Loose In Tagalog Novels & Stories

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

The gentleness and sadness in his tone made my heart clench. "Well, I don't really like PDA. We can take photos without posting it on social media. And I don't mind going on dates secretly. Lowkey nga tayo diba? I like us lowkey." Pilit kong pinasigla ang boses. He glanced at me and he seemed a bit cheered up with what I said.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

sabi ko from the other side of the curtain. "Ano ka ba, ok lang yan. I'm sure bagay sayo yan," She replied, her voice is playful. "Actually, may mga boardshorts na ako, at ok na ako don," napabuntong hininga ako at tinignan ang sarili ko sa salamin habang suot ang isang speedo, putcha kinikilabutan ako sa itsura ko. I'm in a skin tight blue speedo. Sa kalagayan ko ngayon, ako ang tunay na depinisyon ng Felix bakat. This is really shit.

Siguro may Isang tinik na nabunot mula sa dibdib ko kaya hindi ko maiwasang mahawa sa kaniyang mga ngiti. "Mas maganda ka kapag naka ngiti, kung pwede lang ayoko na'ng makita kang umiiyak. But I'm stupid and don't have balls to do that," aniya, narinig ko ang pagtangis ng bagang nito matapos iyon sabihin.

Tinawag lang pangalan mo ang dami mo nang dinada! Ano walang preno pagsasalita ganun?? Wahhhh Misaki!! Lorenzo: "You are crazy!!" Sigaw na narinig ko kay Lorenzo. "Ul*l mas baliw ka! Huwag kang mag-ingles dito dahil nasa pilipinas ka kaya mag tagalog ka, huwag sadyang t*nga ul*l!" { Misaki POV }

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

Nagseselos nga ako kaya ayaw kong tumingin siya ng ibang babae. And selos means love. Right? Dahil hindi mo iyon mararamdaman yom kung hindi mo mahal ang isang tao. Mapait akong ngumiti saka nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga. Ngayon ay mas lalong ipit na ipit na ako sa sitwasyong kinalalagyan ko at wala pa akong naiisip na paraan para umahon.

Sino ba naman ang hindi mahihiya ganyan ang pinagsasabi ng nanay mo tapos nakikinig pa yung manliligaw mo? "Sige na po mmy. Alis na po kami. Pakisabi nalang kay daddy. Wag na po kayong mag away ang tanda niyo na mmy." Pag-iiba ko sa usapan. "Sige anak. Mag-ingat kayo ha! May dala ka bang pamunas ng pawis mo? Brendon hijo punasan mo yung likod ni Leag pag nag pawis ha? Di pweding mapawisan ang likod niyan, isali mo na rin yung noo niya mahirap na." Pahabol na sabi nito samin ni Brendon.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."