Kapit Tuko Novels & Stories

Nagpabalik-balik ang tingin ko sa dalawang lalaki na natanggal lang nung narinig ko na ang bungisngis ng tao na siyang ipinunta ko dito. The way she giggles and by the looks of a small pot in front of them. I know that Carina is as high as the peak of Mount Everest. I may be a rebel but I will never use a pot or any form of drugs that could ruin lives. Inalis ko ang tingin ko kay Carina para balingan ang mga kasama nito. "What did you do to her!?" Galit na sigaw ko at saka ko inisang hakbang ang pagitan namin nung lalaki na nagsabi na chicks ako.

Tinignan ng kapitan ang mga mangangasong naglagay bitag sa daanan. “Pasensya na kapitan, Akala namin ay walang magdaraan sa kagubatan ngayong araw.” paumanhin ng isang mangangaso. “Hindi dapat ninyo nilalagyang bitag ang tabas na damong may lupa. Kahit pa maaring walang magdaan, ipamamalita ko kay Don Griyego ang nangyari upang wala ng makapangaso sa lugar na ito.” pagsasalitang may bahid na galit ni Kapitan. Tinignan ko ang mukha ng mga mangangaso, pamilyar ang mga ito lalo na ang isang matandang lalaking nanlulumo sa sinabi ng kapitan. Marahil ito ang kaniyang hanap-buhay.

"Porket may-ari ay dapat ng walang kinatatakutan?" "Oo nga pala. Hindi ka nga halatang natakot kanina ng hinampas mo ang hawak na latigo sa puno. Maangas ang dating mo pero..." Sinadya talaga nitong bitinin siya. "Pero ano?" "Mukha kang kuting na takot lapain ng tigre nang makitang tumatakbo si Hultor papalapit sa'yo. Tanggal angas mo. Hindi ka na astig sa'kin,"

Wala naman siyang ginawa kun’di ang magpakabait pero parang trip lang talaga ng mga itong gawin silang topic. Ang importante lang naman sa kaniya ay may matatanggap siyang sahod every month kahit pa araw-araw siyang pag-trip-an. Kaya naman niyang lagyan ng earphone ang tainga niya kapag nagsimula na ang mga itong magloko. Nang pumasok na si Kapitan ay saka lang niya hinubad ang earphone. “Mabuti naman at magkatabi ang dalawang guro natin ngayon,” ani ng Kapitan nila na naging dahilan ng panibagong tukso.

Kabanata 19 Takot --- I choose to stay silent rather than to speak. Coz if I speak, I know it will be useless. Wala namang nanakit sa akin. Ako lang ang nasaktan. Totoo naman ang mga sinabi. Ou wala akong pinag-aralan pero araw-araw kumakayod ako para sa mga kapatid ko. Araw-araw lagi ko silang iniisip. Hindi ko na alintana ang hirap basta may makain kami sa pang-araw-araw.

Kapre! Dahan-dahan niyang ibinababa ang katawan at kinakapa ang lupa, naghahanap ng kung anumang pwedeng pangdepensa. Maya-maya pa’y bumangga ang kamay niya sa isang malaking bato. ‘Sapat na ba ito? Saan ko itatama? Sa noo ba? Tuhod? O sa—’ napalunok siya nang umabot ang mata niya sa ibabang parte ng nilalang. ‘Sa tuhod na lang!’

“Kaya lumabas ako para kumuha ng tubig.” Sinuri ni Angela ang kapatid ngunit wala siyang nakitang kaduda-duda dahil sa pagmamadali nitong makaalis para sa transaksiyon kay Mrs. Rose. “Sige, bababa lang ako sandali para ihatid ito sa kliyente ko. Huwag mong kakalimutang i-lock ang p***o.”

KOHEN EVERETTE ROYCE NAPA KAPIT AKO NG MAHIGPIT dahil ang bilis ni Boss Flame magpatakbo. Para itong walang pakialam na mahuli kami. Nakarating na kami sa unang Toll F*e o parang gate ito.

So mala diyosa pala ang type ni Kapitan huh? Hayyst! Kahit pa nililigawan niya yan, I still need to follow them in case of emergency. Ang sabihin mo Lax, chismoso ka! Ano kaya ang ginagawa nila sa taas? At bakit sumama si Kapitan? Ang tagal naman ni Kapitan bumaba. Nakailang kape at sinabayan ko na din ng softdrinks at biscuit dito sa 7/11 pero hindi pa siya bumababa. Baka naman? Okay lang yun, he needs that as a man.

Bahagyang napairap ang binata. "Five seconds." "Huh?" "Kapag hindi ka sumakay..." Huminto siya. "...iiwan kita." Nanlaki ang mata ni Tina. "Hala!" Mabilis niyang niyakap ang backpack. "Ba't niyo po ako tinatakot?" "Wala." "Meron!" "Nagbibilang na ako." "One." "Two." "Three." "Teka lang!" Nagmamadali siyang tumakbo papunta sa kotse.