Lights Off Novels & Stories

Isinuot niya ang kaniyang oversized gray hoodie sa ibabaw ng kaniyang pajama, dahan-dahang inikot ang doorknob ng master suite, at pilit na hindi gumawa ng kahit anong ingay habang binubuksan ang p***o. Malamig at tahimik ang malaking living room. Ang tanging liwanag lamang ay nagmumula sa mga ilaw ng kalsada sa labas na tumatagos sa basang bintana at sa kaunting sinag mula sa screen ng isang nakabukas na laptop sa ibabaw ng desk.

Ang tanging liwanag lang na nakatunghay sa kanilang dalawa ay ang lampshade sa gilid ng kama. Lalaine lay down on the sofa while hugging herself because the room was a little cold because of the air conditioner. A few minutes passed without a word between the two of them, until Knives finished reading and turned off the lampshade. Lalaine turned around because she was afraid of the dark.

Agad siyang napalinga sa gitna ng kadiliman na walang ibang maramdaman kung hindi ang napakalamig na kwarto. Somebody cleared his throat. It was Midnight. Baka may ibang trip iyon ng lovemaking ngayon kaya siya itinali. "Love, I don't like this. Take these away and turn on the lights," naiinis ng utos niya hanggang sa may makita siyang lighter. Agad siyang napatingin doon at ganoon na lamang ang panghihilakbot niya nang may makita diyang mukha ng tao sa likod ng mahinang sindi ng lighter.

Bulong nito sa akin while playing on my right peak, halos hindi ako makahingang tumingin sa kanya at napakagat sa labi. Napansin ko ang multo ng ngiti sa kanyang mga labi, and I swear sobrang hiyang hiya ako sa kanyang ginagawa pero gustong gusto ko. " Lights off." Baritonong saad nito at unti unting namatay ang ilaw sa loob ng condo at tanging naiwan ang dim na liwanag na nang gagaling sa kusina.

Mapalapit pa lang ako sa kanya ay nadadarang na ako. "Light off, please?" "Fvck," mahinang mura nito na inabot ang remote. Kitang labag sa loob niya na patayin ang ilaw pero ginawa pa rin naman. Ng dumilim na dito sa silid at tanging ang malamlam na lampshade sa may bedside table ang ilaw namin ay isa-isa ko ng hinubad ang saplot ko habang nakamata dito. Hindi naman ito kumukurap na nakamata lang sa akin. Tutok na tutok sa bawat kilos ko ang mga mata nito.

I asked him and bit my lower lip seductively. I turn off the light in our room and only the moonlight lights our room tonight, ang pader ng aming kwarto ay salamin pero heavy tinted na hindi kami masisilipan ng kung sino-sino dito. I slowly removed my robe and my husband jaw dropped.

Naka-shirt lang ito at shorts, at tila malalim ang iniisip habang nakatingin sa city lights. Magkaiba sila ng mundo. Siya, puno ng apoy at damdamin. Siya, yelo at bakal. Biglang namatay ang lahat ng ilaw sa buong bahay. Buzzzzz! Kumidlat at biglang bumagsak ang malakas na ulan. Brownout. “Anong nangyari?” bulong ni Zabeth. Sa dilim, hindi niya makita ang dinadaanan niya. Napaatras siya at nabangga ang isang vase.

Kadiliman ang naaninag ko, mukhang nakalimutan kung sindihan ang ilaw kanina bago ako matulog. "Baby---" "Mo-Morris?"pagtatama ko sa lalaking katabi ko. Kinapa ko ang remote sa ibabaw ng bed side table at pinindot iyon kaya naliwanag ang buong paligid. "Wala na tayong oras. Cza, we need to go. Itatanan kita"pahayag ni Morris. Kinuha niya sa'kin ang remote at pinindot ang off button kaya namatay ang ilaw kaya bigla na namang dumilim ang paligid.

Napunta sa kanya ang spotlight at hindi ko maiwasang mapapikit, ang sarap sa tainga ng boses niya. “Malapit na ‘yung lights off!” Kinikilig na sabi ng babaeng hindi kalayuan ng pwesto ko, dahilan para dumilat ang mga mata ko. Nagtataka ko siyang nilingon pero maya-maya lang ay biglang dumilim sa paligid. Pati ang mga ordinaryong ilaw ay namatay na rin, sinubukan kong wag mag-panic pero hindi ko iyon nagawa nang may bigla na lang humawak sa baywang ko.

Nang walang anu-anong biglang namatay ang flashlight sa cellphone ni Levin na siyang tanging nagbibigay liwanag sa kadiliman ng kwarto. Mariin siyang napalunok, mukhang na low batt pa yata. Inikot niya ang paningin sa buong silid. But she saw nothing but darkness. Levin.. Nasaan ka na ba? She thought helplessly. Pinilit niyang abutin ang cellphone nitong nakalagay sa gilid ng mesita, kaya lang sa ginawa niyang iyon ay di sinasadyang naigalaw niya ang paa na nagbigay sa kanya ng mas matindi pang kirot.