Katangian Ni Tiya Isabel の小説・ストーリー

Isang katahimikang puno ng pangamba. Si lola Anita ang pinaka-pinagkakatiwalaan at iginagalang na nakatatanda ni Rafael. Sa tuwing nababanggit ang matanda, may kakaibang lambot sa tinig ng lalaki—isang paggalang na hindi mapagkakaila. Ngunit sa kabila noon, hindi maiwasang kabahan si Isabela. Maliit lamang ang mundo niya kumpara sa pamilyang kinalakihan ni Rafael.

Kaya balak ko na saka na lamang sabihin. "Saka hindi ba't sabi mo rin na hindi mo pa nabibisita ang namayapang lola mo? Hindi mo pa napupuntahan iyong dati ninyong tirahan na pinasunog nung halimaw." Dagdag na paalala pa ni Isabel na talagang inuudyok akong lumipad na pabalik ng Maynila.

When its just all for the throne. Mas lalo tuloy na hindi matanggal sa isipan ko si Isabel na kinailangan ko na talagang tawagan ang kaisa-isang tao na makakausap ko,si Yica. _Calm down will you she'll be fine.We will rescue her after her being rescued.Alam na namin kung nasaan ang base nila . It's just that ,kagaya ng inaasahan natin—Hindi iyon madaling pasukin kahit ang server nila._

Halos kapiranggot lang ang telang nakakatakip sa maseselang bahagi ng katawan nito. Mia couldn't help but roll her eyes. Hindi talaga pinalampas ni Isabel ang pagkakataon na ibalandra ang katawan nito. Alam niyang sinadya nito ng magsuot ng sobrang revealing na bikini upang magpapansin kay Jacob. Pasadya siyang umubo. "Isabel, I think you should keep wearing your cover up," aniya.

Sagot ni Czarina. “Yehey, that’s great po pero sana makauwi na rin si Kalix para magkakasama na po tayong lahat at maging happy na rin kayo ni daddy.” Masayang wika ni Isabella. Tipid lang na ngumiti si Czarina, matured mag-isip ang mga anak niya dahil sila ang unang iniisip kesa ang mga sarili nila.

Galit na galit si Isabela na tanong sa kanya nito. Yumuko si Mia. "Oo. Nahuli ko siya.!" "Sabi ko na nga ba, hindi mabuting tao 'yun. Pagkatapos mo siyang ilagay sa pedestal ng buhay mo ay ganito lang ang gagawin niya.. What the heck!” galit na sagot sa kanya ni Isabela. “Sabihin mo sa akin, ano ang pangalan ng babae niya at kakalbuhin ko… Siyam na taon mo siyang minahal tapos ganun lang? Sigurado akong talipandas ang babae na iyon.”

"Kaya mas pinili mong saktan ako? Mas pinili mong maging masama sa paningin ko para lang manatili ako?" "Mali ako, alam ko 'yun. Araw-araw ko ’yung pinagsisisihan," hinawakan niya ang balikat ko. "Kaya tayo nandito sa Baguio. Gusto ko kayong ilayo habang nililinis ko ang pangalan ni Tito. Sinisigurado ko lang na walang makakasakit sa inyo." "O baka sinisigurado mo lang na hindi ako makakaalis dahil buntis ako?" tinabig ko ang kamay niya. "Sabi ni Isabella, nakuha mo na ang lahat—ako at ang ebidensya."

At bago pa man makapagtanong si Xavier, natapos ang tawag. Ang pangalan ni Isabella ay parang isang matalim na kutsilyo na bumalik upang sugatan muli ang tahimik nang sugat sa puso ni Xavier. Si Isabella Maharlika, ang babaeng minsang minahal niya ng buong puso, ang babaeng nag-iwan sa kanya sa altar, at ang babaeng nagtulak sa kanya upang maging malamig at sarado sa pagmamahal.

"Saan tayo pupunta?" "Sa Ilocos. Doon nakatira si Isabella ngayon. She’s staying in an old ancestral house na pagmamay-ari ng pamilya niya. I want to get this over with bago ka mag-full term. Ayokong may nakabinbin tayong 'what if'," sabi niya, medyo seryoso ang mukha. "Ready ka na ba?" tanong ko. "Hindi ko alam kung magiging ready ako para sa kanya. Pero gaya ng sabi mo, kailangan nating harapin ang nakaraan para maging malinis ang future ni Sebastian Gabriel," sagot niya.

dinig kong sabi nito at mabilis na naglakad palapit kay mama at Tito Kerv. Mom? tsk! pero pamilyar ang boses niya? san ko nga ba yon narinig? “Oh, and she is… what?” sabay kaming natulala sa isa’t isa, parang gusto ko tuloy magwala ngayon at magmura! “Oh, Keiran she is my daughter Isabelle. And Bela siya ang magiging kuya mo si Keiran” ani mama. Tangina, ganito ba talaga kaliit ang pilipinas?! pano namin kikilalaning step siblings ang isa’t isa kung may nangyari na saming dalawa?!