Kusang Loob Novels & Stories

Napatingin ako sa kaniya habang subo ang isang kutsara ng icecream. "We clicked so fast. Fall in love so fast. Kahit sabihin na sobrang bilis, sobrang tinamaan ako." "But love works that way, right? Bibiglain ka na lang. Malalaman mo lang kapag sobrang hulog ka na, tapos kapag nahulog ka pa, minsan hindi ka na makaahon. That's love. Unpredicted. Minsan mabilis, minsan mabagal. Madalas, nakakalito."

Hinagis ko ang bag patungo sa sofa na kawayan at kumaripas nang takbo. Masakit sa balat at mata ang patak ng ulan na may kasamang pabugso-bugsong hangin. Nadatnan ko si Lolo sa bukid na nag-aani ng sweetcorn. "Lo!" Umunat siya. "Ano'ng ginagawa mo rito, bata ka?" pagalit niyang sita sa akin. Basang-basa na siya pati ang sombrerong suot niya.

Kumbaga ay legs lang niya ang pantapat niya rito at bibigay na ito sa kung anong mga requests niya. “Sorry if na-late ako, honey.” Inilapit ni Lauren ang mga labi kay Cassian pero dahil uminom ito ng beer ay hindi niya ito nahalikan at tumama lang ang nguso niya sa pisngi nito. Gusto niya man mainis dahil napahiya ay hindi niya magawa.

Halos mangiyak-ngiyak pa ang loko-loko sa sobrang katatawa. That's the thing called 'tears of joy' right? Tears of joy nga ba? Yong tipong naiyak na sa sobrang kaligayahan? Hay ewan! Basta ang alam ko'y masaya si Blue dahil nalaman niyang siya ang crush ko.

🎶🎵🎶 Oh, tahong, makarob-karob (makarob-karob) Makarob-karob an tahong ni Karla 🎵🎶🎵Oh, tahong, makarob-karob (makarob-karob) Makarob-karob an tahong ni Karla Sinabayan pa ito ng sayaw ni William na nagpasimangot kay Knoxx. "What the fuck are you doing Guerrero? Will you stop?" "Kj mo Lobo, tara sayaw tayo! 🎶🎵🎶 Oh, tahong, makarob-karob (makarob-karob) Makarob-karob an tahong ni Karla 🎵🎶🎵Oh, tahong, makarob-karob (makarob-karob) Makarob-karob an tahong ni Karla"

At tuluyan nang nalugmok sa kanyang paanan. Umaalon ang dibdib niya habang pinupunasan ng mainit na tubig ang mukha ng walang malay na si Hanz.Hanggang ngayon ay parang naririnig pa rin niya ang tinig ng lalaki na nagsasabing I love you.

Cacai POV Masama ang loob ko na lumabas ng kanyang silid. Nakaka-offend. Nakakasama talaga ng loob. Excited pa naman ako nung malaman na siya si Kuya Anghel. Pero ngayon, bigla na lang nawala yung excitement ko.

kakaiba. Maingat siyang lumayo mula sa pintuan at marahang sinilip ang looban mula sa ibaba. May ilaw. Binalingan niya ng tingin ang maliit na umbok sa pinto, at muli . . . muli’t muli na may kakatwa na namang bagay siyang napagtanto. Dahan-dahan niyang inilapat ang kanyang palad sa busol. Hindi niya maikakaila ang pagtaas ng kanyang mga balahibo nang mamuslak ang lamig sa metal.

Dahil nasa likuran pa rin ako ni Kyrous ay hindi ko siya makita, naririnig ko lang siya. "Look, Love! Ang cool nitong mga cream na binigay ni Kyrous. Parang 'di na halata 'yong pasa sa pisngi ko. Aish! Sorry, ha? Ang pangit ko ngayon. Tignan mo 'tong mata ko, lumiit sa kakaiyak ko kagabi. 'Di tuloy pantay sa kabila. Tapos 'yong eyebags ko pa."

Tinapilok ni Kupido Pabagsak Sa'yo ••• I love the rain, the vibe it gives. The soothing chilly cozy atmosphere you'll feel with it, something inside me craves that stormy weather. The gloomy skies and thunder give me inspirations and thoughts and ideas, pero at the same time I hate how it gives me hard time lalo na kapag papuntang work at pauwi. The struggle I have to face with it. The hassle I have to go through. I love it yet I hate it. I'm not privilege enough to just love it. Sometimes loving the rain seems wrong and insensitive. Having a nice home with a good roof, a car, or even an umbrella seems wrong during stormy weather. It's because you have the privilege to have it and some do no