روايات وقصص ضمن Letter For Friends

Dahan-dahan ko itong dinukot never minding the petty arguments of my two friends. My heart skipped a beat when I saw the name pop up on the screen. I open his message. Cameron: Where are you? Where am I?

walang halong biro niyang tanong. Napatingin ako sa kanya. "Like... legit friends. Hindi 'yung acquaintance lang. Hindi 'yung magkausap pero parang strangers pa rin." Tahimik ako. Hindi ko agad alam ang isasagot. Kasi paano mo nga ba sasagutin 'yon? Paano mo sasabihin sa taong minsan mong gustong makita araw-araw, kahit pa hindi ka niya pinapansin, na ngayon ay sapat na ang 'friends'? Na hindi mo na kailangan ng something more? Na okay ka na kahit 'di niya kailanman nakita lahat ng effort mo noon? Na kaya mo na siyang kausapin nang hindi umaasa?

“K-kilala mo naman pala ang a-anak ko… b-bakit mo naman s-sila pinaglayo ng anak m-mo…” Pilit na nilunok ni Samantha ang bikig sa lalamunan niya. Gaya niya, pinangalanan niya rin ang anak niya na nagsisimula sa letter S bilang pangako nila sa isa’t isa noon. ‘Huy, promise ah. Kapag nagkaanak tayo, kailangan letter S din ‘yung name nila gaya natin. Tapos kailangan lalaki din silang mag-best friends!’

Kaya tahimik kong inabot ang letter na galing raw kay Aera. "Nakapag-usap kayo ni Aera?" tanong ko sakanya. "Oo, ako na nakipag-usap kasi ayoko din naman magsembreak na puro iwas nalang ako sa inyo. Lalo na ngayon na alam kong kailangan mo ng bestfriend." nakangiting saad niya sakin. "Aba! Welcome back, namiss ka namin." natatawang saad ko sakanya at tsaka binasa ang letter na galing kay Aera.

I forgot that I have a friend and we've never heard each other for a week. ***

Agad nitong sinabi sa kanya. Tumango na lang si Shuvee. Siyempre, hindi talaga ito uuwi. Nakita na kasi ni Shuvee sa Facegram ang post ni Scarlett. Naglista si Scarlett kung sino ang manlilibre sa kanila para sa buong linggo at kung ano ang gusto niyang kainin. “The friendships of our days are the most genuine!” "Ang lambing ko kasing tao, kaya naman spoiled na spoiled ako sa mga kaibigan ko."

“Alam ko siguro nagtataka ka kung bakit wala kang natanggap na email tulad ng iba.” Sa totoo lang, alam ko na kung bakit. Pero hindi ko ibibigay sa kanya ang satisfaction na aminin iyon. “Ah,” iyon lang ang nasabi ko. “Iniisip ko kasi,” patuloy niya, “dahil kayo ni Neo ay… very close friends,” sabi niya habang binigyang-diin ang salitang friends na parang hindi siya naniniwala dito, “baka puwede rin tayong maging friends.”

Sigurado akong wala ring alam sila mom and dad sa piggagagawa ni Arden dito na gume-girlfriend kaliwa't kanan. "Sasabihin ko kay Kuya Ivan na sa'yo galing ang love letter dati." Hindi ako nagpahalatang affected, ang tinutukoy n'ya naman ngayon ay ang letter na binigay ko or more on isiningit sa locker ni Ivan noong grade 7 kami, pero hindi ma iyon naulit pa dahil kahit hindi n'ya alam ay nahihiya pa rin ako. "Sasabihin ko sa lahat ng girl friend mo na pinagsasabay-sabay mo sila?"

Praning na rin ako. "Alam kong hindi, Grantt. Sa style of typing palang, alam kong hindi si Greel iyon. Pero how about the letter from him, ha? Sigurado akong galing sa kanya ang letter na iyon, sulat kamay niya iyon!" Greel is a romantic guy who often writes me love letters, especially on our monthly anniversaries or when he's feeling affectionate. I recognize his handwriting so well that I can tell he wrote that letter.

Tiningnan n'ya ang papel at nakita n'yang may nakasulat kaya pinulot n'ya ito at binasa. "Hi! My name is Viper! Can we be friends?" anang sulat. Alam n'yang sulat kamay ito ni Gabrielle. Nang tingnan n'ya ang ahas nakita n'yang parang nagsusumamo ito. "H-Hindi mo ako tutuklawin?" pagka usap n'ya rito. Nakita n'yang umiling ito at mahina s'yang natawa dahil nakakaintindi nga ito sa kan'ya.