Liwanag Novels & Stories

Tila nagbabadya iyon para sa malakas na ulan. "Wala akong payong na dala," biglang sambit ni Lily. Hindi ito pinansin ni Phana dahil hindi pa rin mawala-wala ang kaba sa kaniyang dibdib. Mula sa 'di kalayuan ay nakita nilang dalawa ang liwanag. Nagtaka si Phana kung saan galing iyon gayung sa pagkakaalam niya ay uulan ng malakas. "Hi guys." Isang boses ang gumulat mula sa kanilang likuran. Muntik nang maitulak ni Phana si Lily dahil sa pagka-gulat.

sumunod na usal ng binata. Ngumit si Luna at maayos niyang tugon. "O siya sige, good night mauna na ako." aniya. Sa pagbalik sa silid, dahan-dahang pinatay ni Luna ang pangunahing ilaw. Isang mahinang liwanag mula sa lampara sa ulohan lamang ng kama ang nagbibigay ng banayad na kislap sa silid, sapat na upang makita ang paligid ngunit hindi masyadong maliwanag upang hindi maistorbo ang kanyang pagtulog. Sa ilalim ng mahinang liwanag na iyon, humiga si Luna, at hinayaan ang antok na mag-udyok sa kanya patungo sa mahimbing na pagtulog.

hiyaw ni Vane. ​Isang malakas na pagsabog ang naganap sa harapan nina Liana. Isang granada ang inihagis ni Vane sa ilalim ng trak. Ang liwanag ng apoy ay nagbigay ng kulay kahel sa mukha ni Liana. Naamoy niya ang sunog na metal at pintura. Ang init ng apoy ay dumampi sa kaniyang balat, isang matinding contrast sa lamig ng gabi.

“Lubayan mo na ako!” Tanging liwanag na lang ng malamlam na dilaw ang ilaw na lampshade ang tumatanglaw sa kabuohan ng kinaroroonan niyang silid kaya imposible masilaw siya dito para hindi makatulog. Hindi rin sobrang dilim ng silid para makaramdam siya ng takot dahil malakas ang sinag ng malamlam na liwanag na nanggagaling sa buwan sa labas ng bahay na tumatagos sa mga puwang ng manipis na kurtina ng silid, kung kaya naman kitang-kita niya ang rin kabuohan ng silid kahit na hindi gaanong kaliwanag noon sa kanyang paningin.

Balewala rito ang napakaganda at kahanga-hangang paglubog ng araw sa kanluran. Sa pagaagaw ng liwanag at dilim ay nakalikha iyon ng pagsasanib ng dalawang kulay, ang dilaw at pula na kapwa dumisenyo ng isang pambihirang repleksiyon dumagdag sa lalong ikakamangha ng makakakita. Puwera nga lamang sa nilalang na ito, na hindi batid ang bagay na hatid ng tanawing iyon.

Nagdadala ng pananabik ang liwanag ng buwan. Hindi niya alam kung bakit, ngunit naalala ni Liliana ang estrangherong nakipag-chat sa kanya noong isang gabi. Ang larawan ng profile nito ay isang maliwanag na buwan. At ang tanging mensahe na ipinadala sa kanya ay isa ring larawan ng buwan.

Pabaliktad kumbaga ang posisyon. "That glass is a one way vision reflected light. Hindi ka kita sa loob kapag umaga. Pero kapag gabi at may ilaw dito ay nakikita ka sa labas. Light reflected, meaning kapag may ilaw na mula sa labas ay makikita mo ang paligid dito sa loob pero hindi ka pa rin kita sa labas kahit gabi. Magsisilbing ilaw dito sa loob ang repleksyon ng ilaw sa labas. Pinasadya ko yan para kahit gabi ay hindi pa rin kita ang tao dito sa loob pero kita pa rin ang labas." "Wow, ang angas naman. Sino-sino pala mga kasama natin dito?"

Ngunit wala rin siyang ibang pagpipilian. Ginulo niya ang kanyang isip at nakuha ang Liwanag ng Acme o sa mga salita ng ibon, ang Light of Death, mula sa Celestial Abode. Ang Light ay napakakulay at maliwanag. Kahit na tinatakan na ito ni James, ang Liwanag ay maaari pa ring magmula sa isang nakakatakot na antas ng kapangyarihan. Ang kapangyarihang ito ay nagulat sa mga makapangyarihang Lord na naroroon din.

Nagbayad nang higit sa kinakailangan. Hindi para ipakita ang kayang bilhin. Kundi para maging eksakto. Ang hibla. Ang bagsak. Ang kulay na halos parang liwanag kapag tinamaan ng tamang anggulo. Naalala niya ang gabing nabanggit iyon ni Lia. Mahina ang ilaw sa terrace noon. May hawak itong baso ng wine. Nakahilig sa railing, nakatingin sa siyudad na parang hinahabol ang sarili nitong pangarap.

Nagbago ang ekspresyon ni Lilith. “Ano’ng ibig mong sabihin sa ‘agaw’? Sunshine, ang kapal ng mukha mo para magsalita ng ganiyan! Hindi ka naman kailanman minahal ni Shawn. Kung hindi ka lang naging mapilit, hindi ka niya kailanman pakakasalan!”