Looking Forward To Meeting นิยาย & เรื่องราว

"May bagong trend na lumabas sa fashion world. Kailangan natin itong i-incorporate sa upcoming collection natin. Kailangan mo bang mag-meeting para dito?" "Siguro, pwede tayong mag-meeting tomorrow. Kailangan ko lang tapusin ang ilang reports na ito," sabi ko, nagche-check ng oras. "Okay, I’ll see you tomorrow then. Sige, magpahinga ka na," sabi niya bago nag-end ang call.

For reasons I couldn't explain, the brief warmth of that unexpected hug lingered far longer than it should have. And for the first time in years, I found myself looking forward to leaving the city. Not for business but to see the place that had shaped the woman standing in front of me.

"Very good my dear. By the way, kailan ba tayo magkikita?" "I already set our meeting, but I'm busy for now. Her highness need my presence for the incoming sport festival." "Okay, I'm looking forward for your next move." Pinatay ko na din ang tawag matapos makausap ang taong iyon. Napangiti na lang ako ng may matanggap na email mula sa taong iyon. Binuksan ko ang email at agad na binasa ang kabuuan. Natatawa ako sa bawat salita na nakatala doon.

Paliwanag nito. "Mabuti naman kung ganoon, Ate," pilit na ngiting tugon niya. "By the way, bukas baka late na ko umuwi. May meeting kami ng mga ka-club ko para sa next Hiking namin." Paalam niya. "Sige, pero bago ka umalis dapat sabihin mo sa'kin kung saan lugar ang pupuntahan niyo, okay?"

sagot ko at pilit na ngumiti. "Magpahinga ka muna. May meeting ka pa mamaya," sabi ni Anton habang nakatingin sa schedule ng aking mga dadalohang meeting ngayong araw. "Gusto mo bang ipa-cancel ko ang susunod mong meeting? Baka hindi ka maka-focus mamaya."

Himutok niya matapos ibaba ang kasintahan. "Nakita kong may schedule ka ng meeting sa finance. Dumaan lang din naman ako rito kasi delayed na ako." Kumikislap ang mga mata nito habang nagsasalita. "Uunahin ko ba iyon kaysa sa iyo?" "Oo na. Next time, I'll be sure to inform you." Saglit na namilog ang mga mata nito matapos sipatin ang oras. "Wait, how about your meeting?"

Excited na tanong ni Rhian. Napansin ni Mike ang kanyang kasabikang ekspresyon, kaya naman lalo siyang napangiti. Halatang-halata na excited si Rhian sa gaganaping meeting bukas. Sinagot niya ito. "Bukas ng umaga, magpahinga muna tayo sandali. May sapat na oras pa tayo para bisitahin ang mga seniors bago magsimula ang meeting bukas."

sagot ko. "No worries kaya ko naman na. Pero, bukas may meeting kasi ako baka kaya mo ng pumasok para ma focus na ako sa meeting ko. Pero, kong hindi mo pa talaga kaya hindi naman kita pipilitin pa ang gusto ko lang nasa tabi kita para sa presentation ko para bukas." sagot niya.

"Hey Kairah, I was thinking about some of the adjustments we discussed yesterday. Let’s meet this afternoon to go over the final design updates. I think we’re getting really close to something great. — Liam" A sense of anticipation flooded through her. She quickly responded, agreeing to the meeting and outlining a few more thoughts she had on the design. The day went by quickly as she finalized details for the meeting, answering questions and guiding the team where needed. It wasn’t long before the clock signaled the time for her and Liam to sit down and review their work.

Para sa kinabukasan namin. Kinabukasan, maaga akong dumating sa hotel kung saan gaganapin ang meeting. Maayos ang lahat—ang ayos ng lugar, ang pormal na bihis ng mga tao, ang mga ngiting halatang sanay sa ganitong klaseng usapan. Katabi ko ang translator na kinuha ni Ed, tahimik at handang magsalin sa bawat salitang bibitawan ko.