Letter For Friends Novels & Stories

Hindi pa rin maalis ang ngiti ko sa labi. “Aaaiii, ang taray. Ang haba ng hair, BFF. Umamin ka nga, anong real score sa inyo ni E? I-chikka mo na iyan. Promise, confidential,” tanong ni Hannah habang taas baba pa ang kilay. “Friends.” “Gaga! Hay naku, Lorryce. Huwag ako, ah. Friends talaga?” “Oo naman, ano. Ano bang akala mo?”

Paliwanag nito. "Stop mentioning my sister, you have no right." Diniinan ko ang pagkakasabi sa bawat letra para mas maramdaman nito na hindi ko gustong pag-usapan ang kapatid ko. Humikbi ito. "H-Hindi ko gusto ang nangyari. S-She's my only f-friend." Hindi ko alam pero nung binanggit niya ang salitang friend ay may halong pagdadalawang-isip.

“Hay naku, Gabriella Castillo, hanggang love letter ka na lang ba? Kailan mo ba balak dumiskarte sa Kuya Francis mo?” anang kaibigan kong si Leslie na nakapamewang pa habang sinisilip ang sinusulat ko. Sinimangutan ko siya. “Kung bibilangin siguro iyang letters mo, aabutin na iyan ng libo,” dagdag niya pa nang may pang-aasar.

kung hindi lang siya nagpaparamdam sa mga kaibigan sa pamamagitan ng liham, baka nabaliw na ako. She's been sending letters to her friends: Lia and Zeke, Yvonne and Andrei, Jia, and her parents. I understand that. They're precious to her. To us. Pero bakit... Walang akin? I mean, kahit kumustahin o banggitin man lang ako sa mga liham niya, hindi niya magawa?

Sinubukan kaagad ni Geneva na tawagan siya. “Sir, hindi ko din po alam eh. Hindi ko din po siya makontak.” “Sa messenger?” “Hindi po kami friends. Wala naman po sa amin na connected sa F* ko.” Buong maghapon din siyang wala sa sarili. Nag-aalala siya.

Ang isa-isa ang sandalan at pahinga ng bawat isa sa amin. “And then if you can remember. Keep smillin’, keep shinin’ Knowing you can always count on me for sure. That’s what friends are for. For good times and bad times. I’ll be on your side forever more. That’s what friends are for.” Hindi na kami makatugon sa pagkanta dahil mga hikbi na lamang ang tanging lumalabas sa mga bibig namin habang yakap ang isa’t-isa.

Habang inaantay maluto ang kanin ay ni-message ko si Jacob. "To: Jacob, Gawan mo ako ng excuse letter at pati na rin si Aiden. Hindi siya makapapasok dahil may sakit siya, at ako naman ay hindi makapapasok dahil aalagaan ko siya. Ikaw na ang bahala gumawa ng excuse, 'yung makatotohanan dapat at siguradong maniniwala ang mga prof natin. Salamat! I'll treat you next time."

Biglang tumayo si Lily at iwinagwagayway ang kaniyang baso. “I just want to say thank you sa inyo, natutuwa akong dahil tinanggap niyo ako bilang kaibigan. To my cousin, Gio ang to my friend Scarlet. Cheers sa engagement niyo! Congratulations and best wishes!” masiglang saad niya sapat nang marinig naming lahat. “Whoahoaa! Congratulations!” saad ng lahat. Agad kaming nag-cheers ngunit hindi pa pala iyon nagtatapos.

Ayokong masira ang friendship namin pero mas ayokong masira ang Career niya. Maybe I need to talk to him tomorrow. I closed my phone at itinaob sa lamesa, I saw a brown envelope na mayroong 'FAW University' sa harapan. Wala akong maalalang event na ginawa ko dahilan para bigyan ako ng letter, Nagkibit balikat ako binuksan ang envelope. "Amber?" Napalingon ako nang magsalita si Mommy, binitawan ko ang envelope at humarap sa kaniya.

"Pumunta pala kaibigan mo rito, si Ella may binigay siyang sulat para sayo." " Kailan ho? " " Dalawang araw matapos kita palayasin, " humina ang boses niya àt guilty na tumingin sa akin. Nanginginig ang kamay ko na kinuha ang sulat ni Ella. Hindi ko maiwasan na maging emosyonal. Miss ko na siya. Miss ko na ang best friend ko. Dear Janice/Best/Best friend, Siguro nagka-ayos na kayo ni Tita Fely,sinabi ko kasi sa kanya na ibigay itong sulat ko kapag naka uwi ka na sa inyo.