Liwanag Novels & Stories

Nagdadala ng pananabik ang liwanag ng buwan. Hindi niya alam kung bakit, ngunit naalala ni Liliana ang estrangherong nakipag-chat sa kanya noong isang gabi. Ang larawan ng profile nito ay isang maliwanag na buwan. At ang tanging mensahe na ipinadala sa kanya ay isa ring larawan ng buwan.

Pabaliktad kumbaga ang posisyon. "That glass is a one way vision reflected light. Hindi ka kita sa loob kapag umaga. Pero kapag gabi at may ilaw dito ay nakikita ka sa labas. Light reflected, meaning kapag may ilaw na mula sa labas ay makikita mo ang paligid dito sa loob pero hindi ka pa rin kita sa labas kahit gabi. Magsisilbing ilaw dito sa loob ang repleksyon ng ilaw sa labas. Pinasadya ko yan para kahit gabi ay hindi pa rin kita ang tao dito sa loob pero kita pa rin ang labas." "Wow, ang angas naman. Sino-sino pala mga kasama natin dito?"

Ngunit wala rin siyang ibang pagpipilian. Ginulo niya ang kanyang isip at nakuha ang Liwanag ng Acme o sa mga salita ng ibon, ang Light of Death, mula sa Celestial Abode. Ang Light ay napakakulay at maliwanag. Kahit na tinatakan na ito ni James, ang Liwanag ay maaari pa ring magmula sa isang nakakatakot na antas ng kapangyarihan. Ang kapangyarihang ito ay nagulat sa mga makapangyarihang Lord na naroroon din.

Nagbayad nang higit sa kinakailangan. Hindi para ipakita ang kayang bilhin. Kundi para maging eksakto. Ang hibla. Ang bagsak. Ang kulay na halos parang liwanag kapag tinamaan ng tamang anggulo. Naalala niya ang gabing nabanggit iyon ni Lia. Mahina ang ilaw sa terrace noon. May hawak itong baso ng wine. Nakahilig sa railing, nakatingin sa siyudad na parang hinahabol ang sarili nitong pangarap.

Nagbago ang ekspresyon ni Lilith. “Ano’ng ibig mong sabihin sa ‘agaw’? Sunshine, ang kapal ng mukha mo para magsalita ng ganiyan! Hindi ka naman kailanman minahal ni Shawn. Kung hindi ka lang naging mapilit, hindi ka niya kailanman pakakasalan!”

"Dhalia... Dhalia... buksan mo ang pinto." Pakiramdam ni Dhalia umiikot ang buong paligid niya, unti-unting nagdilim ang lahat at tanging ang pintong nakasarado na may kaunting liwanag sa labas ang makikita niya. Halos maligo na siya sa pawis, habang mulat ang mga mata. Gusto na niyang sumigaw dahil tila palakas ng palakas ang tinig na lalong nagpapabingi sa kaniya.

Hindi ko alam kung anong gagawin at paniniwalaan ko. We lost track of time. The night overcome the day. The moon is now shining directly above this place. Then, in just a moment, the place lit up na animo'y automatic ang mga lights. The beam of the moon showed the beauty of the place and its rays stricken the white crystal. As soon as the light of the moon hits the surface of the crystal, the light was refracted and enlightened the whole place. Ang ganda ng paligid. It looks enchanted and guarded by mystical creatures. Me and John was both amazed by the splendor we see. Silence reign over us but it was disrupted by a voice.

KAILEY BALT Ang liwanag na naggagaling sa buwan na nagrereflect sa tubig ng dagat ang nakakapagpaganda lalo sa paligid. Ang mga nagkikislapang mga bituin na nakakapagpadagdag sa sweetness ng set up ang lalong nakakapagbigay ng matindinfg kaba sa akin. Nanginginig ang tuhod ko for petesake.. hell i'm fucking nervous damn it!

“Can you sing a song for me?” I asked in a low voice. Madilim ang silid dahil alas diyes na ng gabi at nakapatay ang ilaw. Tanging ang neon lights na bumalik sa kulay lila ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa silid. Nakabukas ang kurtina sa malaking bintana ng kwarto. It was a glass window and that makes us saw the starry sky.

Hinawakan ko ang isang kandila nang mas malapit, at tama nga, si Lily ay nababalutan ng isang transparent, malagkit na bagay na sumasalamin sa kumikislap na liwanag. Hindi ko alam kung ano iyon, ni hindi ako naglakas-loob na hawakan ito. Lumuhod ako sa harapan niya, nilagay ang mga bulaklak sa paligid niya. Iniisip ko kung nasa kabilang buhay na ba si Lily at nagsimulang humagulgol habang inaayos ko ang mga bulaklak. Pagkatapos, isang boses ang umalingawngaw mula sa likod ng bulwagan.