Kulay Rosas Ang Bukas Novels & Stories

Inamoy ko ulit ang rosas. "Bukod pa riyan, nakakahalina ang mga rosas. Ngunit sa kabila ng kagandahang taglay nito, nagagawa ka nitong saktan sa pamamagitan ng kaniyang mga tinik. Hindi ba't naiiba ito sa lahat ng mga bulaklak?"

Ang malinaw na dagat, ang bughaw na kalangitan, at ang mga batong tila naka-porma upang bigyan sila ng palabas ay nagbibigay ng kakaibang pagkamangha sa kanila. "Grabe, Ate, parang painting lang. Dati sa cellphone at sa tv ko lang ito nakikita tapos ngayon nandito na ako. Nakikita na ng mga mata ko!" manghang sad ni Rose habang hawak ang kaniyang cellphone at walang hupay sa pagkuha ng mga litrato. Bawat anggulo ay hindi nito pinapalampas.

dagdag n'ya pa. Ilang segundo muna s'yang tumayo sa pintoan bago nagpasyang kapkapin ang switch ng ilaw at buksan iyon. At napaawang ang kan'yang labi ng mabuksan ang ilaw at bumungad sa kan'ya ang hitsura ng condo ni Brook. Nagkalat ang mga petals ng mga bulaklak sa sahig, at may mga balloons na may iba't-ibang kulay sa buong paligid.

Tungkol na ito sa graba at mga rosas. Ngunit bago pa siya makasagot, nagbago ang hangin. Ang maliwanag na sikat ng araw ay biglang nilamon ng makakapal at maitim na ulap na gumulong mula sa karagatan. Mas mabilis kaysa sa inaasahan.

Makalipas Ang isang buwan Makulay at engrande ang araw ng kasal nina Liam at Alyssa. Sa isang malawak na hardin na pinalamutian ng puti at ginto, nakatayo ang arko na puno ng rosas at mga bulaklak na tila sumisimbolo ng bagong simula. Ang bawat sulok ay maliwanag, puno ng halakhak at musika, at bawat tao sa paligid ay halatang sabik maging saksi sa araw na ito.

sabi ko habang kinukuha ang hose. "Wait," pigil niya. Lumakad siya patungo sa isang tago at espesyal na sulok ng garden na matagal na niyang binabantayan tuwing madaling araw. May kinuha siyang gunting at dahan-dahang pinutol ang isang nag-iisang bulaklak na bagong buka pa lang. Isang Blue Moon Rose. Isang bihirang klase ng rosas na may kulay na lavender-silver. Sa mundo ng mga bulaklak, sumisimbolo ito sa enchantment at love at first sight.

Ayaw man niyang sumapit ang bukas pero hindi niya kayang pigilan iyon. Kinabukasan. Kumakabog ang dibdib niya sa bawat oras na dumaraan lalo na nang sumapit ang ika-pito ng gabi. Kaniya-kaniya na namang bihis ang mga babaeng kasama niya. Tulad nang nagdaang gabi, halos lumabas na ang kaluluwa ng mga ito sa suot, maging si Rose. Siya nama'y isang kupasing jogging pants at t-shirt ang isinuot. Tumunog ang orasan, hudyat na ika-walo na ng gabi. Hindi na siya halos humihinga. Nanlalamig ang palad at buo niyang katawan.

Ang dalagang nasa litrato ay nakangiti nang maliwanag—animo'y sumisikat na araw. Mistulang isang mirasol ang dating niya—punô ng init at liwanag. May mga biloy siya sa magkabilang pisngi, at ang mumunti niyang labi, kulay rosas, ay bahagyang nakabuka, ipinapakita ang pantay-pantay at mapuputing ngipin. Lahat ng iyon ay malinaw na kuha sa larawan.

puna ni Cathy habang nakatingin sa bulaklak. "Can't you see?" Habang iwinagayway ni Bing sa mukha ni Cathy ang mga naglalakihang pulang rosas na tila nang-iinggit pa. "Maliwanag pa sa sikat ng araw, hindi ako bulag para hindi makitang rosas ang mga iyan." "Bigay ito ni Alexander." ang mayabang na wika ni Bing.

Ngumiti lang si Anikha, nagkibit-balikat, at sabay sulyap sa bouquet ng bulaklak na nasa mesa — mga bagong rosas, halatang kapapalit lang ng tubig. At sa sandaling iyon, kahit hindi na kailangan sabihin, alam ni Cressida kung sino ang ipinahihiwatig ni Anikha. Hindi na siya nagsalita pa, pero habang tawa nang tawa ang kanyang mga kaibigan sa paligid, napatingin siya sa bintana. Sa labas, maliwanag na ang araw, at ang init nito ay parang marahang humahaplos sa kanya — paalala na kahit gaano kasakit ang nakaraan, may mga araw na ganito pa rin: puno ng liwanag, tawanan, at mga taong handang ipaalala kung sino siya bago siya nasaktan.