Loose Lips Sink Ships Novels & Stories

"Walang krim3n, walang kaso." ___________________________________________________________________________ Palutang-lutang pa rin sa karagatan ang isang barko. Nasa loob pa rin ng barkong iyun ang tatlong krim3nal. Isang chopper ang nasa taas ng barko. Nasa ere ang chopper at isang lubid ang inihulog. Sa lubid nakatali ang mga pagkain at iba pang pangangailangan nina Harold, Clark at Philip.

Habang umiikot ang cruise ship, umiikot ang cruise ship sa magulong dagat Na para bang malapit nang bumagsak ang bangka. Nakasimangot, mabilis na naglunsad si Edgar ng ilang stroke ng nakabubulag na liwanag mula sa kanyang espada. Ang pag-atake ay tumama sa katawan ng higanteng alimango, na lumilikha lamang ng mga spark, at walang kabuluhan sa pagtagos sa nababanat na shell ng higanteng alimango.

“What if magka-overload ang sasakyan at malunod sa gitna ng dagat? Maliit lang ang bangka─” Lucifer placed his finger in front of her lips to shut her up. Magsasalita pa sana siya nang sumakay na rin ang lima pang mga pasahero at kasunod ang isang lalaki. Mukhang ito ang boat captain. May nag-distribute sa kanila ng life vests na siyang ipinagpasalamat niya. At least she can still float if the boat ever sinks in the ocean.

Fascis ay inutusan ang mga tauhan na hanapin ang kan'yang asawa gamit ang lifeboats. Sumilip si Sullian sa payapang dagat. Napahinga siya nang malalim at gamit ang kamao ay tinakpan niya ang kan'yang bibig na nanginginig. Nais niyang umiyak ngunit hindi ito ang panahon para rito.

“Wooooh!!” Binaybay namin ang dagat paikot hanggang sa unti-unti nang bumibilis ang paghila sa banana boat namin. Napuno kami ng tawanan every time na liliko ‘yong boat dahil para kaming mahuhulog pero buti na lang at mahigpit ang mga kapit namin dahil kapag isa lang ang makabitaw simula sa kan’ya hanggang dulo mahuhulog.

Patuloy na pumapasok ang tubig sa ilalim ng barko. Sa bawat hampas ng alon, lalo itong bumibigat. Unti-unting lumulubog ang unahan. Basang-basa na si Lyka at ang kambal, magkakayakap sa sulok ng kubyerta, nanginginig sa lamig at takot. “Pa…” halos wala nang boses si Roxiel. “Lulubog na po ba tayo…?”

Noong lasing na lasing siya, ang gusto niya lang ay matulog at makalimot sa takot ngunit nang may mangyari sa kanila ngayong gabi, nagising na nga talaga siya, kahit nahihilo pa rin siya, ang tunog ng mga alon ay nagpabalik sa takot niya. Bigla, ang tunog ng isang harmonica ay pumailanlang sa barko, malamang ay isa sa mga crew ang tumutugtog. Naalala niya ang mga nakitang art tungkol sa mga malulungkot na seafarers na tumutugtog ng harmonica sa dagat. Nakaramdam siya ng urge: tama, hindi siya makikipagtakbuhan kay Noah, pero pwede siyang sumayaw!

It's Leighton and Yuna. "The ship has sunk." Leighton immediately informed them of what happened about the submarine that caused them to get on the ramp as well carefully. "Sh*t!" They were at that moment when the floor and the ceiling's cracks and run towards their direction. The sea water had already get inside, and right now, a thick wave of flood is approaching at them. They were about to lose hope, when Eun-ji's head suddenly appeared from the hole just from their left. "Everybody, quick come here!"

Unti-unting lumaki ang warship at tumigil noong kasing laki na ito ng gusali. Nagsalita ang Blademaster ng Mount Grinch, “Hindi mabilang na taon ang ginugol ko sa pag gawa ng lumilipad na battleship na ito. Sobrang tibay ng depensa nito at kahit mga halimaw na nasa Sage Rank’s Fifteenth Stage ay hindi ito magagawang galusan. “Maraming mga makapangyarihan na halimaw sa karagatan. Mas magiging ligtas na maglakbay sa lumilipad ko na battleship.”

May silence bring him peace. Naririnig ko pa rin si Mikey sa speaker. As soon as the day engulfs by darkness, I saw the flying ship again, silver and gold. So closed to the ground. Not even before. The ship covers the sun. It's not the moon anymore. It's not going to be an eclipse. The time eclipse happened, the ground was like a jigsaw puzzle, like a scrabble who have no depth words.