Kapitan Sino の小説・ストーリー

REINNA “Wow, almusal! Tamang-tama hindi pa ako nag-almusal,” sambit ni Kyle nang mapatingin ito sa mesa. Napangiti naman si Reinna sa binata nang tumingin ito sa kanya. “Tita, pwede bang makikain muna rito?” tanong ni Kyle. “Yes.” “No!” Magpanabay sa bigkas nina Reinna at Z sa magkaibang sagot nila sa tanong ni Kyle.

Chapter 2 Sinundan Ko Ang Bilyonaryo Tina's POV Nakakalaya na ako. Malaya. Libre. Hindi nakakulong. Hindi natutulog sa presinto. Hindi nakikipag-agawan ng kumot sa mga kriminal. At ang lahat ng iyon ay dahil sa isang tao. Si Mister Sungit. Si Mister Gwapo. Si Mister Mukhang Mayaman. Si Mister Nagbayad-ng-Multa-Ko.

😏 Ang Lihim na Ngiti ni Kiko Agila Nang ibaba ni Santos Kuang ang ulo, lumitaw ang mapanuyang ngiti sa mukha ni Kiko Agila. Pagkatapos ay malamig niyang tinanong: “May iba ka pa bang sinabihan tungkol sa likidong iyon?” Umiling si Santos Kuang. “Senior brother, sa buong Samahang Daan ng Hiwaga, tayo lang dalawa ang nakakaalam nito. Wala akong sinabihan na iba.”

Kakaisip ko kay Kapitan, pati ‘yong nahugasan ng pinggan ay hinugusan ko ulit pati ang lalagyan. “Ate? Tulala ka? O pagod ka lang? Linis ng bahay, ah. Grabe, ang sipag.” Natatawang saad nito. “Iniisip mo si Kapitan ‘no?” Namewang ako sa harap niya. “Mang-aasar ka ba o magdidikdik ng palapa?” “Ah, palapa pala tawag dito? Nakikita ko kasi ‘to sa mga Maranao vlogger. Masarap. Appetizer din.”

Tinitigan nito abg dalaga na diretso sa kaniyang mga nata na para bang may nais sabihin ngunit hindi mabigkas ng kaniyang nga labi. "Naniniwala ako sa 'yo, at sa kakayahan mo," wika nito at saka hinawakan ang balikat ni Hasna at marahang tinapik-tapik. "Para sa kalayaan ng mga tao mula sa madilim at nakakatakot na mga taong lobo!" mariin na sabi ng Kapitan. Huminga nang malalim si Hasna at determinadong tumango. Batid ni Hasna na hindi lang pagbabantay ang mangyayari mamaya kung kaya't ganito na lamang maghanda si Kapitan Klaus.

MARGARITA has ten captains, and he is the eleventh captain as well as the owner and manager of his own cruise ship. Kaya naman ay hindi problema sa kanya kung kailan niya ito ipa-emergency landing sa seashore para lang makababa kapag may pupuntahan siyang mahalaga o ang pag-uwi sa bansang Pilipinas.

Kakaiba! Naiiba na ito sa inosenting Anak mayaman na si Kaytie Aghubad. Mapangahas niyang inabot ang palad ng dalaga na nakapatong sa may lamesa. Ikinatuwa niyang hindi ito umiwas man lang. “Kung pahihintulutan mo, gusto sana kitang ligawan.” Parang may bombilyang sumindi naman sa kasuluksukan ng utak ni Kaytie.

hindi na napigilan ng bibig ko ang maging curious at tanungin ito. “Opo, mag-isa lang dito si sir na nakatira Ma’am Martina. Si Sir Albert po na kaibigan niya ay kararating lang nitong nakaraang lingo galing ibang bansa kaya dito muna siya pinatuloy ni Sir Yohann.”

Nagbago ang ekspresyon ng kapitan, tila may naalala, at biglang tanong, “Kayo ba… kayo ba si Ginoong Sanbuelgo? At kayo, kayo po ba si Binibining Granle?” May ilan nang nakarecognize sa dalawa, at halata ang gulat sa kanilang mga mata. Nang makumpirma kung sino ang dalawa, mas lalo pang namangha ang kapitan. Ngunit higit pa sa pagkabigla, naroon ang saya. “Kayo nga ba talaga si Ginoong Sanbuelgo!?” Tumango si Bobbie. “Oo, siya nga si Ginoong Sanbuelgo.”

saad ng kapitan ng barko na si Kyle Ramirez. Nakilala ko ito dahil sa kaniyang suot na name plate. Sa ganitong hitsura ng isang ship captain, sigurado akong karamihan sa mga staff ng shipping lines na ito ay nahulog na sa kaniya nang ilang beses. Matangkad, matipuno, guwapo, at higit sa lahat, katulad ko ito na may dimples din sa magkabilang pisngi.