Kwento Ng Aking Buhay Novels & Stories

I probably look like a lost beggar pitied by a king. " May girlfriend kaba kuya?" I asked mindlessly still sobbing. I almost facepalm my forehead pero hindi wala ng hiya hiya! Baka kasi siya na yung hinahanap ko. Gusto ko lang naman sumubok kasi ayoko na sa ganitong buhay. They said that in order for you to find what's yours whether in the battle of life or in love, taking a risk is the first step. Kung hindi ka susubok hindi ka rin uusad. Those who are living in their comfort zone will die doing what is common. They will die unknown and without a legacy.

Kung hindi ko sana nakilala si Caden, hindi sana nakataya ang buhay ko sa kapahamakan. Ito na nga talaga ang kapalaran ko. Magmula ngayon ay hindi na magiging normal ang buhay ko, hindi na ako makakapamuhay ng masaya at payapa. Muli akong tumingin kay Caden na kanina pa hindi mapakali.

Ganitong ganito kami, magulo, maluku, pero masaya. "You really are meant to be huh? Extra lang pala talaga ako sa buhay mo." Aniya niya ng maikwento ko sa kanya ang tungkol sa pagkawala ng mga ala-ala ko maging ang pagbabalik nuon ng naaksidente ako.

Pero bakit mo ako iniwan? Bakit tinapos mo na ang kwento nating hindi pa nasisimulan? Bakit hindi ka lumaban katulad ng paglabang ginagawa ko ngayon? I don't feel myself again. I'm back to red ink... that fast. I don't wanna live forever. ────────────────────────────────────────────────────

"Oo, Thalia. Yun ang pangarap ko. Hindi kayamanan, hindi kasikatan. Gusto ko lang ng buhay na puno ng pagmamahal." Tumingin siya sa harapan, tila iniisip ang kanyang hinaharap. "Na-imagine ko ‘yung sarili ko, uuwi sa isang bahay na may ilaw na bukas. May asawa akong sasalubong sa akin, nakangiti, kahit pagod sa araw niya. Tapos may isang maliit na bata na tatakbo sa akin, tatawagin akong ‘Papa’, yayakapin ako nang mahigpit. ‘Yung simpleng bagay na gano’n, pero alam mong mahalaga."

Kasabay no'n ang pagpasok ng mga alaala kong kasama siya hanggang sa puntong tinalikuran ko siya at piniling lumayo ng hindi niya nalalaman. Lahat ng iyon ay naranasan kong mag-isa. Na no'ng una nga ay hindi ko alam kung paano ko pa sisimulan ang aking buhay gayung hindi lang sarili ko ang kailangan kong isipin. Kundi maging ang buhay ng isang tao na siyang dala-dala ko. I was alone all along. That I didn't even entertained people in my life when I got here.

parang lasing na rin sabi ng Auntie Crisanta na sinamahan ng nakakalokong tawa, "Because only I know what I want and what will makes me happy." "And look what is happening... you're all over the media," mahina pero sapat para madinig ang salita ng Auntie Winnie niya. "Mahal tama na," mahinang saway ng asawa nito na halatang ayaw ng mga ganoong argumento. "So what?! I'm a celebrity and it's a part of it! People will follow me wherever I go, whatever I do no matter how I hide... so why will I waste my time thinking about them?!"

Grabeng karanasan ito, tahimik naman ang buhay ko. Sigurado naman ako na hindi na kami magkikita ng babaeng ito. Puro negatibo ang nangyayari sa buhay ko simula nang makita ko ito. "Ilan ba ang kailangan mo?" tanong ko sa babae na siya namang ikinatuwa niya lalo.

I asked, watching as the space around us turns clear, with only a slight fog. "I just want to say that this; giving you a chance to come back to life was one of the greatest decisions I've made. Not only have you gone off the rails, you also have managed to carve your own source of happiness." I said nothing, as out of nowhere, he began to float, laying back with his arms down to his sides, the scythe keeping him balanced. "But I know you have something up your sleeve. So please, make it worth my while." he said, as a skeletal version of himself walked out from him and disappeared.

"Alam kong naiintindihan niyo ang pinaparating ko. I never questioned my worth as a person pero alam ko kung hanggang saan lamang ang kaya ko." "I may look like the epitome of elegance and beauty but it is not enough to rule a country. Ano po ba ang maituturo ko sa magiging anak namin ni Koen kung ang prinsipyo ko ay magpakasal sa taong mahal ko?" Biro lang, gusto ko lang talaga mabuhay 'no. Kung alam niya lang paano namatay si Juliet sa libro ay baka agad pumayag 'to.