Katangian Ni Tiya Isabel นิยาย & เรื่องราว

Hahalikan na ulit siya ni Allen ngunit hinawak niya ito sa balikat, kaya napatigil ito at tiningnan siya ng buong pagtataka. “Am I really just for b-bed to you?” Tanong ni Isabel dito. Hindi niya mapigilan ang sarili na magtanong dahil sa nakikita niya ay tila gusto niya lang ito sa kama. Ganon ang tingin niya sa sarili simula pa noon una.

Medyo nakatitindig balahibo dahil alam kong may iba siyang tinutukoy. “At paano mo nasasabi?” prangka kong tanong. “Dahil ang nakatakdang plano ay mag-iiba,” dagdag niya. Lumapit siya palapit sa likod ko at hinawi ang buhok na humaharang sa tenga ko. “Si Isabelle ang bubuhay ng kasaysayan, siya rin ang magiging katapusan,”

pag-iiba niya ng usapan. Bumuga ng hangin ang kanyang ninong bago tumingin kung saan. Kasalukuyan silang nasa loob pa ng sasakyant kagagarahe lang. Nagpraktis magmaneho si Isabella sa loob ng malawak na subdivision na iyon.

at anong totoo ang tinutukoy nila? "Inay, Isabel, tama na 'yan. Baka dumating na si Tasya at marinig pa kayo." rinig ko namang pumagitna na si Tiya Lucia. "Mabuti! at nang malaman na niya ang totoo. Diba, Isabel? Yun ang gusto mo?"

Hindi pa kumpleto ang katotohanan. At alam din niyang kung sasabihin niya ito ngayon, mas magiging malinaw sa kanila kung sino talaga siya-hindi lang bilang anak, kundi bilang isang babaeng marunong pumili. "Teka," biglang sabi ni Isabella, nakasandal ang baba sa palad. "So... kayo na. Confirmed. Maldives. Three weeks ago." Ngumiti ito, parang binibilang sa isip ang mga detalye.

sabi ni Sandra. "Tita, thank you pero ayoko po talaga," inaamin naman niyang tempting ang offer. Bawat Chef ay nangangarap ng sariling restaurant. Gano'n din naman siya. If Isabella's happened to be located in San Gabriel, hindi magdadalawang salita ang mga ito sa kanya. But it wasn't. It's located in Manila kung saan ay sobrang layo sa nakagisnan niyang buhay.

Tita Isabela made her way towards me, and when our paths crossed, ay kaagad niya akong niyakap ng mahigpit bago niya ako hinalikan sa pisngi. Tita Isabela Leventis is already sixty years old, ngunit hindi pa rin maipagkakaila ang kagandahang taglay niya. She also has a carefree personality na bihira ko na lamang makita sa mga kilala ko na kaedad niya, which could also be the reason why she was still looking young despite already being in her sixties. But aside from her physical beauty, Tita Isabela is also very nice.

"Tita Isabel, inimbitahan ka na ba ni Esteban na maglakbay? Tatlong taon na, hindi kita dinadala doon." Wala naman talagang travel kaya hindi marunong pabulaanan si Isabel, simpleng sabi niya. "Gusto ko lang ng Laguna, at walang bahay na makalaro kahit saan." Natawa si Angela Chu, this kind of excuse for laughing to people, thanks to Isabel being able to say it.

“Rajah, please... kailangan ko lang makausap si Isabelle.” “Anong ginagawa niyo rito, Tita?” tanong ko, pinapanatili ang distansya. “Hindi ba’t dapat ay nasa Manila kayo?” “Nandito si Justin, Isabelle. Nag-aaway sila ni Alfonso sa hotel. Masyado nang magulo ang lahat,” sumisikip ang dibdib ni Tita Helen habang nagsasalita. “Gusto lang niyang makausap ka. Sabi niya, kung kakausapin mo lang siya, titigil na siya sa lahat ng ito. I’ll make him sign the papers, I promise. Just talk to him once.”

Unti-unti kong binuksan ang aking mga mata at inaninag kung sino 'to. "Zechariah Santino Adriel Moschelli?!" Gulat kong bulalas at agad akong umupo mula sa pagkakahiga sa mga hita niya. Nagsumiksik ako sa kabilang dulo ng sasakyan. Sasakyan? Teka lang? "Good afternoon, Isabella Sabrina Elizabeth Congero." Seryoso at napaka masculine ng boses niya. "Anong ginawa mo sa akin?" Niyakap ko ang aking sarili.