Romans & histoires Love Past Tense

Kaya naman gagawin ko ang lahat upang mapansin niya ako at ma-realize niyang ako ang nararapat sa kanya. Ipapakita ko sa kanyang kami ang nakatadhana sa isa't isa. Kung si Juana ang first love niya, ako naman ang magiging greatest at last love niya. Este si Lucia pala. Masyado akong nadadala ng damdamin ko. ∆∆∆∆∆ Nilingon ko ang orasan at bumuntong hininga. "Kalma lang Lucky. Limang minuto palang siyang late." Bulong ko habang sinisilip ang gate kung dumating na si Magnus.

Pinahid niya ang luhang tumakas sa mata niya. Napabuntong hininga siya nang hindi ito sumagot. "Siguro nga kailangan natin ng closure. I loved you, Thunder, totoo iyon," and I still do but you don't deserve me. Okay na akong mas masaktan pa 'wag lang ikaw. "You loved me? But not anymore because it's past tense," he stated.

"Kaya ng pangalawa araw na nakita kita sa garden alam ko na sa una pa lang ay nahulog na ako sa'yo, kahit siguro hindi mo ako saluhin gagawa ako ng paraan upang maging akin ka lamang hanggang sa pagtanda natin. Kaya para akong naka-jackpot sa lotto ng naging akin ka. I love you Mrs. Mary Lynelle Gomez always and forever," puno ng pagmamahal na sambit nito. Kahit may darating pang mga pagsubok masisiguro ko na handa namin lampasan dahil sa pagmamahal namin sa isa't - isa. ******** Epilogue Makalipas ng sampung taon dinalaw namin si Eloisa na kasama ang kaibigan na si Thomas.

she still protested but I cut her off. “Can’t we make that forlorn past a success story? Can’t we give each other unlimited chances to be happy? Oo, nagtanim ako ng sama ng loob sa’yo pagkatapos nang ginawa mo sa akin but I never stopped loving you too… kaya hanggang ngayon, nasasaktan pa rin ako.” Hinawakan ko ang mga kamay niya. Hindi ko na tuloy napigilan ang umiyak.

she demanded, her palms pressed against his chest in a futile attempt to break free. "You were just a promise. Notice the difference, Lara. Past tense. It was in the past. Oo, inaamin ko na ang pangakong binitawan ko sa ate mo ang dahilan kaya kita kinupkop at inalagaan. That was true until I found myself in love with you. I love you, Lara," he confessed, gaze fixed on hers, pleading her to believe him. "I have loved you since the time I looked into your eyes and learned yours weren't grayish. The chocolatey eyes that stared back at me made me realize I am somehow into you."

Nagseselos ako, sobra. Ayaw 'kong makinig sa mga pag-uusap nila kaya pakiusap, gusto ko ng lamunin ako ng lupang kinauupuan ko ngayon. Hindi ko kaya ang mga naririnig ko. Nasasaktan ako ng sobra. Ganito pala 'yung pakidamdam ng nagmamahal. "Okay lang naman mahal ko. Ikaw kamusta ka na diyan? I miss you!" Paglalambing ni Jaya kay Erroze.

Aasa na naman ako. "Pag-isipan mong mabuti, apo." Nakailang iling na ako kay lola. Hindi talaga. Hindi ako magpapakasal. God! Marami pa akong gustong gawin. Gusto ko pang magtravel at malibot ang buong mundo. Nakakatakot nang matali ngayong uso na ang hiwalayan at walang kasiguraduhan ang feelings o nararamdaman sa'yo ng partner mo. There is no such thing as certainty, lahat ay nagbabago.

Masakit pero hindi na rin niya ito pinag-isipan ng masama, marahil ay sa sobrang dami nitong ginagawa ay nalimutan niya. Pero sa loob ni Czarina ay hindi siya makapaniwalang nakalimutan iyon ng lalaki. He used to be the first one to greet her a happy birthday. He used to gave her flowers. He used to spend time with her even when he has a lot of schoolworks to do. Used. Past tense. Nakalipas na. Nakaraan. Huminga nang malalim si Czarina at kahit masakit sa pride niya ay sinabi nito na birthday niya ngayong araw at gusto niyang makasama ang lalaki.

Shit pang CR lang talaga ako but bahala na. Mangha mangha mn ang lalaki pero diko na natuonan ng pansin. Agad ko sinalubong ng halik ang mga titig nito. Isang masarap ang tugon nito na nagdulot sa paghihina ko. Parang may naalala ako sa bawat tugon at haplos sa aking katawan. Mas lalo akong napa ungol ng pisilin niya ang kanang dibdib ko. Halik na hindi mapusok pero napa ka malumanay. Kahit hirap mn ay hindi niya parin tinanggal ang mask niya ganun din ako. Parang isa ang aming utak at ayaw makilanlan ang aming pag katao. Dahan² ko ng tinanggal ang tie niya at kasunod ang pang itaas na suit. Bumungad sa akin ang isang tatto sa dibdib na star na may letter M. Hindi ko napigilan at hinalikan k

Tinuro ko yung ang kaliwang dibdib ko. Buhay pa 'ko pero pakiramdam ko unti unti akong pinapatay. Sunod sunod na ang pagpatak ng luha ko, "P-past tense ba yan f-future tense? A-ang sakit nga eh! Sabihin mo naman, Zach! Oo kahit isang minuto lang minahal kita, Iris." "Iris.. Hindi ko kayang magmahal..." Mas lumakas yung pagiyak ko.