Labing Pito Romane & Geschichten

Nabalik lang ako sa reyalidad nang maamoy ko ang bango ng pagkaing naka hain sa lamesa, halos paborito ko ang lahat ng 'to. "Thank you Lablab," usal ko. Ngiti lang ang isinagot nito sa'akin at pinag hila na ako ng upuan, bago ito umupo sa tabi ko. Pinag himay niya rin ako ng lobster at hipon. Alam na alam niya talaga ang mga paborito kung seafoods. Kaya ganadong ganado akong kumain ngayon. Halos hindi ko na nga siya pansinin sa mga sinasabi niya. "Lablab, dahan-dahan lang baka mabulunan ka," pagpapa ala-ala nito.

Patango-tango naman si Tiyo Ciano. "Tama ka, Dolores. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubusang maisip na wala na si Pitoy. Ang nadarama ko ngayon ay tila kawangis sa naramdaman ko noon sa pagkawala ni Auring. Ngunit, ganunpaman, kailangan pa rin nating maghanda para sa kapistahan. Kailangan pa rin nating magpasalamat kay San Isidro Labrador sa mga biyayang natatanggap natin. Tiyak ko ring maraming dadalo sa bahay sa araw na iyan at nakakahiya sa kanila kapag wala tayong ihahanda," sagot ni Tiyo Ciano. "Kung ganun, ipapahanda ko na ang iihawing baboy at mga manok para sa darating na Desperas," anya ni Tiya Dolores.

Ika-labing-apat na Bahagi Hindi pa rin nagigising si Marius. Kinuha ko ang bote ng gamot na hinalo ni maestro Flores at binuksan ito. Agad napuno ang silid ng napaka baho nitong amoy! Pinikit ko ang aking mata, isinubo ang bote, at ininom ito. Ang pait! Ang anghang at parang sinisilaban ang aking bibig!

Siniko ito ni Lab. Lihim akong napangiti ng hindi sila pansinin ni Eliot at tanguhan lamang. Natakot tuloy ang dalawa at nagtalo. “Ang daldal mo kasi, eh! Kapag natanggal tayo kasalanan mo!” Sisi ni Lab dito. “Tanggal agad? Wala namang masama sa sinabi ko, ah! ‘Di ba, Ate Mina?” Pakampe nito. “Ate Mina, ayos ka lang?”

“As long as I keep working... hindi ako mag-iisip ng kung anu-ano. As long as hindi ako titigil... may pag-asa pa.” Paulit-ulit na umikot iyon sa isip niya habang pilit niyang pinapakalma ang sarili. Ngunit ilang minuto pa ang lumipas ay biglang natigilan si Talia. Dahan-dahang bumaba ang tingin niya sa cage sa sulok ng laboratory. Naroon ang puting laboratory mouse na ginamitan nila ng bagong reagent. Hindi na ito gumagalaw. Patay na ito.

Sasagot sana ako ng may sumigaw ng kung sino. "My labs!" Sigaw nito. Napatitig naman ako sa mukha niya. Mala-anghel ang mukha nito at--- nakapormal ang sout niya. Teka lang-- sino naman ito? ************************************ Wottt 😅😂 my labs daw oh ahahaha! Bigay kayo ng names at pipili ako na iname niya 😂😂 dali dapat maganda ha tas malaanghel.

biglang sigaw ni Diana. Napatigil si Sebastian, halos matapon ang hawak na pitsel. "Bakit? May langaw ba?" "No, look. 'Yung label nung isa, baligtad!" turo ni Diana sa bote na hawak ni Sebastian. Natawa kaming lahat. "Sorry, sorry. Naduling na yata ako sa dami ng bote," paumanhin ni Sebastian habang inaayos ang pagkaka-dikit.

chapter 5 heart pov "d*mn baby !!ang sarap ng labi mo!!nakakagigil!"sambit ni baby silver bago muling nilamon ang labi ko ng paulit ulit na animo uhaw na uhaw..halos mamaga na nga ang labi ko sa paraan ng pagsipsip nya ...

Nagsimula ang lahat nang biglang may nag-post sa school forum ng isang litrato. Kuha iyon nina Kiana at Joselito sa loob ng laboratoryo. Sa larawan, nakadiin si Kiana sa ibabaw ng experiment table habang si Joselito ay nasa ibabaw niya. Kahit pareho silang may suot na damit, sapat na ang posisyon nila para magbigay ng kung anu-anong imahinasyon sa mga makakakita.