Kitchen Quotes Novels & Stories

—mas kilala bilang Jackson West—ay labis na inis sa kanyang walang humpay na pagmamaktol na sa wakas ay sumilip ang kanyang ulo sa pintuan ng kusina habang hawak niya ang isang kawali. “—Excuse moi, pero wala pa siya, di ba? Hesus, ang lahat ng ito mapag-angil! As if cooking isn’t a delicate art that needs le time and le soul,” he snapped. "Kailangan mong tandaan kung gaano ako katagal na hindi nagtatrabaho sa kusina, Tiffie. Kung gumawa ako ng kahit anong mas mababa sa Michelin-five-stars, ikaw ang unang mag-rant!"

Shhheeet kinilig naman ako sa sinabi nito. "Nagustuhan mo ba iho, nag effort talaga si Quelsy na lutuin yan para sayo. Alam ko kasi na one of your favorite dish yan kaya yan ang pinaluto ko." Wika ni tita Kristen dito. Nakatingin lang ako kay Kavin habang hinihintay ang reaksyon at magiging sagot nito. "I really love it, thank you Quelsy." Nakangiting sagot nito kaya mas lumapad yung ngiti ko.

“I just wanted to do my part as your wife.” Napakamot ako sa aking kilay bago bahagyang ngumiti. “Though this breakfast is pretty simple. Don't worry, next time I'll make sure to prepare something better for us.” Napatingin ako sa paligid ng kitchen. “At sorry kung magulo ang kitchen at hindi ako marunong gumamit ng coffee machine mo…” Tahimik siyang nakatingin sa akin. Mas lalo tuloy akong nahiya.

Ngunit bago pa man sila makapagluto ay pinigilan na sila ng isa sa mga maid. “Mahigpit kaming pinagsabihan ni Sir Gavin na huwag kayong hayaan sa kusina. Kung may gusto kayong kainin ay huwag kayong mahihiya na magsabi sa ‘min.” Nagkatinginan ang magkapatid bago nagsalita si Keisha. “Sanay po akong magluto. Kung nag-aalala kayong masisira ang mga gamit dito, huwag po kayong mag-alala. Hindi naman po ako clumsy.”

gulat na tanong nito. "N-nabitawan ko lang 'yong--" Hindi na niya naituloy ang gustong sabihin nang may mabasag na naman sa kusina. Kasunod niyon ang sunod-sunod na pagkabasag ng ilan pang gamit sa kitchen maging ang glass wall panels sa may sala.

At feeling ni Krissy gumagaling na siya sa pagluto dahil sa walang kapagurang tulong na ginagawa niya sa chef ng resort. Hindi paman sila nag-uusap ni Calex ay masaya na siyang mapagsilbihan ang lalaki. Lalo na't kinakain naman nito ang mga pinapadala niyang pagkain na may kasama pang iba't-ibang mensahe kagaya na lamang ng, "Smile it makes you more handsome." "Eat well, pakabusog ka." "Take good care of yourself." At kung anu-anong klase pa ng mga mensahe na kadalasan may mga quotation pa.

Pinuri niya ang masarap na pagkain na siyang kinatuwa ng mga taong nasa kusina . '' ubos nga ang sinangag eh sabi ng mga manggagawa ito daw lagi ang lutuhin ko tuwing umaga .Kaya gabi palang magluluto na kami ng kanin para dito '' natuwa siya sa mga diskarte ng mga ito . '' naku talagang ang sisipag a .Pero tignan niyo din ang sarili niyo dapat magpahinga din po kayo ''

Tinaas ni Nathaniel ang kilay at nagtanong imbes na sumagot, "Sa tingin mo ba, mas okay sa lalaki ang marunong magluto o hindi?" Nag-isip si Zoe at seryosong nagtanong, "Gusto mo ba ng totoong sagot?" Banat ni Nathaniel, "Bakit, may iba pa ba?" Sumagot si Zoe nang kaswal, "Actually, hindi naman mahalaga 'yun. Kapag gusto mo ang isang tao, magiging masaya ka pa rin kahit pasabugin pa niya ang kusina." Sa madaling salita, kapag hindi mo gusto ang isang tao, kahit Michelin three-star chef pa siya, chef lang siya sa paningin mo.

Pinanood ko siyang lagyan ng pagkain ang plato ko at napansin kong habang inaabot niya sa akin ang plato ay tila malalim ang iniisip niya. “Anong iniisip mo?” “What if culinary ang kunin kong course, ate?” Bumilog ang bibig ko dahil sa sinabi niyang iyon. “Bakit ‘yun ‘yung naiisip mong kunin?” “Kasi sa halos palagi kong pagluluto, na-realize ko na hindi naman pala kasing sama ang pagluluto na tulad ng iniisip ko.” “Sa dalas kong mangialam sa kusina dahil gusto kong ma distract, natutuwa na rin ako kapag nagluluto ako,” nahihiya siyang napakamot sa batok kaya napangiti ako.

Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan niya, masuwerte pa rin siyang nakilala si Tito Fran. Hindi na muling binuksan ng matanda ang usapan. Sa halip, ibinalik nito ang atensyon sa pagluluto. Sunod-sunod na gumalaw ang mga kamay nito, tila sanay na sanay sa kusina. Napangiti si Czarina habang pinagmamasdan siya. “Your talent is being wasted in our tiny kitchen.” Natatawa siyang umiling. “Siguro pwede na tayo lumipat sa may mas malaking kusina.”