Knowing Your Limits Quotes Novels & Stories

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

May mga susubok pang manggulo. Pero ngayon, malinaw na sa kanya: kapag alam mo kung sino ka, kapag buo ang pundasyon mo, hindi mo kailangang sumagot sa lahat ng tawag. Minsan, sapat na ang katahimikan— dahil ito mismo ang nagiging boses ng iyong lakas.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

her voice was firmed. "Kaya kung may dapat man na magpakatoo dito sa ating dalawa, ikaw iyon." Tinitigan ko siya, mata sa mata. She pushed me to say these words. "Paano kung sabihihin kung oo? But I know my limitations well, Claire." Sorry but I'm not brave and desperate as you are.

Dahil alam niyang hindi rin magtatagal ay makakahanap rin ito ng taong tunay talaga nitong magugustuhan, in a right age and in a right time. But it doesn't mean that he's going to break his wall just for her. May mga bagay parin na binibigyan niya ng limitasyon. A reminder for his self that he should not cross the boundaries or else he will ended up stumble and it would be his greatest downfall. ****** "Masaya 'yata ang baby ko ngayon 'ah, naku Alisha Alouette, sinasabi ko saʼyo hindi pa humuhupa ang sakit ng ulong ibinigay ng kuya mo kaya wag-"

Sinubukan nina Jackie at Zac pigilan ang kanilang tawa dahil nakita nilang nagulat ako. “Hey, tito mo ako,” reklamo ko. Tiningnan ako ni Claire na parang magka-edad lang kami at wala siyang pakialam sa kung ano man ang sasabihin ko at kung mahalaga ba ‘yon o hindi. “Ano ba ‘yon?” “Limits,” sabi ko, at sapat na iyon para maintindihan niya. “Hindi pwede! No chance! Wala kang itinakdang limitasyon ng ginawa mo ang kasunduan natin. Ikaw ang lumapit sa akin kaya walang babaguhin. Akin na ang card mo!” Singhal ni Claire.

Kaya hinayaan na lang niya ito. "Okay sige magsalita ka na, ano ba ang gusto mong sabihin?" "Alam kong naiinip ka na at marahil iniisip mo na hindi ka makagalaw. May limitasyon ang bawat kilos mo. Dahil marami ka ring iniisip." "Bakit hindi mo na lang ako diretsahin doon rin naman ang punta mo. Gusto mo akong sumunod sa Amo mo hindi ba?"

“Huwag na Khaleb, sapat na ang paghingi mo ng sorry.” “Ibig sabihin ba pinapatawad mo na ako?” “Oo pero hindi na siguro tayo magiging katulad ng dati. You have to learn your limits and boundaries. Hindi porke nagpapakita ng kabutihan sayo ang mga tao sa paligid mo e pwede mo nang gawin ang gusto mo.” “Okay, tatandaan ko ‘yan. I’m sorry hindi ko alam ang mga bagay na ‘yan. Lumaki ako na si uncle lang ang nag-aalaga sa akin.”

Kasi kapag tinanong niya, hindi ko rin kayang ithrowback. Pero sa mga sandaling iyon, ramdam ko—hindi ako ginagawa sa mga limits ng pag-uugoy. May sarili akong desisyon. At kahit pa kumalimot sa ilang consecutions ng rules, muli kong masilip ang importance ng dialogue.

"Don't push me too far!" Ngunit nanatiling walang emosyon ang lalaki. Kalmado lang nitong inilabas ang isang kaha ng sigarilyo mula sa bulsa, sinindihan iyon, saka humithit nang malalim. Kasabay niyon ay unti-unting kumalat ang manipis na usok sa pagitan nilang dalawa. Nanatili pa rin ang malamig nitong titig kay Marikit. "It's okay to lose your temper. But know your limits."