Liwanag Novels & Stories

Sa totoo lang, si Melanie ang kasama niya para makita ang northern lights. Nawala ba sa isip si Steven? Agad ko siyang tinawagan. "Baliw ka na ba? Ipapasara mo ang kumpanya ng isang buwan para lang sa fling mo?!" Nakakainis ang tono niya. "Wag kang makialaam sa desisyon ko. Noon pa man pangarap ni Lanie na makita ang mga aurora. Bakit hindi ko siya matutulungan?"

Biglang tumunog ang isang nakakabinging pagsabog sa hangin habang ang isang maraming kulay na ilaw ay sumabog sa lahat ng direksyon. Sa gitna ng nakabubulag na liwanag ay may isang tableta na nababalot ng ginintuang ningning, na nagliliwanag ng nagniningas na init na parang araw. Ito ay Napakaliwanag nito kaya nalampasan pa nito ang araw. "Iyan ba ang Divine Pill?" Napatingin si Skylar sa pill na lumulutang sa kalagitnaan ng hangin sa pagkagulat.

Every single word. “Ganda.” Mahina niyang bulong. Napatingin ako sa kanya. The sunset reflected in her eyes. The golden light painted her skin. The breeze played with the strands of her hair. For a moment…I forgot to answer. Because she looked beautiful. The kind of beauty that catches you off guard and that makes you stare longer than you should. “Yeah.” Mahina kong tugon. “Maganda nga.” Pero hindi ako nakatingin sa dagat, hindi ako nakatingin sa sunset at mas lalong hindi ako nakatingin sa kalangitan.

Ang hangin ay humihip nang mahinahon, at ang mga ilaw mula sa malayo ay tila mga bituin na bumaba sa ibabaw ng dagat. “Tingnan mo,” sabi ni Kael habang nakatingin sa malawak na karagatan, “ang liwanag na dala natin ay hindi nabawasan kahit na ibinahagi natin ito sa iba. Sa halip, lalo itong lumawak at dumami. Tulad ng apoy—kapag sinindihan mo ang ibang sulo, hindi nababawasan ang liwanag ng orihinal na apoy, kundi nagiging mas maliwanag ang buong paligid.”

Liahn’s POV Sabado ngayon at napakaganda ng sikat ng araw sa labas. Isang napakaliwanag na umaga na naman ang sasalubungin ng mga mata kong kanina pa nandidilim. Bullshit na Filipino time.

Muli ay nagpakawala ito ng malambing na ngiti. And O to the M to the G! Parang gustong mangisay ni Lexi sa...kilig.

Itim ang color coding namin at ang sa kabila naman ay puti. Dilim at Liwanag. Iniisip n'yo bang matatalo kami dahil sa amin ang dilim at sa kanila ang liwanag? Nah-ah-ah. Hindi lahat ng liwanag nag-wawagi, pantay lamang ang lakas at kakayahan. Nasa sa iyo na 'yon kung mananalo o matatalo. Depende sa inilaan na oras upang mag-sanay o sa likas na kakayahang mayroon ka. Without darkness, the star will never able to show itself. Vise versa.

PAGKABUKAS ng pintuan ng suite, dahan-dahang pumasok si Lia habang hawak ang kanyang maliit na clutch bag. Napakatahimik ng living area. Nakapatay ang ilang ilaw at tanging ang warm amber light mula sa side lamps at ang liwanag mula sa mga bintana ang nagbibigay ng liwanag sa silid.

nakangiting sagot niya, malayo ang tingin sa aming panganay na ngayon ay masayang tumatakbo sa puting buhangin. Ilang sandali pa, dahan-dahang lumubog ang araw sa abot-tanaw, nag-iiwan ng kulay-rosas, ginto, at lilang liwanag sa kalangitan ng islang ito. Ang buong paligid ay napuno ng init mula sa mga nakasinding sulo at maliliit na fairy lights na nakasabit sa mga puno ng palma. Hinila ako ni Liam nang bahagya palayo sa ingay ng pavilion. Naglakad kami patungo sa dulo ng wooden deck, kung saan tanaw na tanaw ang paghalik ng gabi sa karagatan.

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."