Life Lesson Quotes Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nagsitawanan naman silang lahat Pangit naman po kasi kung treat ko kayo sa Jollibee. Mas maganda po kung pati ang pamilya ninyo ay mabusog sa inyong pasalubong. “Napakabait mo hija kaya alam namin na mas malayo pa ang iyong mararating."...si tatay Ramon “Nga pala guys nakapasa si Lessery sa kanyang board exam. Certified senior high teacher na siya kaya double treat iyang natatanggap nyo mula sa kanya.”

Hindi naman malakas pagkakapalo ko, oa lang talaga siya. "I am giving you words of wisdom tapos lalaitin mo lang ako," nakasimangot na saad ko. Sayang naman ang mga sinabi ko kung hindi niya pakikinggan. Baka sa susunod tatawag na naman siya sakin dahil naloko na naman siya.

Sagot ko " kailangan mong mabuhay para makalabas ka dito sa lugar na ito, at kung hindi tayo magiging matalino ma mamatay tayong lahat"

Halos maluha luha kong sabi Napangiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang ngiti niyang punong-puno ng kapayapaan. “ wag na nating balikan yun. Parte yun ng nakaraan natin para makita mo ang kahalagahan ng pamilya ayun siguro ang lesson na gusto sating sabihin ng buhay.” Malambinng at maunawain niyang sabi. Sa isip isp ko napakaswerte ko talaga sa asawa ko. Family Time

wika ni Dad sabay huminga ng malalim. "No words can explain how much I love you Mom and Dad. I'm so lucky and thankful to have you in my life and of course to the Lord na kayo ng naging magulang ko," sabay niyakap ko silang dalawa. Natapos na kaming magbigayan ng kanya-kaniyang regalo at nagsimula na rin kaming kumain ng handabnamin para sa noche buena. Sa kwarto habang nanood ako ng movie sa YouTube ay may biglang nag-chat sa akin sa messenger sa pangalang hindi ko kilala.

Hindi ako nakapagsalita. “Tandaan mo, mas masakit ang may pagsisihan sa huli dahil hindi mo sinubukan. Maikli lang ang buhay, bawat segundo ay mahalaga. Kaya piliin mong maging masaya.” Simula nang araw na 'yon ay palagi kong tinatanong ang sarili ko. Sigurado na ba ako? Magiging masaya ba ako? Hindi ko ba pagsisihan?

Lahat kaya kung gawin. Pasuko na ako. Isang linggo na akong naghahanap ng mapapasukang trabaho ngunit heto bigo pa rin ako. May mali ba sa'kin? Isinumpa ba akong maging ganito kamalas? "Mas mahirap kaya ang buhay ng kangkong. Paano kapag tagtuyot? Eh di mangangayayat ka tapos mamatay ka na pagkalipas ng ilan pang araw." Pagbibiro niya.

‎Mas personal. ‎“At kung hindi sapat ang nakaraan…” bulong niya, ‎“…sisiguraduhin kong wasak ang hinaharap.” ‎— ‎ ‎

Kane “Tayo ay tao lamang. Maraming pagkakataon sa buhay natin na nakakagawa tayo ng kasalanan sadya man o hindi sadya. We are not perfect, No human is perfect. Ang tanging magagawa lang natin ay pigilan ito hanggat maari o kung di napigilan, Tayo ay humingi ng tawad at magdasal sa nakakataas para sa kaniyang kapatawaran.”

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.