Kwento Ng Buhay Novels & Stories

PAALALA: ANG KWENTONG ITO AY KATHANG-ISIP LAMANG. MAY MGA PANGYAYARI O EKSENA NA MAAARING HINDI NANGYAYARI SA TOTOONG BUHAY. ANG MGA NAKASULAT DITO AY GALING SA MAKULIT NA IMAHINASYON NI AUTHOR HAHAHA! PUWEDE NIYO PO AKO I-BASH HAHAHAHA! THANK YOU PO!

kwento ko ayokong isipin na ganun ang mangyayari kapag umamin rin ako at iba ang tingin ng mga tao kapag na-broadcast ang tungkol sa amin. "Kailangan mo ng bakasyon para makapag-isip ka tungkol sa dalawang lalaking naging bahagi ng buhay mo," pahayag ni ate Elle, eh? Bakasyon, amo naman ang kinalaman nito sa bakasyon para ako nalito sa sinabi ni ate Elle.

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…

I really hate my life, lalo na tong motion sickness ko Nong huminto yong bus ay dali dali akong bumaba ng bus at naghanap ng masusukahan Pinunasan ko na muna yong bibig ko pagkatapos kung sumuka at babalik na sana sa bus ng mapansin kung wala na yong bus sa likod ko Akala ko ay wala pang mas mamalas na mangyayari sa akin pero I guess lahat na ata ng kamalasan ay napunta sa akin My phone in my pocket is gone "Tang*na mo kalawakan at bweset ka kung sino kang magnanakaw ka" sigaw ko pa I'm all alone on the side of the road, in the middle of the night. I guess dito na rin ako mamatay WHAT A LIFE Napaupo nalang ako sa isang sulok, hindi ko na pinansin kung gaano kadumi yong inupuan ko Pagod na ta

Gaano ba ako kaimportante sa buhay niya para pagsayangan pa ng oras at luha? Alam naman niya kung gaano ako kawalang kuwentang tao! Mas makakagawa rin siya lalo ng maganda sa buhay niya kapag wala ako sa tabi niya! Pero ang pagsayangan ng luha ang isang tulad ko? Iyon na ang pinakamali at walang kuwenta na ginawa niya.

Kaya ba nitong tanggapin ang katotohanan na siya si Banjo Canoy? Naitanong tuloy niya sa sarili kung anong buhay pa ang naghihintay sa kanya sa likod ng kanyang mga pagkukunwari. Noon ay simpleng buhay lamang ang hinangad niya. Ang magkaroon ng asawa at anak at mamuhay ng tahimik sa piling nila. Ngunit ngayon ay tila imposible nang mangyari ang bagay na iyon. Oo nga’t may mga anak siya ngunit paano ba niya ipapakilala ang sarili na siya ang ama nila.?

“Tungkol po ito sa isang batang nawalan ng laruan, at natutunan niya na hindi lahat ng bagay ay kayang bilhin o ayusin ng pera.” Mula doon ay nagkwentuhan sila tungkol sa kwento. Ibinahagi ni Kenzo ang sarili niyang karanasan noong bata pa siya—na wala siyang kalaro, na laging nakakulong sa loob ng opisina ng lolo niya, at na hindi niya alam kung paano maging bata at maglaro nang walang iniisip na trabaho. Tahimik lang na nakikinig si Kael, minsan ay nagtatanong, minsan ay nagbibigay ng sarili niyang opinyon at payo.

Tumawa ito nang malakas sa sinabi niya, “Fuck. Of course.” Natatawa rin siya. Ruth knows that life doesn't rely on money or how wealthy a person is. Ang buhay ay may hangganan lang talaga at kung talagang oras na, oras na. Walang pera ang pwedeng makapagsalba sa buhay ng tao. Sa kaso ng ina niya, rason lang ang kawalan nila ng pera para sa pribadong doktor magpa-checkup.

Magkahalong awa at pangungutya ang naging reaksyon ng audience. "Sobrang devoted na ina! Kung alam ng bata kung gaano kahirap ang buhay, dapat mas pinaghihirapan niya!" "Ang kahirapan ay bumubuo ng pagkatao. Tingnan natin kung ang bata ay makakaahon dito."

Parehas naman silang huminto. “You know what? Ang sabi ni Lola bata pa lang daw si Tito noong namatay siya,” sabi ko na napatingin pa sa puntod ni Tito. “Tito, pasensiya na pero ichichismis muna kita, ha?” natatawa ko pang tanong. “Grabe talaga ang buhay no? Hindi mo sigurado kung kailan ka mawawala, ngayon, malakas ka pa pero baka bukas wala ka na pala,” sabi ko pa sa kanya.