Kitchen Quotes Novels & Stories

sabi ng babae, nangunot ang noo ko, hindi naman ganon ang nangyari. “Tch. Lena,” may inis sa tinig. “The one thing I can’t stand is clumsiness, especially at work. Everything in the kitchen has to be controlled. I don’t want even the smallest mistake. I’m a perfectionist and I value my cooking—every tool here, down to the cleanliness.” He shot her a hard look. “Next time, watch your movements.” Then he turned back to the stove and started cooking as if the conversation were over.

“Don’t just cut. Cook with your hands, not just your knife.” “Yes, Chef.” HINDI ko alam kung ilang oras akong nakatayo. Pakiramdam ko, parang dalawang araw na. Pawis na pawis ako kahit malamig sa loob ng kitchen. Sunod-sunod ang gawain — may pinatong sa akin na risotto preparation, sauté station, at pasta sauce batch na kailangan kong timplahin. Pero habang ginagawa ko lahat ‘yon, may peace akong naramdaman.

Paglilinis ng gamit dito sa cooking room ang kailangan nilang atupagin ngayong oras, dahil tulad nga ng sinasabi ng Chef nila na si Dana Quinta na 'cleanliness is the most important thing in the kitchen'. "Oo nga pala, Hayacinth. Mukhang paborito ka rin ni Chef Dana. Kasi nga matalino ka tapos okay na rin ang ugali mo. Hindi masama at hindi rin naman mabait, sakto lang," saad ni Beyonce. Napangiwing umiling si Hayacinth.

"Ako po ang magluluto." Gulat na tumingin siya sa akin. "Really?" "Opo. 'Di po 'ko magaling na magaling sa kusina, Sir, pero nakakain naman po." sabi ko na ikinangiti niya. "May disclaimer agad, eh." Napa-iling siya. "But I doubt it, magaling kang mag-bake, eh. So, you probably cook well too." Humalukipkip siya. "Hindi ko na tatanggihan 'yan. Do whatever you want. The kitchen is all yours."

Sa gitna ng mainit na kusina, maririnig ang malambing ngunit mariing tinig nito: "Celestine, remember this — cooking is not just to fill a stomach. It's a language of the soul. When you cook, your spirit must speak through the flavor. Cook not to impress, but to make others feel alive." Bata pa siya noon — mga labing-anim o labing-pitong taong gulang lamang. Tahimik siyang nakikinig habang sinusubukang gayahin ang bawat galaw ng kanyang guro.

—mas kilala bilang Jackson West—ay labis na inis sa kanyang walang humpay na pagmamaktol na sa wakas ay sumilip ang kanyang ulo sa pintuan ng kusina habang hawak niya ang isang kawali. “—Excuse moi, pero wala pa siya, di ba? Hesus, ang lahat ng ito mapag-angil! As if cooking isn’t a delicate art that needs le time and le soul,” he snapped. "Kailangan mong tandaan kung gaano ako katagal na hindi nagtatrabaho sa kusina, Tiffie. Kung gumawa ako ng kahit anong mas mababa sa Michelin-five-stars, ikaw ang unang mag-rant!"

Shhheeet kinilig naman ako sa sinabi nito. "Nagustuhan mo ba iho, nag effort talaga si Quelsy na lutuin yan para sayo. Alam ko kasi na one of your favorite dish yan kaya yan ang pinaluto ko." Wika ni tita Kristen dito. Nakatingin lang ako kay Kavin habang hinihintay ang reaksyon at magiging sagot nito. "I really love it, thank you Quelsy." Nakangiting sagot nito kaya mas lumapad yung ngiti ko.

Sabi niya habang may laman ang bibig. ("Dati Tito, you don't know how to cook, but now, you like a professional chef") Kumunot ang noo ko. Halos hindi ko na maintindihan ang sinasabi niya. Agad ko naman siyang sinuway. "Don't talk when your mouth is full." Seryoso kong sabi. Nginuya niya ang laman ng bibig niya at nilunok. "Sorry Tito. This is just, really, very delicious!" Sabi niya at sumubo ulit. Para siyang leon na gutom na gutom at sinunggaban ang natitirang pagkain.

“I just wanted to do my part as your wife.” Napakamot ako sa aking kilay bago bahagyang ngumiti. “Though this breakfast is pretty simple. Don't worry, next time I'll make sure to prepare something better for us.” Napatingin ako sa paligid ng kitchen. “At sorry kung magulo ang kitchen at hindi ako marunong gumamit ng coffee machine mo…” Tahimik siyang nakatingin sa akin. Mas lalo tuloy akong nahiya.

Ngunit bago pa man sila makapagluto ay pinigilan na sila ng isa sa mga maid. “Mahigpit kaming pinagsabihan ni Sir Gavin na huwag kayong hayaan sa kusina. Kung may gusto kayong kainin ay huwag kayong mahihiya na magsabi sa ‘min.” Nagkatinginan ang magkapatid bago nagsalita si Keisha. “Sanay po akong magluto. Kung nag-aalala kayong masisira ang mga gamit dito, huwag po kayong mag-alala. Hindi naman po ako clumsy.”