Lifetime Partner Quotes Novels & Stories

Manghang-mangha siya sa nakikita na paglipad ng mga eroplano, pero ang mas nagpamangha sa kan'ya ay nang ang isang eroplano na lumilipad ay may nakakabit na isang banner na may mensahe na, "Fly high with me for a lifetime, cupcake." Pabilis nang pabilis ang dagundong ng puso niya. Isang salita lamang sa mensahe na iyon ang tumatak sa kan'ya. Lifetime. Is Kenji asking her what she thinks he is asking her? Lifetime means forever, right? Wala man totoo na forever, pero para sa kan'ya, si Kenji lamang ang salita na iyon. Ang dami niyang nais na itanong, pero hindi niya maitanong sa nobyo niya, lalo na at ayaw niya na mag-assume ng isang bagay tapos ay magkamali lamang siya sa huli at ma-disappoi

Parehas kaming walang karapatang manghimasok sa buhay ng bawat isa. "But do you still love him? Liam?" narinig kong tanong niya pagkatapos ng sandaling katahimikan. "Oo naman," mabilis kong sagot at mahinang natawa. "Parehas pala tayong mahal pa ang ex. Pero ako, hindi na ako babalik... Hindi ko lang alam sa'yo." "Alam mo ba iyong quote na... If you love love someone, you must learn to let them go."

"15 years, man... Sa 15 years na 'yan e wala ka pang naihaharap kay Tita na matinong babae. O kaya madadalang anak mo. 'Di ba at 'yan lang naman ang gusto ni Tita? Ibigay mo na kaya para di kana laging kinukulit na mag asawa na. You are also not getting any younger." "Jann, having a wife and a partner in life is the best. 'Yan yung happiness na 'di maibibigay ng mga kotse mo at kabilaang mga babae mo na hanggang kama lang naman." Seryosong sabi ni Lance sa kaibigan.

Lim. Masaya kaming kumakain, nagkakwentuhan. Limit lang ang mga sinasabi ko rito tungkol sa aking buhay. Aaminin kong masarap itong kasama, hindi boring at totoong may sense of humor. Minsan natawa pa ako sa ilang mga jokes nito. "I'm glad that I make you laugh, tonight," nakangiting tugon nito sa akin. "Anyway, thank you so much for bringing me, here. Honestly, nalimutan ko ang ilang mga iniisip kong problema."

"Ito ang unang limang taon ng ating buhay na magkasama. Marami pa tayong magiging iba mula ngayon." "Salamat, Laura! Salamat sa pananatili sa tabi ko sa hirap at ginhawa! Lagi kang nandyan para aliwin ako at alagaan ako sa pinakamababang kalagayan ko. Kung wala ka, hindi ako magiging lalaki na tulad ko ngayon. Isinusumpa ko sa harap ng lahat ng mga kaibigan at pamilya natin na ako, si Jack Tate, ay hinding- hindi ka mabibigo! Kapag sinira ko ang aking panata, parusahan nawa ako ng mga diyos!" ...

"I won't leave you. I'll stay with you until the end. I love you hon. Stop crying." Tahimik na nanonood ang prime minister's private secretary. Nasasaktan din siya. Nagungulila din siya hindi sa kaniyang kasintahan kundi sa lahat ng kaniyang minamahal. Ramdam niya ang sakit na nararamdaman ng mag-asawa. Napakahirap talaga ang sitwasyon nila. Bakit kailangang may lumayo? Bakit kailangang may masaktan? Bakit ba kasi may mga taong mahilig umabuso sa kanilang kapangyarihan. Bakit hindi na lang nila gamitin iyun para sa kabutihan ng mga nangangailangan? "Life is not always happy. Taihen dattarou ne? Miss Lindsey, zutto hitori de ganbattetan da mon. Demo na moshi motto kibishiku nattara. Wasurezu

Di talaga pwede sa seryosong usapan tong babaeng to haha. Di naman ininda ni Dee iyon at napangiti lang din. " At sa katulad ng sinabi mo I promise to love you, to be your best friend, to respect and support you, to be patient with you, to work together with you to achieve our goals, to accept you unconditionally and to share my life with you forever. Without you I am nothing. with you I am more than myself. You are loved more than any metaphor can ever express. I vow to make my life forever yours and build my dreams around you. I promise to be the man that I see now in your eyes. today, tomorrow, and for always.”earlene said making us to smiles.

Pero ang tanging nakikita ko lamang ay siya, at bukod roon ay wala ng iba. “Dearly beloved…” nagsimula ang pari, mahinahon at malinaw ang boses. Parang bawat salita ay dahan-dahang lumulubog sa puso ko. “This day marks not just the union of two souls… but the promise of a lifetime.” Lifetime. Dati… hindi ako naniniwala sa gano’n. Hindi sa mundo namin. Pero ngayon ay nandito na ako at kasama siya. At handang-handa ng harapin ang panibagong buhay.... panibagong simula na magkasama.

Gusto ko siyang manatili sa buhay ko bilang kaibigan dahil alam kong hindi siya mawawala. It's better to be friends than lover's, because friendship can last a lifetime. Lumipas ang isang linggo habang nasa kusina ako at nagluluto ng hapunan ay tumunog ang cellphone ko. Nakita ko agad roon ang pangalan ni daddy kaya dali–dali ko naman iyong sinagot. "Dad?" "Anak? Kamusta ka na diyan?" "I'm doing fine dad, ikaw? Kamusta ka na? Sinusundan ka pa rin ba nila?"

"Kung hindi masipag ang isang lalaki... baka hindi niya kami kayang buhayin ng magiging anak niya kung sakali." "A-anak?" medyo utal pa na tanong niya. "Oo, anak. Ano ba ang sense kapag naghanap ka ng partner kung hindi diretso sa pagpapamilya 'di ba? Ayaw ko naman na mage-entertain ako tapos hindi naman pala pang-long term," sabi ko. "I see," aniya. Nagkibit-balikat lang ako nang hindi naman na siya nagsalita pa at tahimik na ginawa ang pagpupunas ng sahig.