Novel & Cerita Laundry Quotes

Siguro dahil nasanay ako kina nanay at tatay na bawal magreklamo o magpakita ng galit kapag kaharap ko sila. *** "Oh, heto. Labhan mo ang lahat ng iyan." Mula kay Sir Seven, natuon ang paningin ko sa dalawang laundry basket na punong-puno ng mga maruruming damit. "At hindi ka puwedeng gumamit ng washing machine. Naiintindihan mo?" "Bakit hindi ko puwedeng gamitin ang washing machine?" paalis na siya nang itanong ko iyon. Inarkuhan niya ako ng kilay. "Marunong ka ba? I'm sure, hindi. At saka, these clothes are all expensive. Kinakamay dapat ang paglalaba diyan."

Nakasalalay rin rito ang tirahan namin na pilit nang sinisingil ni Auntie Myrna na kailangan kong bayaran. Nang matapos ay nagbanlaw na ako. Binanlawan ko ng maigi dahil hindi pwedeng may maiwan na bula. Ganun dapat ang ginagawa sa paglalaba. Matapos magbanlaw ay ipinasok ko na sa washing machine ang mga damit at nilagyan na ng laundry perfume para pampabango sa mga damit. Downy na lang ang gamit namin pampabango kapag naglalaba ng damit, hindi na kasi kami mayaman para ma-afford ang laundry perfume na ginagamit ng mayayaman. Pina-dry ko na rin sa loob ng machine yung mga damit. Pagkatapos ay isa-isa ko nang sinampay.

Simula kasi nang tumira kami sa bahay na ito, halos ayaw nila akong pakilusin na kung totoosin, mas marami nga silang gastos sa bahay na ito kumapara sa akin eh. "Marami akong time ngayun kaya pwede kong gawin ito. Pero kung ayaw niyo akong maglinis, ako na lang ang maglalaba ng mga damit natin. Nasaan na ba iyung mga marurumi niyong damit, ilabas niyo na at nang maumpisahan ko nang labhan." nakangiti kong bigkas. Akmang maglalakad na sana ako patungo sa second floor ng bahay pero mabilis niya akong pinigilan "Hep! Hep...tapos na! I mean, nadala na namin sa laundry shop kahapon kaya wala na kaming labahin." nakangiti nitong bigkas. HIndi ko naman mapigilan ang matawa.

Minasdan nya ang ilan pa nyang damit na nagkakagulo ang pagkakasampay. Hindi si Joaquín naglalaba ng damit kahit kumpleto ito ng kagamitan sa laundry. Wala syang oras para doon. Nagpapa-laundromat lang ito sa kanya o driver o sa mga escort nya. Pati mga boxer brief at panyo nito ay sa laundry na rin pinalalabahan. “Bakit mo nilabhan?! Lalabhan ko naman talaga ‘yan eh!”

“Huwag! Sayang ang pera, Eiden. Gagastos pa tayo sa laundry samantalang may washing machine naman tayo sa baba. At saka simpleng damit lang naman ’to, hindi naman kailangan ng special dry clean. Isa pa, pareho lang ang mga ginagawa ng mga laundry shop at gagawin ko. Ilalagay lang sa washing ang mga maruruming damit, pipindot ng ilan at tapos na. Kaya ‘wag ka nang mag-aksaya ng pera.” Napatitig si Eiden sa kaniyang asawa, tila hindi siya makapaniwala sa kaniyang narinig mula rito. ‘Isang bilyonaryo ang asawa mo, Kiara. Kaya kong bilhin ang lahat ng laundry shop sa buong lungsod.’ Gustong-gusto niyang isigaw iyon, pero pinigilan niya ang sarili.

"Then, wash my clothes and dry them. Isampay mo sa likod ng ref." Napanganga ako sa utos niya. Nagtiim bagang ako. Akala mo kung sino makautos. "Five thousand sa paggamit ng payong ko kanina, another 5K sa paghawak sa kamay ko, 5K ulit sa pagpipilit sa akin na sumakay sa kotse, then 10k sa pagpasok dito sa apartment, 15K sa paggamit ng CR kasama na ang sabon, shampoo at rental fee ng damit at towel, at last but not the least 20k sa pagpapalaba ng damit. May additional 5K dahil pasigà ang utos plus 'yong sabon at kuryenteng gagamitin sa pagda-dryer. For a total of...." Sandali akong nagbilang sa mga daliri ko. "A total of 65K. 'Yon ang babayaran mo ah." Pasimple akong nangiti. Ops! Ang dami n

“See? Wala ka na ngang pambayad tapos ito pa ginawa mo sa akin!” Binalingan ng manager si Rowena. “Wala ka nga pambayad, tatanga tanga ka pa. Pabaya kang nanay na hinayaan mo ang anak mo na manira ng mga paninda!” Galit na galit ang manager lalo at valued customer nga si Lambert Alferez. “Magkano po ba ang bayad sa dry clean ng damit at babayaran ko na lang,” alok ni Rowena. “Stupid! The paint can’t be removed by dry cleaning alone. Pwes, gusto mo akong bayaran, akin na ang ang thirty thousand,” matigas na saad ni Lambert.

"Pasensiya na kayo at nalasing" "10,000 po sir, 24 hours, free breakfast and lunch po. Complete inclusion po, may plantsa ng buhok, mga soap and perfume, may plantsa ng damit, Towel, bath robe tsinelas, coffee and coffee maker. May mga utensils and mini ref po sa loob with water and drinks." "May laundry area ba dito?" tanong niya. "Opo sir, dry clean, kasali na po sa binayaran niyo yun."

Tapos ay dinukot niya ang isang panyo sa kanyang bulsa at nagpatuloy sa pagpunas. “It’s okay,” sagot ko. Pinatigil ko siya sa kanyang ginagawa. “Ipapa-dry clean ko na lang po, Sir,” sabi pa niya, pulang-pula ang mukha. “Would that be charged to you?” tanong ko, nakakaawa naman kasi kung mababawasan pa ang sahod niya dahil lang sa isang aksidente. “Naku, hindi po. Mabait po si Sir Wilson. Alam niya na maaaring magkaroon ng ganitong mga insidente kaya meron po kaming laundry area para sa damit ng customers.”

We waited for a short while when Veronica saw us. "We can do it outside my room. Pwede rin dito sa laundry shop since may wifi," sabi n'ya habang naglakakad kami. "Free?" "No. We have to pay," tawa n'ya. "There's no such thing as free lunch." Oo nga naman. We put our bags inside her room and decided to do our research at the laundry shop. Malamig dun dahil sa aircon. And yeah, we have to pay for the wifi at all costs.