Kulay Rosas Ang Bukas นิยาย & เรื่องราว

SOFT MORNING SUNSHINE WARMED THE ROOM. A sweet floral scent, light and fresh, hung in the air. Tulad kahapon nagmulat ang inaantok pang mga mata ni Alexa sa kumpol-kumpol ng mga rosas. But unlike yesterday, this time iba’t iba ang kulay ng mga rosas. “Good morning, Baby!” Mula sa pintuan ay umere ang boses ni Sebastian na katulad sa kulay ng mga rosas ay buhay na buhay.

Para tuloy silang mga abogadong nasa harap ng korte at may kasong gustong ipanalo. “Whoa! Beautiful!” Hindi niya napigilang mamangha sa nakikitang itsura ng kalangitan. Ang papalubog na araw ay nagsasabog na ng iba’t ibang kulay sa dakong kanluran. Isa iyong hudyat na patapos na ang araw na iyon at may darating na uling bagong bukas.

KAHANGA HANGA kung paano nilikha ang bawat makukulay na puno't mga halaman sa mundong ito. Paano nalaman ng dakilang Ama na ang rosas ay magiging perpekto kung ito ay magiging kulay pula? Na ang sunflower ay pinakamaganda kung dilaw at ang tulips ay maaaring maging kaakit-akit sa kulay puti at rosas?

Ayos lang naman sa kanya dahil kawawa naman ang mga rosas kung sakaling pitasin ang mga ito . ''salamat pala sa mga bagong experience Rafael kaya pala di ka kabobored dito dahil may hiden paradise ka pala sa likod ang ganda at nakakaenganyong tignan .Sino ba nakaisip ng ganung ideya?" ''

Ang asawa ko. Sa ngayon, tila ang buong probinsya ay abala sa paghahanda para sa nalalapit na Floris de Mayo. Makulay ang paligid, punong-puno ng mga bulaklak at kantahan, bawat sulok ay may batang naglalaro habang hawak ang maliit na basket ng bulaklak, at ang matatanda nama’y abala sa pag-aayos ng mga kubol na punong-puno ng palamuti. Ang hangin ay may halong amoy ng santan, gumamela, at sampaguita. Dapat sana’y napapangiti ako, ngunit sa dibdib ko ay nananatili ang bigat ng pangungulila at pangamba.

Ang boses niya ay matamis at magalang nang sumagot, "Hello, Lola." Ang malumanay at mabait na boses ng matandang babae ay dumaan sa speaker, puno ng init at kabaitan. "Rosa! Kamusta ka? Medyo busy ka ba ngayon?" "Uh, hindi naman po masyado, Miss. May kailangan po ba kayo?" tanong ni Rosa na may ngiti. "Ah, gusto ko sanang mag-lunch tayo bukas ng tanghali. Ang huling salo-salo ay medyo minadali, kaya hindi tayo nagkausap nang maayos. Libre ka ba bukas?"

"Meron din ako. Ito oh." Halos lumuwa ang mata ko nang makita ang palad niyang nakabuka at bigla na lang may bulaklak ng rosas ang lumitaw doon. Alam kong walang daya iyon dahil hindi naman ako pumikit nang lumitaw iyon. "Mond!" Natawa siya sa reaksiyon ko. "Kung ganon? Pwede ka ring pumasok doon" Umiling siya.

Kinabukasan Ang blackout curtains ay nakabukas nang maluwang, hinayaang pumasok ang matinding liwanag ng araw sa loob ng magandang silid. Nagkalat ang mga damit sa sahig—punit-punit na puting polo at palda na magkapatong, kasama ang mga gamit sa family planning. Ang brief ng lalaki at ang puting lace lingerie ng babae ay magkayakap na rin sa sahig.

Rinig kong tanong niya. Pinagmasdan ko ang mga bulaklak na nasa may harapan namin. May ibang rosas doon. Iba't-iba ang kulay ng mga rosas. May kulay puti, red at pink. "Dahil babaero ka. Baka mamaya ay sa babae ka mag-focus at mapabayaan mo ang bansa," sagot ko sa kaniya. Napatingin ako sa hawak kong rosas. Kanina ko pa ito hawak at kahit na mamawis na ang kamay ko ay hindi ko pa rin ito magawang itapon o iwan na lang.

Mas kitang-kita kasi sa gabi ang puting liwanag na hatid ng libo-libong mga rosas. I ordered Rague pasta as I waited for the sun to set. Mas lalong dumarami ang mga turista sa café habang papalapit na ang gabi. Nang nag-umpisa nang dumilim ay unti-unti nang sumindi ang libo-libong mga rosas na nakapalibot sa kabuuan ng lugar. Sadyang napa-wow ang mga tao lalong-lalo na iyong mga first timer na katulad ko.