Klara And The Sun 소설 & 이야기

Ngayon, sa isang iglap, ang parehong nakakasulasok na emosyon ay bumalik para sampalin ang sarili niyang mukha. "Mommy!" Patakbong lumabas si Clara mula sa glass door ng sala, pumuputol sa madilim niyang pag-iisip. "Magsisimula na po 'yung fireworks sa TV! Tara na po sa loob!" "Sige, baby. Papunta na." Pilit na inayos ni Celine ang sarili. Huminga siya nang malalim, itinago ang pait sa kanyang mga mata, at inakay si Clara papasok sa sala.

“I agree. Parang dinadala niya sa paglubog ang lahat ng problema na dala mo.” “Mahilig ka rin manood ng sunset?” usisa ni Eliana. Kapwa sila nakatingin sa pagtago ng araw sa likod ng mga bundok at mga puno. Ang mga ngiti sa mga labi nito ay nagpapakita ng kasiyahan na di mapapantayan ng mga sandaling iyon. “I like the feeling of watching the sun slowly fades into the horizon.” “Fade? Hindi naman naglalaho ang araw sa tuwing lumulubog ito.”

Palabasna sila ng marinig nila ang boses ng pagtatalo ng assistant ni Albus at ni Fiona. “That woman has plenty of time.” Komento ni Clark. “Let’s go Miss De Vera.” “Sandali.” Pigil ni Luna. “Hindi niya ako pwede makita.” Nakagat ni Luna ang labi niya. “Here, use this.” Inabot ni Clark ang sunglass niya kay Luna. “That might help tho.” Pagkatapos non ay sabay silang lumabas kasama si Albus habang pilit nag-iwas ng tingin si Luna kay Fiona.

Mahirap na kasi kung ang katawan niya ang uminit at ibang pagkaing ang nakakain niya. Mula sa labas ng pintuan, nakangiting tumalikod na si Sunshine. Masaya siya sa nakikitang kakaibang sigla ng anak sa tuwing kasama nito si Clara. Kahit papaano ay unti-unting naitatama ang pagkakamali ng desisyon nila noon.

STELLA LUNA Hindi ko maiwasang mapatitig kay Caleb habang karga-karga niya si Clarence. Watching him like that, seeing how natural he looks while playing with the kid, makes my heart ache in a way I can't explain. He really has it all—the looks, the power, and apparently, a soft spot for children that I never expected. Pero behind that warm image, hindi ko ma-shake off yung worry ko para sa kaibigan kong si Claire.

Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga. Bihira ang naturang sakit at si Larry pa ang nagkaroon ng nasabing komplikasyon. Ang kanyang mga mata ay mag-iibang kulay depende sa liwanag na kanyang matatanggap. Mistulang magiging bright ash green ang kulay ng mga iris nito na kinakailangan niyang magsuot ng isang improvised retinal device upang maprotektahan ang kanyang mga mata tuwing umaga.

Ang batang si Khael ay anak ni CLara, at mas matanda ito ng isa o dalawang taon kay Aria. Sa katanuyan, hindi maganda ang relasyon nina Clara at ng kasulukuyan nitong asawa. Sa nakaraang ilang taon, abala si Clara sa trabaho at bihira niyang maalagaan ang kanyang mga anak. Dahil dito, lalong naging suwail ang mga anak nila sa nakalipas na dalawang taon, at nahihirapan na siyang kontrolin ito ngayon. Kaya't noong nalaman ni Clara na gustong-gusto ng anak niya ang luto ni Luna, sinusubukan niyang ipadala ito kay Luna at Eduardo sa tuwing may pagkakataon sa nakalipas na dalawang taon.

Kay Efraim Sandoval. SUNOD-SUNOD ang ginawang paglagok ni Clarisa sa isang bote ng miniral water na nasa harapan niya. Bakit ba tila uhaw na uhaw siya habang naguguluhan pa rin na nakikinig sa mga sinasabi ng Efraim na ito?

Pero pagkagising ko, nakita ko si Baste na umiiyak sa may kitchen. "Baste? Bakit?" tanong ko. "Clara took my dinosaur! She said it was ugly and threw it in the trash!" Nanlaki ang mga mata ko. Ang laruang T-Rex na bigay ni Sir Rafael? "Nasaan si Clara?" "She's in the garden." Mabilis akong tumakbo palabas. Nakita ko si Clara na nakaupo, nagpapabasa ng magazine. "Ma'am, totoo po bang tinapon niyo ang laruan ni Baste?" tanong ko.

Si Serena Madison. Kaagad naihubad ni Atlas ang kanyang jacket, at kinumot iyon sa dalaga. Humihinga ito at halata naman walang masamang nangyari dito kundi ang natamong gasgas ng tuhod nito. Sadyang nawalan lang ba ito ng malay? Binuhat na lamang ni Atlas ang dalaga saka isinakay sa sasakyan niya. Nang mapansin niya ang sunod-sunod ngang sasakyan na dumaan… Mga tauhan ng pamilyang Aquinas.