Labing Pito Mga Nobela at Kwento

Pati ang shell ng itlog na nasa lababo. Sunod kong sinamsam sa mesa ang mga, plato, platito mangkok, kutsara't-tinidor, sandok, baso at kung ano pang gamit ang nakakalat lang. Inilagay ko iyon lahat sa lababo at binuksan ang faucet. Hininaan ko lang muna para lang matanggal ang mga tira-tirang pagkain. Pagpihit ko ay halos mapamura ako dahil sa gulat. Kamuntik pang maglapat ang bibig ko sa dibdib ni Grantt.

tanong nito habang naglalakad papuntang kusina. “Hindi pa nga eh. May pagkain ka ba diyan?” “Nag-luto ako ng ginataang labong. Hindi ko naman alam na darating ka, edi sana nagpa-buffet ako.” “Haha gaga. Buffet ka diyan. Ako lang ‘to!” natawa siya sa biro ng kaibigan pero saglit ding natigilan? “What is labong?” “Ah, eh. Kakain ka ba kapag sinabi ko?” parang nag-aalangan pa ito. “Kawayan. Yung bagong usbong na kawayan.”

"Pero tama ka naman. Don't worry, you already fulfill all of my needs perfectly." Napangiti si Lori at tumango. Tinitigan niya ang pritong itlog na may chives sa kanyang plato, na paborito nilang dalawa. Pero sa sandaling lumapat ang itlog sa kanyang dila, marahas na namang nagprotesta ang kanyang sikmura. "Hoeeekkk....."

Nabalik lang ako sa reyalidad nang maamoy ko ang bango ng pagkaing naka hain sa lamesa, halos paborito ko ang lahat ng 'to. "Thank you Lablab," usal ko. Ngiti lang ang isinagot nito sa'akin at pinag hila na ako ng upuan, bago ito umupo sa tabi ko. Pinag himay niya rin ako ng lobster at hipon. Alam na alam niya talaga ang mga paborito kung seafoods. Kaya ganadong ganado akong kumain ngayon. Halos hindi ko na nga siya pansinin sa mga sinasabi niya. "Lablab, dahan-dahan lang baka mabulunan ka," pagpapa ala-ala nito.

Patango-tango naman si Tiyo Ciano. "Tama ka, Dolores. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubusang maisip na wala na si Pitoy. Ang nadarama ko ngayon ay tila kawangis sa naramdaman ko noon sa pagkawala ni Auring. Ngunit, ganunpaman, kailangan pa rin nating maghanda para sa kapistahan. Kailangan pa rin nating magpasalamat kay San Isidro Labrador sa mga biyayang natatanggap natin. Tiyak ko ring maraming dadalo sa bahay sa araw na iyan at nakakahiya sa kanila kapag wala tayong ihahanda," sagot ni Tiyo Ciano. "Kung ganun, ipapahanda ko na ang iihawing baboy at mga manok para sa darating na Desperas," anya ni Tiya Dolores.

Ika-labing-apat na Bahagi Hindi pa rin nagigising si Marius. Kinuha ko ang bote ng gamot na hinalo ni maestro Flores at binuksan ito. Agad napuno ang silid ng napaka baho nitong amoy! Pinikit ko ang aking mata, isinubo ang bote, at ininom ito. Ang pait! Ang anghang at parang sinisilaban ang aking bibig!

Siniko ito ni Lab. Lihim akong napangiti ng hindi sila pansinin ni Eliot at tanguhan lamang. Natakot tuloy ang dalawa at nagtalo. “Ang daldal mo kasi, eh! Kapag natanggal tayo kasalanan mo!” Sisi ni Lab dito. “Tanggal agad? Wala namang masama sa sinabi ko, ah! ‘Di ba, Ate Mina?” Pakampe nito. “Ate Mina, ayos ka lang?”

"Pasok ka." Sa totoo lang, napilitan lang ako sumama kay Lilith. I think I might be a pushover after all? Ang hirap talagang humindi sa kanya. Iginala ko 'yung tingin ko sa bahay niyang... medyo makalat. Ang ganda sana ng bahay niya kung 'di pakalat-kalat 'yung gamit niya. Pinaupo niya ako sa sofa niya at naglabas ng maraming San Mig. Nag-order na rin siya ng mga pagkain. Habang nago-order siya ng mga pagkain, gumala ako sa sala niya at tiningnan mga pictures niya.

Mula sa aburidong mukha, napalitan iyon ng ngiti sa labi. “Ayos lang kahit matalo kayo. At least ginawa mo lahat ng makakaya mo para buhatin ang mga ka-team mo,” dagdag ko pa bago inabot ang towel mula sa kamay niya, at ako na mismo ang nagpahid ng pawis sa kanyang noo, mukha, at leeg. “Panalo pa rin talaga si Sir Gabriel kahit natambakan na ng kalaban. Kay Ma'am Natasha pa lang, panalong-panalo na,” katyaw ni Lito, ang hardinero. Nakikantyaw naman ang iba pa.

“As long as I keep working... hindi ako mag-iisip ng kung anu-ano. As long as hindi ako titigil... may pag-asa pa.” Paulit-ulit na umikot iyon sa isip niya habang pilit niyang pinapakalma ang sarili. Ngunit ilang minuto pa ang lumipas ay biglang natigilan si Talia. Dahan-dahang bumaba ang tingin niya sa cage sa sulok ng laboratory. Naroon ang puting laboratory mouse na ginamitan nila ng bagong reagent. Hindi na ito gumagalaw. Patay na ito.