Romans & histoires Kwento Ng Buhay

Never ko pang ginawa sa buhay ko 'yan. --------------

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

Pero anong nangyari ditto ngayon? Naging kagaya na rin ito ng mga tambay dito na inaaksaya ang oras sa walang mga kapararakang bagay kagaya ng sugal at sabong. Nakapanghihinayang na sinasayang lamang nito ang buhay sa walang kwentang bagay. Hindi niya alam kung papaano niya ito matutulungan lalo pa at kailangan rin niya ng tulong.

kaya pa kaya nitong mabuhay nang wala siya? May ibang babae na darating din sa buhay niya. Isa pang taong matututong unawain ang kanyang ugali, aalagaan siya, at magbibigay ng ginhawa. At kapag nangyari iyon, baka mabilis lang siyang makalimutan ni Kyro. ‘The world won’t stop spinning just because someone leaves…’ bulong ng isip niya. Kahit mawala siya, magpapatuloy ang buhay ni Kyro.

Asta's Pov I'm in my deep thought ,I started to question my life existence .Joke it's a prank .Bakit ko naman kukwestiyunin ang life existence ko haler ang ganda , ganda ko kaya kung wala ako .Wala yung definition ng salitang maganda sa mundong ibabaw na to.Alam kong binubuhat ko ang sarili kong bangko pero pure honesty lang ang sinasabi ko .Dapat i-accept na natin ang katotohanan.

kwento ko pa sakanya, kaya natulala siya at namangha. "Sa tingin ko iyan nga ang totoong kwento, dahil sayo na mismo nanggaling. Hayaan mo, gagawa ako ng panibagong akda ukol sa tunay na naganap sa iyong buhay.." nakangiting saad niya sa akin kaya ningitian ko din siya. "..ang ibig sabihin ba nito ay namamaalam ka na ate?" medyo malungkot na tanong niya sa akin.

"Dahil alam mo na kung sino ako, panahon na para sabihin ko sa'yo kung paano matatapos ang kwento." Tumikhim ako. Naghahanda sa maari kong malaman. "Ngunit bago ko sabihin, kailangan mong malaman na ang kwento lang ang matatapos ngunit 'di ang buhay mo sa loob ng kwentong ito." Bumagsak ang balikat ko. "Kung gan'on ay magtutuluy-tuloy lang ang lahat hanggang sa mamatay ako?" Tumango siya. "Gan'on na nga."

Karamihan sa ganitong couplet ay may apat na salita, pero ang inscription na ito ay may lima: ‘Kaya ba talagang makamit ang mahabang buhay? Pamilyar na pamilyar si Fleur sa couplet na ito. Tumingala siya sa limang salitang nakaukit sa gitna at mahina niyang sinabi, “Master, ano nga ba talaga ang mahabang buhay? Limang daang taon ba iyon o isang libo? Nabuhay ka ng isang libong taon at nag-cultivate ka ng limang daang taon dito, pero sa huli, hindi mo rin nalampasan ang kamatayan. Meron ba talagang paraan sa mundong ito para mabuhay nang kasing tagal ng langit at lupa?”

“Mas nag-aalala ka pa r’yan sa walang kwenta mong sasakyan kaysa sa akin na muntik mo nang masagasaan? Anong akala mo sa buhay ko, patapon?” “Walang kwenta?” Natatawa nitong sinuklay ang kanyang buhok. “Look, lady. This car costs more than your very life. I don't care if you end up in the hospital bed or dead. My car is valuable and your life is worthless.” “Tarantado ka, ah! Anong karapatan mong sabihin na walang kwenta ang buhay ko? Hoy! Hindi porke’t mayaman ka ay may karapatan ka nang maliitin ang kapuwa mo!”

"Wow! So, utang na loob ko pa pala sayo ang buhay ko ngayon?" "Bwisit ka talaga! Sana pala hinayaan na lang kitang mamatay!" Pareho silang nakakuyom ang kamaong nakikipagtagisan ng tingin sa isa't-isa. Parang nagpipigil lang silang masaktan ang isa't-isa. "Ah… kids—" "Ano?!" magkapanabay nilang tanong at humarap kay Lucas na hindi na natapos ang sasabihin.