Novel & Cerita List Negative Emotions

“Can you please not hesitate to express all your emotions? If you’re angry, let it out. If you’re sad, embrace those tears. And if you’re annoyed, don’t be afraid to show it. I’m not like what you think, Sloan. I won’t judge you if that’s what you’re worried about.” Natigilan naman ako dahil sa sinabi niya. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang mga sinasabi niya pero hindi ko mapigilang tamaan. Hindi ako nakaiwas dahil tama siya. Natatakot akong ilabas lahat ng emosiyon ko kasi natatakot akong iwan dahil sa kung ano mang ugaling mayroon ako. In my twenty-five years of existence, I have never known how to express my anger. I have never known how to react if I’m annoyed. The only emotions I

Nag-angat ako ng tingin sa kaniya dahil sa sinabi niya. “Anong ibig mong sabihin na lalayuan ko siya? Hindi p’wede! Ayo’ko!” “Bakit hindi p’wede?” Hindi ako nagsalita kaya nagpatuloy siya, “Enemies have many eyes. They will not hurt you physically, but emotionally, yes. They’d enjoyed it. Para silang mga uod sa gulay kung kumilos, maghahanap at maghahanap sila ng butas na pwede nilang pasukan para sirain ka. The more you attach your feelings to others, the more you will suffer.”

But the important thing is, recognizing your mistake and learning something from it, so you can act accordingly next time. Anger. That is the number one emotion that can push us to the cliff of doing things in a rough way. Too much anger can turn us into people far from what we used to. It can turn us into vengeful beasts, if we can't control ourselves. It can be our most dangerous foe. At natutunan ko ang lahat ng ito sa mahirap na paraan.

Nakita ko sila nana na kumakain na kaya naman sinabi kong tapos na ako kumain at aakyat na ako sa taas para matulog. Nakakapagod ang araw na ito, kaya pagkatapos kong maglinis ng katawan ay humiga na ako. Nagchat ako sa gc naming tatlo na magkita-kita kami sa court bukas ng umaga para magbasketball. Nagusap pa yung dalawa sa gc pero hindi ko na sila pinansin pa. Ibinaba ko na yung cellphone ko at ipinikit ang aking mata para matulog na. Napagod din ako sa gala naming ito, mabuti na lang hindi ako pinagalitan nila nana at tara dahil masyado nakong late nakauwi, sabagay pag kasama ko si Xen at Cal kampante sila kaya di nila ako pinagalitan.

Sa kabilang banda naman ay lihim akong napangiti sa mga sandaling iyon habang inulit-ulit ang mga katagang binitawan niya. The other Naya. Helpless. Suffocated. Abused. Ashamed. Embarassed. Selfless. Halos lahat na yata ng mga negatibong personalidad at pag-uugali ay nasa akin na. Wala akong ibang ginawa kundi ang magpanggap na hindi nasasaktan at nahihirapan. Mas pinili kong pagtuunan ng pansin ang 'nanay' ko dahil sa tingin ko ay iyon ang nararapat.

Ang mga taong tulad nito ay lubhang mapanganib. Isa pa, nang lapitan sila ni Nestor para makipag-usap, binigyan sila ng mga mayayamang tao sa kanilang paligid, sinadya man o hindi. Bakas sa kanilang mga mata ang takot, awa, pangungutya, pagmamalaki, at iba pang emosyon. Bagama't ang lahat ng mga damdaming ito ay magkaiba, sapat na ang mga ito upang ipahiwatig ang isang bagay, iyon ay, nagkaroon ng problema si Thomas at ang iba pa.

Ngunit, hindi ako doon tumigil. Kagaya nga ng sabi ko, ayaw ko maramdaman ulit ang mga kinakatakutan kong mga emosyon. Do you wanna know, what kind of emotions I feel before? Loneliness, Sadness, Despair, Pain, Miserable, and all the negative feelings I felf before. But that was before.

When? "Logan..." "Don't make it hard for you to think," he said. "Accept the fact that everyone can hide only two emotions: sadness or happiness." Pareho kaming natahimik matapos niyang sabihin 'yon. I hardly gulped and buried my nails in my palm, forming fists. My eyes, which were clouded with so many tears, have faded and dried. My mind, which formed thousands of thoughts, has cleared. Sa paraang halik lang ni Logan sa noo ko, napawi lahat.

Hindi ko na mapigilan pa ang sakit at hapdi sa puso ko kaya hindi ko rin mapigilang bumuhos ang lahat ng negative emotions ko na kinikimkim ko for the past months. At sat'wing nalalapit na ang buwan ng nobyembre at pebrero ay na-t-trigger ang mga emosyon kong pilit kong tinatago sa kailalim-laliman ng utak at puso ko.. I took a deep breath then blew it out slowly.. Mabuti nalang talaga at nahimasmasan na ako.. Nilagay ko ng maayos ang larawan ni baby Nathaniel sa lamesa tsaka ngumiti ng dahan dahan.. I looked up then closed my eyes. I smiled.

[17] LIONEL'S POV The cold night air was quickly replaced by the warmth of the Cultural Center, thick with the scent of expensive champagne. But no matter where I stood, all I could feel was the warmth of her touch on my palms. It was a lapse in judgment. Nagpadala ako sa emosyon na kahit kailan ay hindi ko pa nagagawa. In the world of business, emotion is a liability. Everything I do as the CEO of Lazaro Medical Group must be calculated, logical, and shall be at the company's best interest. But earlier, while we were dancing under the moonlight, the walls I built so carefully nearly crumbled.