Langit Lupa Impyerno Novels & Stories

Napaisip ang dalaga na masyadong malayo ang buwan at tiyak na mauubusan ng enerhiya ang katulad ni Rycon na isang ordinaryong bampira lamang. "Impossible ang iyong nais na—" hindi na nagawang tapusin ni Misan ang sana ay sasabihin niya nang maramdaman niya ang mainit na palad ni Rycon na agad na pumulot sa kaniyang bewang. Napapikit si Misan at nang magmulat siya at natagpuan niya ang sarili na nakalutang sa ere habang nasa tapat nila ang bilog na bilog na buwan.

Kung tutuusin ay makapal ang mukha nito na sabihin na kami na ang bahala sa anak nito dahil mamamatay na ito. Pero hindi kami masamang kaya hindi man ito nagbilin para anak nito ay hindi talaga namin pababayaan si Lyra at Kieth. “Mapupunta naman sa impyerno ang lalakeng iyon kaya okay lang.“ Sabi ni Mika na hindi napigilan na hindi mag-komento kaya napatawa ang dalawang lalake. Mayamaya lang ay nagpaalam na ang dalawa pero si Kiryuu ay hiningi muna ang numero ni Mika.

Mayamaya ay tumunog ang intercom. “Miss Delgado, pumasok ka nga muna rito.” Heto na naman, pinapatawag na naman ako sa lungga ni Hitler. Nagising na pala ang hari. Dapat lang naman na magising na siya dahil alas-otso na kaya. Habang ako ay kanina pa nagtatrabaho rito siya naman ay binirahan ng pagtulog pagkatapos magdinner kaninang alas-sais.

Hindi ko dapat hinahayaan ang sarili kong masaktan na naman ng dahil lang sa kaniya. Tama nang minsan na niya akong inilubog sa kumunoy ng apoy ng impyerno. Siya ang dapat na nagdusa sa impyernong iyon at hindi ako! Siya ang dapat na nasasaktan at hindi ako! Siya ang dapat na naghihirap at hindi ako! Siya ang dapat na nagbabayad sa mga kasalanan at utang niya at hindi ako! Pero…

Sabi ng assistant. Bumuntong-hininga ang sumunod na matanda, hindi niya naisip na ibigay ang apat na pintuan kay Librando, ang katanyagan nitong mapagmataas na anak ng langit ay lubos na ipinahayag ng mga tagaloob ng apocalypse, isang taong hindi man lang nangahas na lumahok sa pagsubok ng ang Merton Place kung paano siya magiging karapat-dapat sa apat na salita ng pagmamataas ng langit. At ngayon ay ipinagkanulo ni Librando si Leon Diaz, at mas imposible para kay Jett Ejercito na gawin ito.

Ngumisi siya nang matigilan si Dante. Nangunot ang noo ni Dante at matalim rin ang tinging ipinukol sa dalaga. "Baka nakalimutan mo kung ano ang trabaho ko? Kunh sakaling mapahamak ako dahil sa iyo, siguraduhin ng kasamahan ko na makasama kita sa impyerno!"

"Miss, mukhang nananaginip po ba kayo? Mukhang kailangan ko pong tawagin si Do---" Iniisip ko ang pangalan nun nang maalala ko na. "Tama si San Pedro yun! Yung may dalang manok. Nasa langit na ako diba?" Nanlalaki naman ang mga mata ng Nurse. "Wala po kayo sa langit, Miss..." "Ha?! Wala ako sa langit!" Napatingin ako sa paligid. "So, nasa impyerno ako?" "Waaa, hindi po! Hindi pa kayo patay. Nasa earth pa po tayo."

“Now I have more to lose.” Tahimik silang tumingin sa mga ilaw sa malayo. “Jericho,” mahinang tawag niya. “Hm?” “Kung babalik tayo sa umpisa… pipiliin mo pa rin ba ako?” Hindi siya nagdalawang-isip. “Every lifetime.” Napangiti si Angeline, ngunit may bahagyang luha sa kanyang mata. “Say you’ll love me forever,” biro niya, ginaya ang dating linya nito.

Hindi nila pinansin ang isang unggoy na busy sa pag-rereport sa nangyari. "Ay p*ta. Wag kang mamatay dito, brad. Mahirap ang proseso papasok sa impyerno kailangan mo pang magpa-autograph sa pinakapoging ako at kay Bossing. Kailangan mo din hanapin ang nawawalang p*nty ni Barney at nawawalang kilay ni Monalisa. Jusko! Wag dito. Mahihirapan kang makapabalik sa langit. Nasa impy*rno ka na. Walang atrasan. Wag ka mu—T*ngena bat mo ko binatukan?"

Sambit ko matapos yumuko upang magkatapat kami “Beside, you should be thankful that my people didn't die because if they did ay hindi na sana tayo nag-uusap pa sa mga oras na 'to dahil nakabaon na kayo sa ilalim ng lupa at ang mga kaluluwa niyo ay tinatahak na ang daan patungo sa IMPYERNO.” Malamig ko pang litanya bago siya marahas na binitawan tsaka ako umayos ng tayo.