Keep Myself Sane Novels & Stories

“Pero don’t worry. We’ll manage everything. Basta nandito ako, walang makakasira sa atin, Kiara.” Napangiti ako, kahit pa alam kong hindi madali. Ngunit sa bawat salita niya, ramdam ko ang lakas at katiyakan na kailangan ko. Sa kabila ng takot, may pag-asa pa rin na mapanatili ang lihim namin. At habang nakaupo ako sa tabi niya, isang simpleng reminder ang dumating sa phone ko—isang text: “Keep calm, stay smart, and never let Kara know anything. Ever.”

Pasimple akong napahinga nang malalim at saka ipinagpatuloy ang ginagawa. “Kung sakaling hindi pa rin maayos ang pakiramdam mo hanggang mamayang gabi, huwag ka na munang pumasok bukas,” saad ko na lang para i-distract ang sarili ko. “Ako na ang bahalang magpaalam kay Perseus.”

Siguro dadalhin niya itong mga pagkain at doon na sila sa kwarto kakain. Ayos lang yan Shemaia, ipagpatuloy mo na lang ang ginagawa mo at huwag mong pansinin ang ibang tao. Yes, I need to motivate myself to remind myself to calm down baka bumalik na naman ang nangyari kagabi na nagtatago ako.

Ang sarap pala sa pakiramdam kapag malayo ka sa problema, yung tipong nakakatulog ka ng maayos at hawak mo rin ang oras mo. Sa buong buhay ko, ngayon ko lang naranasan na magbakasyon. Ngayon ko lang naranasan na asikasuhin yung sarili ko. Maaga man akong namulat sa kahirapan at pang-aabuso, alam ko sa sarili ko na siguro nga kaya binigay yon sakin para hindi ako manghina. Dahil ang reyalidad pala ng buhay ang mas magbibigay sa atin ng pagsubok. Niyakap ko ang aking sarili. Tanaw ko ang kulay asul na karagatan mula rito sa balcony. Ang gaan sa pakiramdam na nakakalanghap ako ng sariwang hangin dahil ang nakagisnan ko ay halos puro usok ng sigarilyo, amoy ng alak at marijuana. Akala ko magigin

Nabawasan na yung mga masasamang panaginip ko. Ang sabi din sa akin Dra. Divine, ipahinga ko daw muna ang utak ko. Staying in the garden helps me relax my brain. It calms me lalo na sa mga panahong may bigla nalang nagpa-flash sa utak kong mga alaalang hindi ko naman mapagtagpi-tagpi.

“You’re not ready.” “Wade…” Lumapit ako at saka ko marahang hinawakan ang braso niya. “Please. I promise I’ll be careful. Hindi ko pababayaan ang sarili ko. I need this to keep myself sane. Baliw na nga ako sa iyo, mas babaliwin mo pa ba ako rito?” biro ko pa para kahit papaano ay gumaan ang usapan namin.