Langit Lupa Impyerno Novels & Stories

Pero ang akala ko kapag namatay ka na ay mapupunta ka sa impyerno o langit? Baka naman eto yung sinasabi nilang purgatoryo. Huminga ako ng malalim at napanguso. Kung nasaan man ako ay sana makaalis na ako rito. Lumipas ang ilang segundo, naging minuto at pumatak ang ilang oras ng paghihintay sa gitna ng kadiliman hanggang sa hindi ko na mabilang pa. Hindi ko na malaman pa. Madilim at nagiisa. Sumikip ang dibdib ko at napayuko, ipinatong ko ang ulo sa aking mga tuhod. Hindi ko namalayan ang pagpatak ng luha sa aking mga mata.

Ang tanging nakikita ay isang malawak na disyerto ng mga buto, at sa gitna nito ay isang toreng umaabot sa langit—ang tunay na Dark Sanctuary. Tumingin si Kristoff kay Paola. "Handa ka na bang pumasok sa impyerno para makuha ang anak natin?" "Matagal na tayong nasa impyerno, Kristoff," sagot ni Paola habang hinahawakan ang kamay ng lalaki. "Ngayon, oras na para sunugin natin ito."

Isang text lang, walang pangalan. One last toast. Huminga ako nang malalim. Ramdam ko ang bigat ng gabi, ang paparating na bagyo. At sumagot ako sa hangin— “Sa impyerno, Mirielle.”

Tumayo si Dawn sa kaniyang higaan at unti-unting lumapit sa kanya. Kinabahan naman sya sa ginawa ni Dawn, at ng makalapit ito sa kanya ay napatili sya. "Aaaaahhh! Lumayo ka sa'kin!" Gumulong sya palayo kay Dawn at nahulog sa kama. Gumapang sya sa ilalim ng kama at biglang napasigaw din si Dawn. "Langya! FLYING IPIS! LANGYAAAA!" Napasuot din si Dawn sa ilalim ng kama ni Bea.

O baka nga'y may alam ito sa pangangabayo kaya nga'y alam na alam nito kung paano paamuhin ang isang mabangis ngunit matikas at maliksing kabayo na si Hultor. Seeing her one of the beast, but active horses in the ranch with a prince charming, riding on it—wait? Ano ang pinagsasabi niya? Prince charming my ass. "Grabe! Hindi talaga ako makapaniwalang napasunod niya si Hultor ng ganoon kabilis. Tayo ngang mga tauhan dito ay kailangan pang mag-imbak ng lakas ng loob para lapitan ang kabayong iyan."

Sana ay nalipasan lang ito ng gutom. “S-sorry desperada lang dahil sa kahirapan. Puros na lang kasi sa impyerno ang nasasadlakan ko, sana naman kahit minsan lang ay langit naman,” matipid na paliwanag naman nito bago nagyuko ng ulo.

tanong niya sa lalaki. "Ha?" "Scorps, matapang iyan." "I know because I've read about this liquor a couple of times. But honestly, I haven't tasted it yet. Let's try something new," kumpyansa sa sarili na wika ng lalaki. Nag-aaral pa ang Zodiac Imperio Men ay nagbebenta na sila ng alak. Pero bakit parang hindi alam ng lalaki kung gaano katapang itong binili niya? He was relying only on what he had read.

"O? Anong trip mo at may papikit pikit ka pa?" Hindi ko maiwasang manghinayang. "Nasa impyerno na agad ako? 'Di man lang dumaan sa purgatoryo? Sabi na hindi totoong may ganoon e." Malamang sa malamang, impyerno na 'to dahil may dalawang demonyo sa harap ko. Nagkatinginan ang kambal bago tumayo. "Iwan nalang nating mamatay ang isang 'yan diyan."

Napahalakhak naman siya. "AKO PA RIN ANG HARI NG IMPYERNO! AKO PA RIN! PAGMAMAY-ARI KO ANG APOY NA NARIRITO AT HINDI MO MAKUKUHA ANG DARK CRYSTAL. MAMAMATAY KA DITO! HINDI BA'T MAGANDANG IDEYA IYON?! HA HA HA HA " Malademonyong sigaw niya at humalakhak. Napatakip ako sa tenga ko. Nakakarindi.

Biglang lumapit ang isang matangkad at payat na lalaki kasama ang ilang malalaking lalaking naka-itim kay Lito. "Mister, pwede ba kitang makausap?" Ang sabi ng matangkad at payat na lalaki. Mukha siyang mabait, pero may palayaw siyang hindi bagay sa itsura niya—Lancer, o mas kilala bilang Hari ng Impyerno.