Lolo Tinira Ang Apo Novels & Stories

Napatingin ako sa hapagkainan nang tawagin ako ni Apollo. “Kumusta ka?” Agad na tanong ko sa kanya pagkalapit ko, agad kong sinuri ang mga kamay at iba pang parte ng katawan ni Apollo masiguro lang na hindi siya nasaktan. “Maayos lang ako,” Nabitawan ko si Apollo nang madinig ko ang ibinulong ni Lolo kay Lola. Sino ba naman ang hindi mahihiya roon sa, “Ang apo natin dalaga na talaga, medyo OA lang.”.

Kaya, nagdesisyon na siyang iyon na lang ang paniwalaan. "Mahal na mahal ka ng apo ko," wika ni Lolo Luciano. Sa sobrang pag-iisip niya sa maaaring nangyari kay GB, nakalimutan niyang nasa harapan pala niya ito. Sa pagkakatitig nito sa kanya ay parang parang nababasa nito ang kanyang iniisip. Kita niya sa mukha nito ang matinding pag-aalala.

Masayang sabi ni Lolo. ‘Si Lolo talaga, kay aga aga tumawag at ang dami pang missed calls para lang sabihan ako ng matulog ulit para mabigyan ko siya ng apo.’ Napapatawang sabi ni Carmina sa kaniyang isip. Agad namang hinimas at hinawakan ni Carmina ang kanyang tiyan, at ilang sandali pa ay biglang nagbago ang kaniyang mood, nakaramdam siya ng guilt sa kanyang puso.

Sarina “Why is my apo so pogi?” tanong ni Lola Sol kay Chase. Katabi niya ngayon sa upuan sa sala ang anak ko at tuwang tuwang nakikipag-usap sa bata. Tinitignan ko lang silang maglola at kahit na galit pa rin sa akin ang matanda ay masaya na rin ako dahil sa nakikita kong pagkawili niya sa anak ko.

Umaasa pa naman akong magkaroon ng tito sa kanya. "Lolo, buhay ka pa naman kaya wala pa akong kailangan gawin, saka hindi ka pa mawawala bibigyan pa kita ng apo kaya dapat 'di ka pa mawawala!" Nakangiti kong sabi kay lolo. "Palusot kang bata ka!" "Tama naman ako hindi ba lolo, gusto mo ng apo?!" Biro ko sa lolo. Narinig ko ang tawa nya sa kabilang linya kaya napangiti na ako.

saad nito na lalo nag painis kay trixie "What the heck!!! Sigaw nito at sinubukang agawin ang baril kay Mrs.montaire at habang nagaagawan silang dalawa sinusubukan ko naman tanggalin ang mga tali ko sa kamay dahil kanina ay lumuwag ito. "Hindi mo pwedeng gawin saken to tita faye!!! Sigaw naman ni trixie habang nakikipag agawan ito ng baril habang ang mga tauhan naman ni Mrs.montaire ay takot lumapit dahil isa lamang ang baril nilang dala at ito yung pinag aagawan nila trixie Ng matanggal ko na yung tali sa kamay ko sinunod konang tanggalin ang mga tali sa paa ko habang busy pa sila sa pag aaway.

nasambit ni lola sa amin nabaling ang tingin namin sa mga nag-uusap. "Nasa dugo na nila 'yan, kaya nga iniwas kaagad ni Mitch ang apo natin sa kapahamakan kaso, sinundan talaga sila ng malas...Mencius, hindi ka kasama sa kasalanan ng mommy mo pero, kung pwede lang ibalik ang dati at ang anak ko ang mommy mo matutuwa pa ako dahil alam kong mas ituturing ka naming tunay na apo." sambit ni lolo sa kapatid ko nung may nambully sa kanya nung na sa school siya, si lolo ang nagpunta hindi ang lolo niya sa mother side o sa father na si lolo pinagtanggol pa ni lolo ang kapatid ko.

Ivy "Ay jusko! Ivy apo! Ikaw ba yan?" Bulalas ni lola Mila ng pagbuksan nya ako ng pinto. In-adjust pa nya ang suot na salamin. "Lola.." Naluluhang sabi ko sabay yakap sa kanya. "Ikaw nga, apo ko." Mangiyak ngiyak din na sabi ni lola at niyakap din ako. "Alalang alala ako sayo apo ko, gabi gabi akong nag iisip at nag dadasal na sana ligtas ka at magpakita sa akin. Salamat sa Diyos at dininig ang panalangin ko."

AIRA POV Hapo-hapo ang dibdib ko at halos hindi na makahinga nang makalabas kami sa masukal na kagubatan. My legs trembled, my lungs burned, but every step felt lighter knowing we were finally away from their reach. Bumungad naman sa amin ang baybayin—puting buhangin, malalaking alon na humahampas nang mahina, at sa di-kalayuan ay may nakahintang speedboat na umaandar na ang makina. Wait, some thing's off.

"Sino ang tinatawag mong Lolo at Lola? Huwag mo kaming tawaging ganyan! Ni hindi nga namin alam kung sino ang tunay mong ama. Umalis ka na dito!" Si Christopher, nalilito sa biglaang pagmamalupit, ay tumakbo diretso sa aking mga bisig at nagsimulang umiyak. Hindi niya alam kung bakit biglang nanlamig ang mga lolo't lola na kadalasang sumasamba sa kanya.