Liwanag Novels & Stories

Napakaganda ng tanawin at parang kusang gumagaan ang pakiramdam. Sa di kalayuan, unti-unting lumulubog ang araw. Ang ginintuang liwanag nito ay sumasalamin sa mga mukha ng mga tao at nagbibigay ng init sa kanilang mga ngiti. "Wow, ang ganda talaga ng paglubog ng araw!" masayang sabi ni Liora habang tuloy-tuloy sa pagkuha ng mga litrato. Habang abala ang lahat sa pagtingin sa tanawin, bahagyang lumayo si Inara upang tumawag.

Parang mirage sa ilalim ng araw. Hindi man lang tumagal nang kasinghaba ng oras na kailangan para tumawid sa traffic light. Ang mga nakatagong kaisipang iyon ay parang traffic lights. Lumilitaw paminsan-minsan at tila mahalaga habang naghihintay ang isang tao. Pagkatapos, ganap na nakakalimutan. Matagal nang nababasa ni Isla ang ganoong mga bagay.

sabay nilang sabi. “Silver para sa balanse.” Ang energy ay sumabog. Blue wind mula kay Aurora, red flames mula kay Seraphina—umikot, nagbanggaan, nag-merge. Gold light mula sa markers ay bumalot sa kanila. Black strength ang nag-anchor sa bilog. Silver light ay sumabog palabas—maliwanag, nakasisilaw, maganda. Ang buong hardin ay nagliwanag na parang araw.

“Iyan ba ay—” “Isang natural na kumikinang na fluorescent stone,” mahinang paliwanag ni Rowan. “Nagbibigay ito ng malakas na asul na liwanag kapag gabi na, kaya naging kulay asul ang buong tubig.” “W-wow…” bulong niya, at hindi maitago ang kanyang totoong paghanga. Dahan-dahang hinawakan ni Rowan ang maliit nitong kamay. “You like it?”

Selene Nagising ako dahil sa tawanan at ingay ng mga baso.Dahan dahan kong minulat ang pagod kong mata Bumungad saakin ang maliwanag na Lugar,Nanlaki ang aking mata ng Makita ang abandonang Lugar sa aking harapan

"Ang anino ay nawala na, para ang liwanag ay hindi na muling mabulag." Ngunit habang naglalakad sila palayo, si Elara ay tumigil. Tumingin siya sa dagat, sa lugar kung saan lumubog ang lahat. Ang kanyang mga mata ay biglang nagliwanag ng isang kakaibang kulay—hindi pilak, hindi ginto, kundi Itim. "Ate Mariel..." bulong ni Elara. "Bakit, Elara?"

Ang tanging liwanag lamang sa lugar na iyon at ang dalawang lamparang inilagay sa gitna ng mahabang mesang iyon. Sa gawing dulong gitna ng mesang iyon ay may nakabiting isang watawat. Kulay pulang tela ito na hinabi parisukat. May nakaguhit sa telang iyon na isang lumiliwag na araw. May walong silahis ito na pumapalibot. At sa gitna ng araw na iyon, ay may nakaguhit na isang matulis na kalahating buwan.

Balasa— Sa sandaling iyon, isang gintong sinag ng liwanag ang bumaba mula sa langit at nagkataon na bumagsak kay Alex. Pinalibutan din nito ang katawan ni Luna. Pagkatapos noon, kumalat ang makapal na enerhiya sa kanilang katawan! “Ito…” “Ito ang Golden Light of Lightning Tribulation!” bulalas ni Luna. Mukha siyang gulat na gulat.

Dinilaan niya ang tuyong labi, habang nag-iisip nang mabuti kung anong salita ang gagamitin para hindi sila tuluyang masira. Isang mabigat at nakakasakal na katahimikan ang namagitan sa kanila. Namatay ang mga automatic na ilaw sa hallway dahil sa tagal nilang nakatayo doon, kaya tanging ang maputlang liwanag ng buwan mula sa bintana ang natitirang nagbibigay-liwanag sa kanilang mga mukha. Tumingala sa kanya si Luna, may mapait na ngiti sa mga labi.

Marahil ay nasa malapit lang siya at makikita lamang kapag binuksan na ng kanyang ina ang ilaw. Ang canary yellow na ilaw ni Liam sa gilid ng kanyang kama ang tanging pinagmumulan ng liwanag. “You know I don't want to turn on the light in my room, mom.” depensa ni Liam na nagpaalala sa akin sa nakita ko sa loob nang bukas pa ang mga ilaw. Hindi mo talaga aakalain na kasama mo si Pororo dito sa loob kapag patay ang ilaw.