Love Me Like I Do Novels & Stories

Why do I love you Don't even want to Why do I love you like i do Like I always do Biglang bumalik ako kasalukuyan ng makarinig ako ng ringtone mula sa phone ko. Napapangiti na lang ako "crush ko?" bulong ko sa sarili ko, feeling ko hanggang tinga yong ngiti ko at ang gaan sa pakiramdam. Pero nawala ito bigla ng makita ko ang nasa screen ng phone ko kung sino yong tumatawag.

Love me like you do, la-la-love me like you do (like you do) Love me like you do, la-la-love me like you do (ye-yeah) Touch me like you do, ta-ta-touch me like you do. Habang sinabayan ko si Zaile sa pag kanta na patuloy parin akong naluluha niyapos naman ako ni Zhy sa likod. “I'm so proud to both of you Babe. Day by day you amazed me. Mahal na mahal ko kayo.”

Wala nang puwang para ayusin pa. Pero habang hawak niya ang telepono, unti-unting sumisiksik sa kanyang isip ang mga alaala, ang mga matatamis na salitang “I love you” noon, ang mga pangako na magsasama habangbuhay. Para bang mga kawit na paulit-ulit na humahagod sa kanyang puso, nag-iiwan ng sugat na hindi na madaling maghilom.

can't be stopped This is Love I hope this feeling never ends Is this Love Is this Love Because it feels Love we found Only you will know the feeling If I could be you our feelings are together My heart is like that too you are already here with me I won't let you get away You are here with me Is it love? It feels the same Is this the beginning? can't be stopped This is Love I hope this feeling never ends Is this Love Is this Love Because it feels Love found will do everything will do everything In order not to be far away in order not to be far away I'm just here 'I will not leave you I won't allow it even for a moment Get away from me Is it love?

Sabi ko. ''I'm not drunk. Alam ko ang mga sinasabi ko." "Hindi mo alam ang mga pinagsasabi mo." "Papatunayan ko sayo na hindi ako lasing." " Kung hindi ka lasing 1+1?" tanong ko sa kanya. " I love you," sagot niya.

I love you. THE END.

At ito na rin yata ang pinaka masarap na putahi na aking natikman sa buong buhay ko na kahit kailan ay hindi ko ipag papalit pa sa kahit na ano pang materyal na bagay Mas lalo lang akong ginaganahan sa aking ginagawa na pag papaligaya ko sa kanya ng umungol ito ng umungol na para ng musika sa aking pandinig. "My god Vexana ang sarap nyan love!!!. Aghhhh!!! please more baby!!! please!!!!" pakiusap pa sa akin nio at di pa na kuntinto at mas lalo lang akong inilapit sa kanyang kasilanan. At dahil isa akong masunurin na nilalang at ang kagustuhan lang ng mahal ko ang mahalaga sa akin ay sinunod ko siya.

“Enrique, ikaw ang tahanang hinanap ko noon pa man. Ikaw ang pahinga ko sa gitna ng gulo, ang lakas ko sa gitna ng kahinaan. Sa bawat araw na magkasama tayo, natutunan kong ang pagmamahal ay hindi kailangang perpekto para maging totoo. Sa araw na ito, ipinapangako ko na magiging kasama mo ako sa bawat laban, sa bawat tagumpay, at sa bawat pangarap. Pipiliin kita, Enrique—hindi lang ngayon, kundi sa bawat umaga, sa bawat oras, at sa bawat pintig ng puso ko. Mahal kita, higit pa sa anumang salita. At simula ngayon, ikaw ang aking kasalukuyan, ang aking bukas, at ang aking magpakailanman. Enrique, please wear this ring, as a sign of my love and loyalty. For richer for poorer, in sickness in hea

hirit pa niya. "My turn," saad ko. "What makes you different from everyone else?" tanong ko. "What makes me different from everyone else?" Pag-ulit niya sa tanong, binaba ang hawak na pen at notebook. "Ako na 'to. Full package. I am someone who will love and treasure you. I will take care of you. I will make sure to make you happy and feel appreciated. I will show you that I am someone you could be proud of. I can be anything you like. No lies, just facts." pag-iisa isa niyang habang binibilang sa mga daliri niya ang kaya niyang gawin.

“Don’t get me wrong, I just never thought you were capable of feeling something. You always look serious and intimidating, kuya.” Hearing that coming from him who almost had the closest features as dad made me chuckle. “Yeah, you can say that I’m in love with her.” Lierre’s eyes narrowed. “What’s so good with being in love anyway? It will all fade anyway.” “Agree,” Trojan second, “and how do you know if it’s love already?” Their remarks made me smile again. Seeing them so clueless about such a natural thing reminded me of my younger self back when I was also doubting our parents’ love. I didn’t notice how and when it all began, but one thing’s for sure…