Love Is Like The Wind นิยาย & เรื่องราว

Marry Playing a game he loves me, he loves me not by picking one petal off flowers is just like secretly loving someone in the dark. All you can do as the days go by is wait until you get the answer whether he loves you or not. Hindi inaalintana ng mala porselanang kutis ko ang pag dampi ng mainit na sikat ng araw dahil mas pinagtutuunan ng pansin ko ang hugis araw na bulaklak.

Kumulo yung dugo ko sa pag mumukha ni Miguel. " Ang lakas mong mag sabi na isang basura na minsan itong basurang mukhang ito ay pinulot mo din naman. Well I'm happy narin na binitawan mong basurang ito kasi dirin ako nagsisi." " Do I know you ba miss" mas kumulo ang dugo ko na gustong sumabog na ng ugat sa ulo ko. " Do you know me ba talaga? Hmmm.. siguro ako yung isa sa mga ginago mo hahahaha. May gusto pala akong ibigay sayo na hindi ko nabigay sayo. "

Umupo siya sa tabi ko at walang salitang hinawakan ang aking kamay. “Tingnan mo ang mga bulaklak na ito, Lyka,” panimula niya nang mahinahon. “Dumaan sila sa matinding hangin at ulan. Ang mga dahon ay nalaglag, ang mga sanga ay yumuko, at akala mo ay wala nang pag-asa. Ngunit nang lumipas ang bagyo, sila pa rin ang muling bumangon at namukadkad nang mas maganda kaysa dati. Ganyan din ang pagmamahal na totoo—hindi ito nasisira ng pagsubok, kundi lalo lamang tumitibay at nagiging mas makulay.”

Parang marami itong iniisip habang nakaupo sa gitna ng tulay. Biglang sumibol ang isang malakas na hangin. Sumayaw sa ere ang buhok nito dulot na rin ng paglalaro ng hangin. Inipit nito ang buhok sa tainga habang nakatingin sa malawak na dagat.

Pinagpapasalamat pa rin niya sa Diyos dahil kahit papaano ay may mapagkakatiwalaan siyang mag-aalaga sa negosyong tinayo niya mula sa sariling sikap. Napatingala siya sa asul na asul na kalangitan. Hindi niya maiwasang isipin ang kalayaang pinaparamdam nito sa kanya. What does it feel to be free like the birds and soar with the sky? Yakap niya ang sarili habang tumatanaw sa malawak na karagatan. Inalis niya ang ilang hibla ng kanyang buhok na tumatakip sa kanyang mukha dahil sa hangin.

nanginginig ang kanyang mga boses sa lungkot dahil sa kanyang nadarama at tumayo ito at lumapit sa akin, kaagad ko itong binigyan ng malakas na sampal. “Ang kapal ng mukha mo! Niloko mo na ko nang paulit ulit!” paos na sabi ko dito habang hindi ko mapigilang mapaiyak. “Love nagawa ko lang to dahil mahal kita, nagawa kong magpangap na may Amnesia dahil ayokong mawala kayo ni Tanisha sa akin, mahal na mahal ko kayo” natatarang sabi niya at niyakap ako, nagpupumiglas naman ako sa kanyang yakap.

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."

Halos hindi pa rin ito makatingin sa kumakausap sa kanya "Bakit ba ang init kaagad ng ulo mo? Nagmamagandang loob lang ako sa iyo. Ang ganda ng umaga oh. Magandang simulan ang araw na ito ng nakangiti. Tara na... sakay ka na sa akin," - Grievo.

Hindi ito mukhang bagong hinugasan. I cooked for our dinner. Nilagay ko ang lahat ng pagkain sa tray bago ko inakyat sa kwarto niya. She's already sleeping. Hinaplos ko ang buhok niya. She looks really pretty but I don't like her. I don't like someone who's just force to love me. For me, girls is just for fun but when I met my the one. I will love her faithfully. But I think, this girl is not the girl for me. Ayoko sa taong napipilitan sa akin. I want a girl who loves me with whole of her heart. Not by force of someone.

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #