Kulay Rosas Ang Bukas の小説・ストーリー

puna ni Cathy habang nakatingin sa bulaklak. "Can't you see?" Habang iwinagayway ni Bing sa mukha ni Cathy ang mga naglalakihang pulang rosas na tila nang-iinggit pa. "Maliwanag pa sa sikat ng araw, hindi ako bulag para hindi makitang rosas ang mga iyan." "Bigay ito ni Alexander." ang mayabang na wika ni Bing.

Ngumiti lang si Anikha, nagkibit-balikat, at sabay sulyap sa bouquet ng bulaklak na nasa mesa — mga bagong rosas, halatang kapapalit lang ng tubig. At sa sandaling iyon, kahit hindi na kailangan sabihin, alam ni Cressida kung sino ang ipinahihiwatig ni Anikha. Hindi na siya nagsalita pa, pero habang tawa nang tawa ang kanyang mga kaibigan sa paligid, napatingin siya sa bintana. Sa labas, maliwanag na ang araw, at ang init nito ay parang marahang humahaplos sa kanya — paalala na kahit gaano kasakit ang nakaraan, may mga araw na ganito pa rin: puno ng liwanag, tawanan, at mga taong handang ipaalala kung sino siya bago siya nasaktan.

Himala ah, wala pang utos. Napangiti ako bago lumabas ng bahay at nagtungo sa hardin. Kinuha ko ang pandilig at sinimulang diligan ang mga bulaklak. Napansin kong marami sa mga rosas ang nagsisimula nang mamukadkad. Lalo na ang isang pulang rosas na napakaganda ng pagkakabuka ng mga talulot nito. "Hi, Red Rose," nakangiti kong bati rito.

aniya. Kumunot ang noo ko sa sinabi kaya kaagad akong bumangon mula s pagkakahiga at nagtungo sa glass window. Napanganga ako ng makita ang mga rosas sa bukaran. Iba’t-iba ang kulay ‘non kaya namangha ako. Malawak ang ngiti sa labi ko ng yakapin ako ni Ares mula sa aking likuran. “You like it?”tanong n’ya.

Napalilibutan ito ng kulay dugong rosas, paano nila nagawang kulay dugo ang mga rosas na inilagay nila dito? Nagulat ako ng biglang hapitin ni Lawrence ang baywang ko at itinabi sa kanya. Muntikan pa akong masubsob sa dibdib niya, sayang. Kulang yung lakas, dapat nilakasan niya para diretso sa dibdib niya. Avy! ano nanaman iniisip mo! pumikit ako upang mawala ang iniisip ko. Ilang sandali pa ay nag umpisa nang umusad ang mga float namin.

Ang punyal ba na ito ay ang Rossa? Isang imahe naman ng pulang buwan ang biglang lumitaw sa aking isipan. At sumunod kong nakita ang pagpasok ng isang lalaking nakasuot ng kapa sa eksena. Mapupula ang mga mata nito at nanlilisik. May mga patak ng dugo sa mukha nito at nakatingin ito sa sahig kung saan nakahandusay ang isang lalaki.

Gusto niyang marinig ang boses nitong nagkukwento. Dahil gusto ng kanyang ina ang rosas, inaral niya na rin ito. "Oo naman! Bawat bulaklak may mga ibig sabihin. Kaya nga dapat kapag nagbibigay ng bulaklak, pinag-iisipang mabuti." Nakangiti niyang paliwanag sa lalaki. "Katulad naman ng rosas, ang bawat kulay ay may mga kaakibat na simbolo. Ang mga puting rosas ay sumisimbolo ng dalisay na pag-ibig, ang mga pulang rosas naman ay sumisimbolo ng madamdaming pag-ibig. Ang mga rosas na kulay rosas ay sumisimbolo ng panata ng pag-ibig, ang mga dilaw na rosas ay sumisimbolo ng walang hanggang ngiti, ang mga itim na rosas ay sumisimbolo ng kahanga-hangang pag-ibig, ang mga pulang rosas ay sumisimb ol

Dasha POV Gusto ni Madam Maria ay puro yellow ang kulay ng bulaklak ni Sta Maria Magdalena ngayong Miyerkules santo. Kaya ang mga bulaklak na nabili namin nung nakaraan sa Dangwa ay puro sunflowers, tulips, at yellow rose. Wala ngang halos dahon, puro bulaklak talaga. “Ang galing ninyo kasi kahit nung Linggo pa nabili ang mga bulaklak ay fresh na fresh pa rin ang lahat,” sabi ni Ryuji na nanunuod na sa amin sa pag-a-arrange ng bulaklak.

singit ni Cali habang ipinapalakpak niya ang mga kamay niya. "Anong good news?" tanong ko naman sa kaniya. "Dahil sa Sabado, magkakaroon tayo ng Acquaintance party! Magsusuot tayo ng dress na gusto natin! Magiging shining shimmering splendid tayo ng isang gabi!" Natutuwa niyang sabi at nae-excite. "Wala tayong class no'n? Night class?" takhang tanong ko sa kaniya.

“Mainit lang daw? Sa panahong ito ng taglamig? Halika nga, huwag mo nang subukang magsinungaling sa akin. Matagal na akong nabubuhay sa mundong ito, at alam ko kung ano ang itsura ng isang babaeng masaya. Tignan mo pa ang mga rosas sa paligid, kahit sila ay tila namumukadkad nang mas maganda kapag nandiyan ka na.” Itinuro pa ni madam Renee ang mga bulaklak sa paligid bago muling ibinaling ang tingin kay Mallory. “At alam mo ba, apo? Ang mga rosas na ito ay matagal nang nakatanim dito, pero ngayon ko lang nakitang may babaeng mas higit pa sa kanilang ganda. Bagay na bagay sa’yo ang kulay ng mga ito, mahinhin, maganda, at puno ng buhay. Sana ay huwag mong isiping ikaw ay naiiba o kulang, dahil