Novel & Cerita Lost Souls

Halos araw araw na siyang kinokontak at hinahanap siya ni Safira subalit parati ng nakapatay ang phone niya. Ni hindi na siya pinapansin nito tuwing nilalapitan siya kung may pagkakataon man na nakakalapit si Safira sa kaniya. Hanggang isang araw, nakita niya ang kotse nito na nakapark sa likod ng kanilang bar. Naaninag niya na nasa loob si Reigo at may kasama siyang ibang babae. Halos naglalampungan sila sa loob at nagiging masyadong sensual ang ginagawa ng dalawa sa loob.

“Unfortunately, yes po. He shot himself. But we found something in his car. A duffel bag with lump sum of money inside it, at ang larawan po ng babaeng ito.” Nanlaki ang mga mata ni Hazel kung sino ang babaeng nasa larawan. Naramdaman din niya ang panghihina ng tuhod nang mapagtantong hindi si Johann kung hindi siya ang target ng lalaking iyon. “Oh, my God,” nag-aalalang sambit ni Emma. “Napag-alaman po namin na si Ms. Hazel Jameston po talaga ang target ng lalaking iyon, at hindi si Mr. Johann Harris.”

C. Marahil, nakatadhana na nga na magtagpo ang aming landas. Pinulot ko ang libro at umupo sa gilid ng kama kung saan siya nakahiga. Makintab ang itim na kulay nito at ang gintong guhit sa mga letra ay natanglawan ng liwanag ng ilaw. I don’t know if it’s just me or something but I can feel the weight that the book has. It’s a lonely feeling and the man lying beside me—not knowing where he is, chilled and got me panicking; hurtling around the little dark room of Outcast at 2 am in the morning. I felt nervous with the man who got lost in the middle of the City of Dublin.

CHAPTER TWO Matiim na nakatitig sa beads na kulay pula ang isang lalaki habang unti-unting naalala ang pangyayari ng gabing iyon. "F*ck this..." Nag-uumigting ang panga niya nang sumandal siya sa kinauupuan habang mariin na hawak ang ilang pirasong beads. This is the only way to find that witch. What kind of witchcraft did she put on him?!

Hindi nakapagtatakang sabihin na tila isang kuta na napakaraming guwardiya ang Underworld. Nang sandaling iyon ay dumating ang mga banayad na tunog ng pagyapak mula sa Path of Lost Soul. Pagmamay-ari ito ng napakagandang babaeng nakauot ng deep-purple na hapit na bestida, nakita ang magandang hubog ng kaniyang katawan. Naglabas din siya ng mapanganib na aura na tila cobra. Siya ay walang iba kundi si Kendall.

Mayroon lamang isang espesyal na silid na kung tawagin ay "Santuario ng mga Patay." Nasa dulo ng pasilyo ang isang pintong gawa sa marmol at umuusok dahil sa lamig. Itinapat ni Hogan ang bato niya at lumabas ang puting liwanag. Dumaloy ang liwanag sa mga bitak na nasa pinto na siyang nagpabukas rito. Pagpasok, bumungad kay Hogan ang isang patungang may maliit na plangganang gawa sa yelo. May laman itong kulay puting usok. Inilubog ni Hogan ang kamay niya rito at gumapang ang puting usok sa buong katawan niya. Naghilom ang mga bitak sa balat niya at nawala ang nararamdaman niyang sakit.

She's been living with demons inside her head and as she's fighting it everyday, she later find herself losing the battle. Would the world be able to save her before it's too late? As she finally grasp for life, would it still choose to go back to her knowing that she's finally gave it up?

Hindi na nakapag salita pa si Alice, kundi tiningnan niya lang ito ng puno ng lungkot at pighati sa kanyang mukha. Napasugod papasok ang mga magkakaibigan nang makita ang malungkot na mukha ni Alice. Nilapitan nila ito upang tulungan ngunit nagulat sila sa kanilang nakita. Tumambad sa kanila ang nakapanlulumong mukha ng mga katawan nila Tess at Luis. Nakahandusay ang hubo't hubad na katawan ng dalawa sa loob ng banyo at naliligo sa kanilang dugo.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

“Please, I want us to fix this-“ Halos mapatalon kaming dalawa sa gulat dahil sa sasakyan na malakas na bumusina sa likuran namin. Kumalas ang hawak sa’kin ni Carl at galit na lumapit sa sasakyan. Sumilip din ako at halos manlaki ang mata ko nang makilala ang sasakyan ni Rouge! “Hoy, lumabas ka nga diyan! How dare you do that?!” Natataranta kong hinabol si Carl na hinampas ang unahan ng sasakyan ni Rouge. I’m dead!