Kitchen Quotes Novels & Stories

At habang pinagmamasdan niya si Adrian na masayang inayos ang mga sangkap sa mesa, may kung anong kumirot sa dibdib niya. Pwede naman palang maging ganito kami, eh. Bakit di namin to nagawa noon? Tanong niya sa sarili at napailing na lang. At habang magkatabing nakatayo silang dalawa sa kusina, naghahanda para sa isang simpleng chocolate cake, bigla niyang naisip na minsan pala, hindi kailangan ng malalaking bagay para maging masaya. Minsan sapat na ang isang magulong kusina. Isang lalaking walang alam sa baking. At isang hapon na walang ibang iniisip kundi kung paano hindi masusunog ang cake.

‎Kung kanina ay puro plato at mangkok ang pinagpipilian namin, ngayon naman ay iba't ibang kawali, kaserola, at kitchen utensils ang nakahilera sa harapan namin. ‎Hindi ko mapigilang mapangiti. Hindi ko akalaing darating ang araw na magiging interesado akong mamili ng mga gamit sa kusina. ‎ ‎Huminto si Kyrex sa harap ng isang non-stick frying pan. ‎Tahimik niya itong pinagmasdan bago niya ako sinulyapan. ‎"Maganda 'to." ‎Tumango ako. ‎"Mukhang matibay."

Mukha namang natuwa si Elton doon. Mabilis na tumango si Elton at ngumiti pang muli. “Yes, I made it. Huwag kang tatawa kapag hindi masarap ha,” aniya saka humalakhak. “You’re too modest, Ivy. Palagi ka sigurong nasa kitchen sa bahay ninyo. There are not many women willing to go to the kitchen nowadays.. Maswerte ang mapapangasawa mo. He can eat a loving breakfast every day, unlike someone who can set the kitchen on fire when cooking,” ani Elton at nakangising sinulyapan si Spectra sa tabi niya.

Patuloy pa rin ako sa pagsisinungaling. "Alam naming pagod ka, ngunit huwag mo sanang kakalimutan ang iyong gawain sa kusina." Malumanay na sabi niya na agad kong tinanguan. "Pasensya na po, gagawin ko na po." Agad na sabi ko pero pinigilan niya ako. "Nalinis na ni Nessy ang kusina. May bagong pinapagawa ang senyor at senyora sayo." Hindi ko alam pero bigla na lamang ako ginapangan ng matinging kaba.

“Gusto ko `pag may condo na tayo, malaki ang kitchen, para sa umaga, p’wede kitang landiin habang pinagluluto mo ko ng breakfast, at sa dinner naman, ikaw nag kakainin ko sa kitchen counter.” “Ha! Good luck, kung matututo ako’ng magluto!” “Tuturuan kita, marunong naman ako’ng mag-prito, kahit paano!” kumupit s’ya ng sausage sa pinggan ko. “Dapat makapal ang walls ng condo natin, dahil gabi-gabi kitang pauungulin sa sarap, just like last night!”

sabi ko, agad na kinuha ang apron sa gilid ng pinto. “Wala ka nang kawala,” bulong ni Zachary habang sumunod sa loob ng kusina at tumayo sa tabi ko. “Ako ang sous chef mo ngayon.” Napairap ako pero hindi ko mapigilang mapangiti. “Alam mo bang dapat maingat ka sa mga sinasabi mo? Baka masunog ang bahay, hindi lang ang putahe.” “Uy, marunong ako,” sagot niya. “Anong lulutuin natin?”

Bigla ay nalungkot siya sa sinabi ko. "Wala naman laman yung ref ko, Halos wala din akong gamit sa kusina" "Ha? talagang hindi ka nagluluto?" Napakamot siya sa kaniyang noo "I told you, i don't know how to cook and hindi ko din naman siya magagamit" "You should start buying things to your kitchen" "I told you hindi yon magagamit--- I cut him off "Edi ako ang gagamit"

pagmamakaawa nito. Masama man mag sabi pero alam ko ang ganyang salita, mata pa lang niya nagsasabi na wala siyang pakialam. “I’m sorry, but you are not ready to be my executive chef.. remove your jacket and leave the Kitchen’s Turn. I don’t need the child in my kitchen,” utos ni Chef. “I just wanna say something..” wika ko bago ito umalis. Lahat sila nakatingin sa akin at huminga ako ng malalim. “We can teach a chef proper manners in the kitchen and towards the customer..” putol ko.

tanong niya sa akin nang makarating siya sa kusina. "Marunong ka naman palang magluto, pinapahirapan mo pa ako," dagdag niya. "Hindi ko naman sinabing magluto ka. Malay ko bang magluluto ka ng dagat," ramdam ko ang matinis niyang tingin sa akin. "Then, cook for yourself starting today," malamig niyang anas sa akin. Tanging ingay lang ng mga plato at kubyertos ang naririnig naming dalawa sa mesa.

NGUMITI si Danny nang marinig ang sinabi ni Zia. “Hindi sa masarap lang ang pagkain kapag mamahalin ang sangkap. Basta ang isang chef ay nagluluto ng may puso, tiyak na masarap ang pagkain! At saka, hindi naman madumi ang mga lugar na ito, bakit kailangan itapon?" "Parang chef ka ng hotel kung magsalita!" natatawang sabi ni Zia.