Past Times Mga Nobela at Kwento

"Parati mo na lang binabanggit ang salitang 'hindi na mababago', mommy. Puwede mo naman itong mabago kung sasabihin mo ang katotohanan.” “Paano?” tipid kong aniya. “Use your mouth, of course. Express everything to them. Talk to them.” “Madaling sabihin, pero mahirap gawin. Kahit sabihin ko pa sa kanila ang totoo, hindi na mababalik ang nakaraan because past is already a past. Walang tayong time machine, Naniel. Baka nga, ipagtabuyan nila ako o hindi kaya ihalintulad sa mga basahan na madaling itapon kung saan-saan.”

Sa pagkakataong ito, wala na siyang naramdamang discomfort. Sa River of Time, naramdaman niya ang kaukulang panahon. Sa ngayon, si Thea lang ang iniisip niya. Ayaw niyang makita ang ibang mga panahon. Gusto lang niyang bumalik sa kinabukasan at hanapin si Thea. Hindi nagtagal, dumating ang Apocalypse Age. Lahat ng nasa Apocalypse Age ay nasa loob ng kanyang pandama. Matapos maramdaman ang time frame, umalis siya sa River of Time at bumalik sa Twelfth Universe.

4 YEARS LATER Apat na taon na rin ang nakalipas simula noong maganap ang malakihang digmaan na nangyari sa kasaysayan. Hindi madali, hindi naging madali sa akin ang nakalipas na apat na taon. Hindi ko pa rin matanggap na wala na siya, na hindi ko na siya makikita pa. Araw-araw kong hinihiling na muli ko siyang makita kahit na sa panaginip lang pero bigo ako, ni hindi man lang siya dumalaw sa mga panaginip ko. Wala akong nagawa kundi ang tanggapin ang naging kapalaran naming dalawa. Hindi namin siya makakalimutan, siya ang naging dahilan ng katahimikan ng lahat. Gaya ng pangarap niya ay naging mapayapa ang mundo namin, halo-halo na ang mga nilalang na makikita mo. Wala na ring gulong naganap

I can't never turn back time nor I can't never bring back the torn pieces into one.Hindi na maibabalik ang nakaraan at hindi na maaring maitatama ang pagkakamali. What was done was done.Hindi ko na dapat pang pag-aksayahanan ng mga luha at hinagpis ang taong ayaw ng magpakita sa akin at tila kinalimutan na lang ako ng ganun ganun na lamang.

And now, I am coming for him. *** mean time escape. ~~~ mean flashback, past , dreams or memories. Hope you clarified. 💕☺️

Kung umalis lang sila noon, ano ang halaga ng lahat ng pag-ibig na pinanghawakan nila sa loob ng maraming taon? Ano nga ba ang halaga ng isang buhay, mahigit dalawang dekada na magkasama, kung ganun lang? Ang lahat ba ng oras at damdaming iyon ay talagang mas mababa kaysa sa naramdaman nila para sa isang tao na halos isang buwan pa lang nilang kilala?

Siguro, kaya napansin ko agad siya kasi may kakaiba sa article patungkol sa kanya. "Past has a lot of unknown and unfinished stories, isn't it?" tanong na naman nung lalaki kaya muli akong napatingin sa kanya at ngumiti. "Pero may hindi dapat kinakalimutan para hindi mabago." Kasi hanggang ngayon, may mga taong gusto pa ring baguhin ang history. Well, they can't do that today. We will never forget. Never again.

Ang kapal ng mukha nito. “Bakit mo ako dinala rito?” mahihinuha ang pait sa boses niya. “To make you remember.” “Anong gusto mong maalala ko?” “Remember the good times. Remember how happy we once were.” “Were. Past tense. Tapos na.” “It never ended. We didn’t end like you think we had.”

Pinigilan ko ang kamay nito dahil hindi na ako makahinga ng maayos. "Date tayo?" Ani nito ng tumigil sa pagkiliti sa'kin. "Sure! We haven't been in a proper date before." Mukha namang napaisip ito sa sinabi ko. "Yeah we haven't been. All we did before is go to school and go home." He said. I look at him and he has this longing look in his face it feels like he's remembering our good old days. "Jollibee?" I ask and he laugh. "Hahaha definitely Jollibee."