Living With My Ruthless Husband の小説・ストーリー

Bigla namang pumasok sa isipan ako ang alaalang ayoko nang balikan kaya napapikit ako at napahawak sa d****b kong dahil sa kirot. "Yong asawa ko sa papel ang dahilan kaya ako namatay. Uncle ayoko na ng gulo, alang-alang sa anak ko. Kung ang pagpapalit ng katauhan ang solusyon para makamit ko ito ay gagawin ko."

Naramdaman niyang umiinit ang kanyang katawan. Nakakapanabik ang pakiramdam. Muntik na talaga siyang mawalan ng kontrol at makipagtalik kay Anton. Napabuntong-hininga siya. "Sayang. May asawa na siya." Habang iniisip iyon, binuksan niya ang profile ni Anton sa computer. Kaswal lang sana niya itong tiningnan. Ngunit nang makita niya ang seksyon ng asawa...

Buti na lang ay hindi na siya nagalit. Pero nabigla ako sa sunod niyang ginawa. Bigla akong nakaramdam ng sakit sa aking leeg, s********p niya ang balat ko. Nag-iiwan siya ng marka sa leeg ko na ngayon ay namumula na. "I know you want this marriage and you made your choice now you have to devour my ruthlessness." Bulong ko at tahimik na kumirot ang puso ko habang papalabas siya ng pinto.

I promise to always keep in mind how much I value you. I enjoy cuddling up to you every night. The best part of me is you. Before meeting you, I had no idea that life could be a dream. As long as we both live, I promise to be patient, honest, and in awe of love. The simplest promise I've ever made is to promise to love you forever, through good times and bad, because I already knew I would when I first met you. I will always be by your side if you will take my heart and love me forever. We are one, you and I. We will always be soulmates even though today you will be my husband. Because we always value and love the positive aspects of each other, our love endures our flaws, imperfections, an

Lumabas na sila at hinayaan na akong mapag-isa. I still can't process the situation I'm in. The thing that I did, escaping from my husband. And the thing he did in that house. His underground. My mind just got blocked and thought of nothing but to get away from him. I couldn't even recognize the faces of the people lying on the ground because of their blood and full of bruises. I have a lot of questions for him. Why is he doing that? "Ah… D*mn this," I muttered. "I don't know anymore," I sobbed.

Isa lang siyang palamuti sa palasyo, bihirang lumabas, at walang kalayaan sa sariling buhay. Sinasabing dalawa ang naging asawa ng Reyna at may tatlong anak, pero wala ni isa doon ang kanyang tunay na anak. Dalawa sa naging asawa niya ang namatay sa loob ng limang taon, kaya tinawag siyang husband-killer. Mula noon, walang lalaking naglakas loob na pakasalan siya, at nabuhay siyang mag-isa.

Bumagay dito ang suot na suit, unang tingin pa lang ay masasabi na agad na makapangyarihang tao ito. Marahil ay narinig nito ang mga yabag niya kaya tiningala siya nito. "Mabuti at nakauwi ka na," aniya saka naglakad palapit sa asawa. Tinitigan niya ito. Ngunit, dahil dalawang linggo na silang hindi nagkikita at mula nang kinailangan niyang sumailalim sa abortion one year ago matapos mamatay ng anak niya sa uterus, naging mas mailap ang pagkikita nila ni Alfred. At ngayong nagkita na ulit sila, pakiramdam niya ay ibang tao ang kaharap niya.

Napahawak ako sa inupuan ko kanina upang kumuha ng suporta dahil parang mangangatog ang tuhod ko sa pagpapahirap niya sa akin. "My wife is getting impatient. Tell me what you want me to do, wifey." Bakas ang pang-aasar sa kanyang boses. Napapikit ako at napakagat sa aking labi dahil sa pambibitin. Gusto kong bilisan niya ang pag-ulos niya sa akin pero heto mukhang may hidden agenda pa siya.

I am her husband now. END

"No!" My heart thuds painfully in my chest as my tears fall endlessly. I shook my head terribly. Suddenly widened my eyes. My fears crawled on my throat. "H-Huwag Alex!" As I glowled in frightened. As Alex ever did. He's a ruthless husband. Wala siyang pinapatawad kapag nagagalit. I know he wants to suffer me at all. "No!" It will be worsen. It's fucking hell. Palagi na lang ganoon ang ginagawa niya sa akin. Ayaw ko na! Hindi ko na kayang magtiis sa pananakit niya.