روايات وقصص ضمن Kristoff

Hindi pala sa amin, kundi kay Kristoff. "Can we talk?" tanong niya dito. "I have s-----" Hindi na nagawa pang maipagpatuloy ni Kristoff ang sasabihin niya dahil bigla na lang siyang hinawakan ni Audrey sa balikat saka niyakap. "P-please!" Nagulat kami nang bigla siyang umiyak. Wala man lang reaksyon si Kristoff. Bumuntong hininga lang siya saka kami hinarap. "Mauna na kayo," sabi niya sa amin. "Wag ninyo na siyang hintayin pa," sabat naman ni Audrey saka pinunasan ang scripted niyang luha. Psh! Halata naman kasing peke ang pag iyak niya e. Walang nagawa si Kristoff

Nakuha niya pang magtaray kahit pakiramdam niya ay babagsak na siya. "Uh... my name is Kristoff." "Kristoff," parang kaysarap paulit-ulit na bigkasin ang pangalan nito. Sa isip ay parang gusto niyang humalakhak. Ang kausap niya ay isang estranghero na wala pang limang minuto niyang nakikilala ang pangalan. Subalit sa pagitan nito at ni Dick ay parang mas may tiwala pa siya rito kaysa sa huli. "Nice meeting you, Kristoff. Sige, kailangan ko nang umalis."

Ang bawat haplos niya ay nag-iiwan muli ng nag-aapoy na marka, isang matinding pagpapasuko sa aking buong buhay sa ibabaw ng malambot na kutson. Ang aming marahang pagtatagpo ay biglang nabasag nang marinig namin ang pormal na pagkatok mula sa labas ng dambuhalang pinto. Pumasok si Kristoff na pormal na nakasuot ng kanyang madilim na amerikana, ngunit may hawak nang selyadong envelope na may selyo ng European faction.

~You can count on me I’m always right here Ready to save your day I know I’m not a superhero But I promise to be with you Until the very end~ I’m always right here Just call me anytime of the day~ “Hey, don’t cry!” Cristoff said as he tenderly wiped my tears away. I just smiled when he does it. He ended our dance with one sweet kiss on my forehead, before his torso was once again wrapped in my arms. It was so tight that nothing, or no one, could ever separate us. “Happy?” Cristoff kissed my forehead and asked.

Kristoff's POV HE SIPPED his glass of whiskey while looking at the city lights from his window pane. Kristoff wants to get rid of the pain that prevails in his heart. Ngunit kahit anong gawin niya ay hindi mawala ang kirot na iyon. He punished himself for five years for Mina's death. He lost so many things that precious to him. He lost his right leg, his position in their company, he lost his brother...

Isang liwanag na kasingliwanag ng araw ang bumaba mula sa langit at tumama sa catacomb. Nang dahan-dahang humupa ang liwanag, ang pinto ay muling bumukas. Lumabas si Kristoff. Hawak niya ang isang maliit na pilak na krus na may nakaukit na "Seal of the North". Ngunit ang kanyang mga mata... ang kanyang mga mata ay walang emosyon. Malamig. Tila isang taong ngayon lang nagising mula sa isang mahabang pagtulog na walang panaginip.

si Janina. Maya-maya, isang lalaki ang lumapit kay Janina. Napansin ni Jehanne na nasa loob din ng isang teritoryo ang lalaki. Nang tingnan niya ang paligid, nakita niya si Kristoff sa 'di kalayuan. Hindi maganda ang naging kutob ni Jehanne kaya nilapitan niya agad si Kristoff. "Ano'ng ginagawa mo rito?" naguguluhang tanong ni Jehanne.