روايات وقصص ضمن Letters In Tagalog

"Kaya pa ba ng pride at puso mo?" "Asshole!" Angil ni Lily sa binata at sinamaan ito ng tingin. "Thank you, bitch!" Ganti ni Dante saka patulak nang pinapasok sa silid si Lily. "Maligo ka na at nag aalingasaw na ang kalandian mo." Pagkasabi niyon at isinara na niya ang pinto.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"

Akala ko dati kapag may kapatid ako ay may magiging kakampi ako, pero nang ma-meet ko ngayon si Kylie ay mukhang hindi magkakatotoo ang lahat ng akala ko. Hindi ko na pinansin pa si Mama at nagdiretsyo ako sa harapan ng urn ni Agatha. Napahawak ako sa picture niya habang tumutulo ang mga luha ko. Ramdam ko ang pagkahilo at panghihina ng katawan ko pero pinilit kong tatagan ang sarili. "Guide me, baby, please. Hindi na kaya ni Mommy," sabi ko habang umiiyak. Humikbi ako at halos habulin ko ang hininga ko dahil sa pag-iyak. Kasabay nang pagpunas ko sa mga luha ko ay siyang pag-ikot naman ng paningin ko.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Double meaning pala talaga. "Ang pilyo mo talaga!".sabi niya at tinawanan ko nalang siya,pero sumakay rin lang siya saakin at sinabayan namin ang mga taong maingay na sinasabayan ang kanta ng banda. "...you need someone,willing to give the heart and soul to you.. ...promise you forever,but baby thats something i cant do.." Ohh..i could say that i'll be all you need.. But that would be a lie..

"Be natural, Gray. Huwag kang papahalata." "Sa tingin mo gagana?" "Twenty-six naman ang letters sa alphabet e , kapag hindi gumana ang plan A— may plan B, plan C, plan D and so on, so forth pa tayo.” Jess' gave me a reassuring smile. I stares at her for a while, “Are you sure about this?” “Don’t you trust me?” “Of course, I do trust you. Nag-aalangan lang ako sa gagawin ko,” tugon ko.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”