang nakasanayan niya sa kanilang tribo. Isang araw, nakita siyang ginahasa at pinatay ang anak ng Kapitan. Nang malaman ng Kapitan ang sinapit ng dalaga niya, hindi ito tumigil hangga't hindi niya naipaghihiganti ang anak. Nang dahil sa impluwensiya ng Kapitan, at sa galit na rin ng mamamayan sa kumalat na balita,

Panay lang ang kwentuhan at tawanan namin habang nag ku-kwento si Tita at Tito tungkol kay Captain na sobrang pasaway daw nung elementary at high school ito. Sa gitna ng tawanan namin ay pare-pareho kaming natigilan nang makarinig kami ng putok ng baril mula sa hindi kalayuan dito sa pwesto namin. Nag katinginan kami ni Captain dahil iba ang naging pakiramdam namin sa putok na iyon. "Ano 'yon?" Kinakabahan na tanong ni Tita at humawak pa sa balikat ko.

May pagaalalang tanong naman ng kapitan. "Eh Kap, pasensya na po sa abala kaya lang po kailangan ko sana ng tulong nyo. Eh sarado na po kase ang mga tindahan at wala akong makatok , kailangan ko po sana ng gamot para sa mataas na lagnat Kap" "Naku ganun ba sino ba ang may mataas na lagnat ang amain mo ba? "Tekat maghahanap ako sa bahay, halikat pumasok ka muna" anyaya nito

sagot ko. Sumimangot ang maganda nitong mukha nang marinig na naman nito ang pagtawag ko rito ng ma'am. Gusto kasi nitong tawagin ko itong Tita. "Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo na Tita ang itawag mo sa'kin? Hindi ka nababagay rito. Let's go at kailangan mong magbihis. Ikaw ang kapares ni Seth kaya huwag mong tanggihan ang nais ko. This is my special day kaya pagbigyan niyo na ako."

"Miss Sela is beautiful. Bakit hindi mo pa siya ligawan Erc?" "Tetsu sushi na lang muna ang panghapunan natin." "Magluluto pa ba ako ng Tako balls? " Isang supot ng grocery items ang bitbit ni Tetsu. " Sige pero cheese flavor." Bitbit pa rin ni Kazumi ang kaniyang long riffle. Kababalik lang niya sa headquarters galing sa pagpapatrolya sa pantalan. "Dumaan ka ba sa mini Mart kanina?" Nagpipindot na sa machine si Kazumi. Nabasa niyang successfully logged out ang nagflash na sa screen.

Maaninag ang pagiging professional ni Kapitan. Hindi ito ang ini-imagine kong lalaki na makakaharap ko ngayong gabi. Nakaupo siya sa isang mamahaling couch, naka-dikwatro ang mga paa, at nagmamasid sa akin na parang isang mabangis na hayop na handang sumunggab anytime . Kapit kapit niya ang isang baso na may lamang alak , bahagya niya iyong pinaikot ito sa kaniyang kamay at ininom.

matigas na tugon ni Eleuthera na ngayon ay masama na ang tingin sa kape, inilapag niya ang Card sa counter na agad namang kinuha ng tauhan doon. Nang makuha ulit ay bumalik siya sa kina-uupuan kanina kung saan naroroon si Piper. "Piper," she called the comrade's name to caught its attention. "Yes?" "Twenty-five USD to PHP?" Agad naintindihan ni Piper ang Kapitan, agad siyang tumalima at may pinindot sa kaniyang relos. "One thousand two hundred thirty-two pesos and thirty-eight centavos, Cap."

Mukhang nanghahamon na naman kasi siya. Nakagat ko ang ibabang labi ko, at ramdam pa rin ang mabilis na tibok ng puso ko. "Kapit." Hinawakan niya ang kamay ko, its like I'm back hugging him right now, at hindi ito tanggap ng sistema ko. "Kapit 'yong mahigpit para hindi ka dumiretso hanggang langit— aray!" d***g niya nang suntukin ko siya. Lahat na lang puro kalokohan sa kanya.

Dahil doon, ang pagkidnap kay Kai ay masyadong madali lamang para sa kanya. Nang makita ni Gerald ang mga abandonadong bahay, naalala niya na binanggit ni Takuya na ang mga ito ay mga dating bodega. Sa kasagsagan ng highest point ng pamilyang Futaba, ang mga bodega na ito ay palaging napupuno ng maraming mga bagay. Gabi-gabi, may dose-dosenang mga trak ang nakapila dito, naghihintay na i-deliver ang ilang mga bagay. Ngunit nang bumagsak ang negosyo ng kanilang pamilya, ang mga bodega ay tuluyan nang nawalan ng laman…