Levi Meme Face Novels & Stories

Umawang ang mga labi niya noong dumiin ang kamay nitong nasa d*bdib niya. Pumikit siya nang mariin. Tutol na tutol ang utak niya ngunit ang katawan naman niya ay ayaw kumilos upang pigilan ang lalaki. "Sh*t, Bea. I miss you!" mahinang ungol ni Levi na nagpamulat sa kanyang mga mata. Doon siya tuluyang natauhan. Oo nga pala't nanaginip ito at hindi siya kilala. Ang t*nga niya at rupok para magpatangay sa makasalanang init.

Sabi nito, tumingin ang babae kay Levi, napailing siya ng makitang chineer pa nito ang babae. "You can do it, just talk. Mr. Han doesn’t bite." Bulong nito na humangga naman sa pandinig niya. Nagbuga siya ng hangin. "What do you think of me? Some kind of man-eating monster?" he said to Levi, a bit annoyed. Levi just laughed. Levi is one of his guys in the team – he's tough as nails in a fight, but kinda loves slacking off at work. Nagsimulang magreport ang babae at bahagya pa itong nanginginig ng magsalita.

Hindi ko alam kung may lalabas bang boses kung sumubok ako. "Whatever happens," mahinang sabi ni Levi, hindi pa rin ako tinitingnan, "I'm right here. Hindi kita iiwan." Napalunok ako. Tiningnan ko ang profile niya—yung panga niyang nakaigting, yung mga matang nakafocus sa daan pero may pinipigilang galit. Galit na para sa akin. Bakit ba ang lalaking ito, na halos hindi ko pa kilala ilang buwan lang ang nakararaan, ay handang ipaglaban ako ng ganito?

"I ordered special lunch for you, bawal sa iyo ang peanuts, di ba?" Tumango siya at dinampot ang basong may tubig. Uminom siya. "Where's Chesca and what happened to your face? What's that red marks?" marahas na tanong ni Levi at matamang sinuri ang mukha niya. "She slapped you?" magaspang nitong ungol. Umiling si Ivory. "Okay lang ako. Kumain na tayo, nagugutom na ako." Pilit niyang nginitian ang dalawang lalaking kasama nila roon na nagtataka rin.

“Yes, Lev?” Pinagmasdan niya si Mau habang pinakikinggan nito ang sinasabi ni Levi sa kabilang linya. At nang makita niya ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha ni Mau ay nagsalubong ang mga kilay niya.

Pagpasok na pagpasok ni Levi sa bahay, agad siyang sinalubong ng tahimik na si Kiel habang nakaupo sa carpet at may hawak na laruang kotse. Napansin niya kung gaano kalungkot ang itsura ng anak kaya sumeryoso agad ang mukha niya. “Hey, champ,” bungad ni Levi habang nag-aalis ng sapatos. “Bakit ganyan ang mukha mo? Pagod ka ba? What did you do today?”

Marahan at maingat akong lumakad patungo sa kanya at umupo sa gilid ng kama niya. Sumilay ang ngiti sa aking labi habang pinagmamasdan ko ang kanyang natutulog na mukha. Sinuklay ko ang kanyang buhok gamit ang aking daliri habang tinititigan siya. Matapang ang mukha ni Levi tulad ng katapangan ng mukha ni Lucas. Bakit ba kasi kailangang maging magkamukha sila?

Levi smiled sweetly and tiredly from the floor. Tuluyang natawa sina Rein at Vaughn. Palihim na tinangka ni Levi na ipakita kay Eros ang middle finger nito, ngunit nang magtagpo ang kanilang mga mata, mabilis nitong ibinaba ang kamay at ngumiti na lamang.

Levi stopped on his track. Hawak ang dibdib, hinahapo at pilit na pinapalitan ang hangin na nawala sa katawan dahil sa paghahabol ko sa kaniya. "Ano bang problema mo?" sigaw ko rito. "Bakit mo biglang inaaway ang kaibigan mo?!" Levi's eyes soften to an emotion that I'm unsure whether I saw it right or not. He looks scared, like a kid, fearing that his mother would abandon him.

Ang bawat pagtama ng kamo at sipa nito ay solido at walang mintis. "Eh putangina ka pala eh! Walang kasalanan sa inyo ang tao tapos gagawan niyo pa ng kahayupan?! Mga tunta! Bagay sa inyo ang mamatay!" Levi gave the men a sharp glare bago ito binalibag sa sahig. Panay igik at d***g na lang ang naririnig niya rito.